Η Ιστορία του Καφέ
Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πως ανακαλύφθηκε το μυστικό του καφέ και πως έγινε δημοφιλής σε ολόκληρο τον κόσμο;
Η ανακάλυψη του καφέ
Δεν είναι ακριβώς γνωστό πότε ανακάλυψε ο άνθρωπος τις επιδράσεις του καφέ και παρασκεύασε το ρόφημα από κόκκινους καρπούς, αλλά υπάρχουν δύο εκδοχές σχετικά με την προέλευση του καφέ. Η πρώτη αναφέρεται σε έναν Άραβα γιατρό ονόματι Ραζές, ο οποίος τον αναφέρει σαν γιατρικό από το 900 μ.Χ. περίπου. Η δεύτερη ιστορία αφορά έναν Αιθίοπα γιδοβοσκό ονόματι Καλντί (περί το 300 μ.Χ.). Αν και κυκλοφορούν διαφορετικές εκδοχές, η ουσία παραμένει η ίδια.
Ο μύθος του Kaldi
Ο μύθος αφηγείται την ιστορία του Kaldi του γιδοβοσκού, ο οποίος έζησε στην Αιθιοπία περί το 300 μ.Χ. Ο Kaldi πρόσεξε ότι οι γίδες, αφού έφαγαν τους κόκκινους καρπούς ενός δέντρου, ήταν γεμάτες ζωντάνια και ενεργητικότητα μέχρι αργά το βράδυ. Δοκίμασε λοιπόν και ο ίδιος τους κόκκινους καρπούς και βίωσε τις ίδιες επιδράσεις. Ανέφερε την εμπειρία του στους μοναχούς ενός κοντινού μοναστηριού, οι οποίοι από τότε έτρωγαν τους καρπούς για να παραμένουν ξύπνιοι κατά τη διάρκεια των νυκτερινών προσευχών τους. Τυχαία, ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να καβουρντίσουν τους κόκκους και να παρασκευάσουν από αυτούς ένα ρόφημα το οποίο όχι μόνο είχε τις ίδιες επιδράσεις, αλλά και καλύτερη γεύση.
Οι κόκκοι του καφέ και το ρόφημα που παρασκευάζεται από αυτούς, από τότε θεωρείτο τονωτικό πολυτελείας.
Ο καφές εξαπλώνεται στον κόσμο
Η πρώτη συστηματική καλλιέργεια του καφέ απαντάται στους κήπους της Υεμένης όπου καλλιεργείτο σε πεζούλες, και με τη βοήθεια των Ισλαμιστών προσκυνητών που επισκέπτονταν την Μέκκα και την Μεδίνα, η χρήση του καφέ εξαπλώθηκε στην Εγγύς Ανατολή. Αργότερα η καλλιέργειά του εξαπλώθηκε στην Αραβία και την Αίγυπτο, όπου το να πίνουν καφέ (ή "Κάχουα") έγινε γρήγορα καθημερινή συνήθεια.
Από τις αρχές του 17ου αιώνα, ο καφές έγινε γνωστός στην Ευρώπη και η δημοτικότητά του αυξήθηκε πολύ γρήγορα. Καφενεία ξεπετάχτηκαν παντού, ειδικά στην Ιταλία, την Μεγάλη Βρετανία, την Ολλανδία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Στις αρχές του 18ου αιώνα, οι Ολλανδοί διέδωσαν την καλλιέργεια του καφέ στην Ινδονησία. Οι Γάλλοι μετέφεραν λίγα δενδρύλλια στην Μαρτινίκα, ενώ οι Ισπανοί δημιούργησαν φυτείες στην Καραϊβική, την Κεντρική Αμερική και τη Βραζιλία.
Ο καφές και πώς καλλιεργείται
Ο καφές καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο αλλά μόνο στη γεωγραφική ζώνη μεταξύ του Τροπικού του Καρκίνου και του Τροπικού του Αιγόκερου.
Η περιοχή όπου καλλιεργείται ο καφές είναι πολύ σημαντικός παράγοντας αφού καθορίζει την γεύση του- το έδαφος, το κλίμα και οι διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια, όλα αυτά προσδίδουν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στον καφέ. Όπως θα έλεγε και ένας γάλλος οινοποιός είναι, “η γεύση της περιοχής”.
Παγκοσμίως, υπάρχουν τρεις γεωγραφικές περιοχές καλλιέργειας καφέ: Ανατολική Αφρική και η Αραβική χερσόνησος, η Νοτιοανατολική Ασία και ο Ειρηνικός και η Λατινική Αμερική.
Το έδαφος, το κλίμα, το υψόμετρο και τα φυτά που μεγαλώνουν στο ίδιο περιβάλλον με το καφεόδεντρο κατά την διάρκεια της ανάπτυξης του επηρεάζουν άμεσα τη γεύση των καρπών που παράγει.
Μερικά καφεόδεντρα μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα 30 ή ακόμα και τα 40 πόδια. Για λόγους ευκολίας στη συγκομιδή όμως τα διατηρούν σε πολύ χαμηλότερα ύψη.
Ένα καφεόδεντρο παράγει κάθε σεζόν ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου σε μισό κιλό καβουρντισμένου καφέ.
Σκεφτείτε ότι ένα καφεόδεντρο χρειάζεται να “εργάζεται” έναν ολόκληρο χρόνο για μία ποσότητα καφέ που εσείς μπορεί να καταναλώσετε μέσα σε μία μόνο εβδομάδα.
Arabica και Robusta
Βασικά, υπάρχουν δύο εμπορικά είδη καφέ: coffeα arabica και coffeα canephora (robusta). Ο καφές Arabica ευδοκιμεί καλύτερα σε μεγάλα υψόμετρα, διαθέτει μία πολύ ραφιναρισμένη γεύση σε σύγκριση με τα υπόλοιπα είδη καφέ και περιέχει 1%καφείνη. Όπως δηλώνει και η ίδια η ονομασία του, ο καφές Robusta είναι ένα ‘εύρωστο’ είδος με ιδιαίτερη αντοχή στις ασθένειες και με υψηλή παραγωγή ανά φυτό. Ευδοκιμεί σε χαμηλότερα υψόμετρα και διαθέτει μία πιο δριμεία, σκληρή γεύση.
Η συγκομιδή
Την εποχή του μαζέματος της σοδειάς τα καφεόδεντρα είναι φορτωμένα με κατακόκκινους καρπούς. Ένας μη καβουρδισμένος κόκκος καφέ είναι, απλά, το κουκούτσι του καρπού.
Ο φλοιός είναι πολύ σκληρός με μία ελαφριά πικρή γεύση. Κάτω από τον φλοιό υπάρχει ένας γλυκός καρπός που μοιάζει με σταφύλι. Κάτω από τον καρπό υπάρχει μια προστατευτική “θήκη” όπου μέσα βρίσκεται ο κόκκος, όπως ακριβώς προστατεύονται και τα κουκούτσια στο μήλο. Αν απομακρύνεται αυτή την προστατευτική θήκη θα αποκαλυφθούν δύο πράσινοι κόκκοι καφέ έτοιμοι για πλύσιμο και καβούρδισμα.
H μυθολογία του καφέ
Γράφει ο Παθολόγος Αναστάσιος Σπαντιδέας MD
Πίνεται από το 90% του ενήλικου πληθυσμού. Για εκατομμύρια άτομα αποτελεί αληθινό πάθος. Ο καφές είναι μία απόλαυση της καθημερινής ζωής. Αλλά επικρατούν πολλές λανθασμένες απόψεις για τις ιδιότητές του και τις συνέπειές του στην υγεία.
Ας ξεκαθαρίσουμε την αλήθεια από τον μύθο.
Ο καφές έχει κατηγορηθεί κυρίως για ένα συστατικό του, την καφεΐνη.
Η καφεΐνη είναι μία φυσική ουσία που βρίσκεται στα φύλλα, στους σπόρους ή στα φρούτα, σε περισσότερα από 60 φυτά.
Σ' αυτά συμπεριλαμβάνονται ο καφές, τα cocoabeans, τα colanuts και τα φύλλα τσαγιού, που χρησιμοποιούνται για να φτιάξουμε πολλά αγαπημένα μας αναψυκτικά ή ροφήματα, όπως καφέ,
τσάι, ποτά τύπου cola και τρόφιμα όπως η σοκολάτα.
Η καφεΐνη παρασκευάζεται και συνθετικά, για να χρησιμοποιηθεί σαν ενισχυτικό γεύσης σε μερικά προϊόντα τροφίμων.
Οι άνθρωποι αρέσκονταν στα ροφήματα που περιείχαν καφε ΐνη από τα αρχαία χρόνια. Από το 2700 π.χ. ο Κινέζος Αυτοκράτορας ShenNung έπινε ζεστό τσάι. Ο καφές άρχισε να χρησιμοποιείται στην Αφρική γύρω στο 575 μ.Χ., όταν οι κόκκοι χρησιμοποιούνταν σαν χρήματα και καταναλώνονταν ως τρόφιμα.
Η μακροχρόνια δημοτικότητα των ροφημάτων, που φυσικά περιέχουν καφεΐνη, επικυρώνει την ποιότητα των ιδιοτήτων της. Ας σημειωθεί, ότι σε μερικά ελαφρά ροφήματα, η καφε ΐνη προστίθεται σε μικρές ποσότητες σαν ένα συστατικό κλειδί για την απόδοση γεύσης, που προάγει τη μοναδική γεύση σε κάθε προϊόν.
Ο καφές και προϊόντα που περιέχουν καφεΐνη
Μόνο ο καφές περιέχει καφεΐνη; Όχι. Η χημική αυτή ουσία βρίσκεται και σε άλλα φυτικά προϊόντα όπως το τσάι. Επιπλέον επικρατεί η τάση της προσθήκης καφεΐνης σε αναψυκτικά τύπου cola.
Ποια προϊόντα και σε τι ποσότητα περιέχουν καφεΐνη
Καφέςφίλτρου 90 mg,
Καφέςστιγμής 63 mg,
Ντεκαφεϊνέ 3 mg,
Τσάι 42 mg,
Τσάιστιγμής 30 mg,
Κακάορόφημα 4 mg,
Coca-cola 16 mg,
Σοκολάταγάλακτος 6 mg,
Μαύρηημίγλυκησοκολάτα 20 mg.
Πως το σώμα αντιδρά στην καφεΐνη;
Η καφεΐνη είναι ελαφρύ διεγερτικό. Οι άνθρωποι διαφέρουν πολύ στην ευαισθησία τους απέναντι στην καφεΐνη. Πολλά άτομα μπορούν να πιουν αρκετά φλιτζάνια καφέ μέσα σε μια ώρα και να μην παρατηρήσουν επιδράσεις. Άλλα μπορούν να αισθανθούν κάποια επίδραση μετά από ένα
σερβίρισμα. Να σημειώσουμε, ότι η καφεΐνη δεν συσσωρεύεται στο αίμα ή το σώμα και
απεκκρίνεται φυσιολογικά μετά από μερικές ώρες από την κατανάλωση.
Σε ευαίσθητα άτομα τα tests δείχνουν ότι η καφεΐνη μπορεί να επιταχύνει τον χρόνο δράσης και να επιμηκύνει την εγρήγορση ποικίλων απαιτήσεων σε δραστηριότητες.
Ο καφές φέρνει αϋπνία;
Αυτό ισχύει κυρίως για όσους δεν πίνουν συχνά καφέ.
Σ' αυτήν την περίπτωση, ο ύπνος έρχεται με καθυστέρηση και είναι πιο διαταραγμένος αν ο καφές καταναλώθηκε 30-60 λεπτά πριν απ' την ώρα του. Άλλοι όμως δεν μπορούν να κοιμηθούν, ακόμη κι αν πιουν καφέ τρεις ή τέσσερις ώρες πριν πέσουν στο κρεβάτι. Όλα εξαρτώνται απ' την ευαισθησία του καθενός. Αντίθετα η καφεΐνη δεν επηρεάζει τον ύπνο όσων πίνουν συστηματικά
καφέ. Για να μην έχει κάποιος αϋπνία, η καλύτερη λύση είναι να μην πιει καφέ ή να μην καταναλώσει προϊόντα που περιέχουν καφεΐνη, μετά τις πέντε το απόγευμα.
Μπορούμε να πίνουμε καφέ, όταν παίρνουμε φάρμακα;
Δεν θα ήταν λογική η απαγόρευση της κατανάλωσης ενός ή δύο φλιτζανιών καφέ σε κάποιον που ακολουθεί μία θεραπεία με φάρμακα. Θα πρέπει όμως να σημειωθεί ότι η καφεΐνη ενισχύει ή αποδυναμώνει την επίδραση ορισμένων φαρμάκων. Η λήψη αγχολυτικών, αντικαταθλιπτικών και βαρβιτουρικών δεν πρέπει να συνοδεύεται από μεγάλη ποσότητα καφέ. Με άλλα φάρμακα
επιβάλλεται λογική ποσότητα καφέ.
Ο καφές και το τσιγάρο είναι ένας κακός συνδυασμός;
Ο καφές και το τσιγάρο συνήθως πάνε μαζί. Όλες οι έρευνες έχουν δείξει ότι οι καπνιστές έχουν την τάση να καταναλώνουν μεγαλύτερες ποσότητες καφέ από τους μη καπνιστές. Η νικοτίνη έχει ως αποτέλεσμα την επιτάχυνση της αποβολής της καφεΐνης απ' τον οργανισμό και ο καπνιστής νοιώθει την ανάγκη να αυξήσει την πρόσληψη καφεΐνης, για να διατηρήσει τα επίπεδά της στο αίμα του.
Σύμφωνα με τα πορίσματα των ερευνών, όσοι κόβουν το κάπνισμα δεν περιορίζουν την
κατανάλωση καφέ πριν περάσουν τουλάχιστον έξι μήνες. Πρέπει να επισημάνουμε ότι ο ντεκαφεϊνέ καφές αυξάνει τη διάθεση για τσιγάρο.
Ο καφές διευκολύνει την πέψη;
Για πολλούς ένα καφεδάκι μετά το γεύμα είναι απαραίτητο για την χώνεψη. Αλλά οι διάφορες έρευνες δεν επιβεβαιώνουν αυτήν την άποψη, από τη στιγμή μάλιστα που ένας καφές δυσχεραίνει την πέψη πολλών άλλων. Και σ' αυτό το σημείο παίζει ρόλο η ευαισθησία του καθενός.
Ο καφές προκαλεί εθισμό;
Η απότομη διακοπή του, σε όσους πίνουν συστηματικά καφέ, μπορεί να επιφέρει συμπτώματα στέρησης: αίσθημα κόπωσης, υπνηλία, πονοκ έφαλο, εκνευρισμό. Με ένα φλιτζάνι καφέ τα συμπτώματα εξαφανίζονται αμέσως. Τα προβλήματα στέρησης αρχίζουν συνήθως 12 με 14 ώρες μετά το τελευταίο φλιτζάνι. Ευτυχώς όμως το στερητικό σύνδρομο υποχωρεί σιγά σιγά για να εξαφανιστεί τελείως μετά από μία εβδομάδα.
Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ποσότητα κατανάλωσης καφέ, για να δημιουργηθεί η εξάρτηση στην καφεΐνη. Ακόμα και ένα φλιτζάνι δυνατού καφέ ή τρία κουτάκια cocacola, αρκούν για να προκαλέσουν εθισμό σε ευαίσθητα άτομα. Ακόμα και τα νεογέννητα, των οποίων η
μητέρα έπινε μεγάλες ποσότητες καφέ κατά την κύηση, παρουσιάζουν συμπτώματα στέρησης (εκνευρισμό, κινητικότητα, εμέτους) που εξαφανίζονται ύστερα από μερικές ημέρες.
Ο καφές ενισχύει τη σεξουαλικότητα;
Ο καφές δεν είναι αφροδισιακό, αλλά ένα διεγερτικό της διάθεσης και της ετοιμότητας. Αντίθετα, αν εμφανισθεί πρόβλημα στειρότητας σε ένα ζευγάρι, συνίσταται στους δύο συντρόφους να
περιορίσουν την κατανάλωση καφέ. Πάντως αρκετές έρευνες έχουν δείξει ότι παρουσιάζεται με ίωση της γονιμότητας σε όσους κάνουν υπερκατανάλωση καφέ.
Ερωτήσεις σχετικά με τον καφέ
Τί είναι η καφεΐνη και πού την βρίσκουμε;
Η καφεΐνη βρίσκεται σε πολλά είδη φυτών. Τα γνωστότερα είναι οι κόκκοι καφέ, τα φύλλα τσαγιού, οι κόκκοι κακάο, ψίχα κόλας, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αγαπημένων ροφημάτων όπως ο καφές, το τσάι, η κόλα και τρόφιμα όπως η σοκολάτα. Η καφεΐνη είναι μέρος μιας ομάδας από ενώσεις, γνωστή ως μεθολικές ξανθίνες.
Η ποικιλία του φυτού και η περιοχή που μεγαλώνει επηρεάζουν την περιεκτικότητα του σε καφεΐνη. Η ποσότητα καφεΐνης στα φαγητά και τα ροφήματα εξαρτάται από το μέγεθος του φλιτζανιού, την ποσότητα των συστατικών που χρησιμοποιούνται και την μέθοδο παρασκευής.
Επίσης πολλά παυσίπονα περιέχουν καφεΐνη.
Τί συμβαίνει με τον καφέ και την καρδιά;
Οι διαμάχες για ενδεχόμενη επίδραση του καφέ στην καρδιά ή την ανάπτυξη καρδιακών παθήσεων επέφερε έναν μεγάλο αριθμό ερευνών τις τελευταίες δεκαετίες.
Μεγάλες ποσότητες καφεΐνης (που αντιστοιχούν σε πολλά φλιτζάνια καφέ), που δίνονται αμέσως σε άτομα τα οποία δεν είναι εθισμένα σε καφεΐνη έχει αποδειχθεί ότι προσωρινά ανεβάζει την πίεση του αίματός τους. Παρόλα αυτά, σε κανονική κατανάλωση καφέ η ανοχή στην επίδραση αυτής της πίεσης αναπτύσσεται μέσα σε διάστημα λίγων ημερών. Σε συνηθισμένους καταναλωτές, οι επιδράσεις στην πίεση του αίματος είναι παροδικές και μικρές, σε σύγκριση με τις κανονικές καθημερινές διακυμάνσεις (π.χ. ανεβαίνοντας τις σκάλες ή μιλώντας στο κοινό).
Πρόσφατες ανασκοπήσεις που αποτιμούν δημοσιεύσεις που εκδόθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες συμπέραναν ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις για συσχέτιση της κανονικής κατανάλωσης καφέ και της ανάπτυξης καρδιακών παθήσεων και ότι η μέτρια κατανάλωση καφεΐνης δεν αυξάνει σημαντικά τέτοιους κινδύνους.
Τί κάνει η καφεΐνη;
Η καφεΐνη στον καφέ, στο τσάι, ή στην κόλα, απορροφάται από το αίμα αμέσως μετά την κατάποση και διανέμεται σε όλους τους ιστούς του σώματος. Τότε διασπάται, κυρίως στο συκώτι διαμερίζοντας τη ποσότητά της σε περίπου τέσσερις ώρες. Αυτός ο διαμερισμός ποικίλλει μεμονωμένα από δύο μέχρι δέκα ώρες. Η έκκριση της διάσπασης των προϊόντων γίνεται κυρίως δια μέσου των ούρων και των περιττωμάτων. Οι καπνιστές διασπούν την καφεΐνη γρηγορότερα από τους μη-καπνιστές, ενώ στα προχωρημένα στάδια εγκυμοσύνης ο ρυθμός διάσπασης της καφεΐνης τείνει να μειώνεται.
Η ικανότητα της καφεΐνης να παρατείνει την ενεργητικότητα και την οξυμένη προσοχή της έχει αποδειχθεί. Η πρωταρχική μορφή της διεγερτικής δράσης στο κεντρικό νευρικό σύστημα σχετίζεται με την ιδιότητά της ως ανταγωνίστρια της αδενοσίνης. Εκτός από αυτήν την ήπια διεγερτική δράση, η καφεΐνη επίσης αυξάνει ελαφρώς το ρυθμό μεταβολισμού του σώματος (καίγοντας περισσότερες θερμίδες).
Η κατανάλωση της καφεΐνης, που αναλογεί σε δύο φλιτζάνια καφέ, έχει δείξει ότι βελτιώνει την εγρήγορση, την συγκέντρωση και όσον αφορά τους μεσήλικες βελτιώνει τη μνήμη τους.
Ο καφές με καφεΐνη έδειξε ευεργετικές επιδράσεις στην εγρήγορση και βελτιωμένη απόδοση σε ποικιλία εργασιών, τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και της νύχτας. Η κατανάλωση καφεΐνης έχει δείξει ότι οδηγεί σε μια μικρή προσωρινή αύξηση του ρυθμού του μεταβολισμού και του ρυθμού λιποδιάλυσης (λιπόλυση).
Πώς παράγεται ο καφές χωρίς καφεΐνη;
Η πρώτη αποτελεσματική παραγωγή καφέ χωρίς καφεΐνη έγινε στην Γερμανία στις αρχές του 20ου αιώνα. Πολλοί τρόποι παραγωγής χρησιμοποιούνται στις μέρες μας σε εμπορική κλίμακα. Όλοι αυτοί οι τρόποι παραγωγής έχουν κοινό το ότι η παραγωγή καφέ χωρίς καφεΐνη γίνεται στον πράσινο καφέ για να αποφευχθούν οι επιδράσεις στο άρωμα και τη γεύση του καφέ, στοιχεία τα οποία τυπικά διαμορφώνονται κατά την διάρκεια του καβουρντίσματος.
Ο πράσινος καφές αρχικά υγραίνεται με νερό και ατμό για να εκχυλιστεί η καφεΐνη, επομένως, ο καφές εκχυλίζεται με ένα κατάλληλο και επιλεκτικό μέσον εκχύλισης για την καφεΐνη. Όταν η καφεΐνη εκχυλιστεί, μέχρι και κάτω από το νόμιμο όριο (στην Ελλάδα 0,2% σε στεγνό βάρος), το μέσον εκχύλισης αφαιρείται εντελώς και οι κόκκοι ξηραίνονται. Το μέσον εκχύλισης απελευθερώνεται από την καφεΐνη του, με προσρόφηση ενεργού οξυγόνου ή με διύλιση ή με οποιαδήποτε κατάλληλη μέθοδο και το μέσο εκχύλισης χρησιμοποιείται ξανά.
Μέσα εκχύλισης που χρησιμοποιούνται εμπορικώς, στην Ευρώπη είναι: υδάτινο εκχύλισμα καφέ (συχνά αναφέρεται ως αποκαφεϊνοποίηση με νερό), υπεροξείδιο του αζώτου και οργανικά διαλυτικά μέσα όπως αιθυλ-αικετώνη και μεθυλενοχλωρίδιο. Το τελευταίο είναι το πιο παραδοσιακό.
Τί συμβαίνει με την καφεΐνη και τον πονοκέφαλο;
Πολλά παυσίπονα περιέχουν εκτός από τα ενεργά φαρμακευτικά συστατικά και καφεΐνη, διότι ο συνδυασμός αυτός είναι πιο αποτελεσματικός στο να μειώνει τον πόνο, π.χ. στον πονοκέφαλο, από ότι το ενεργό συστατικό από μόνο του.
Από την άλλη μεριά, η ξαφνική αποχή σε τακτικούς καταναλωτές καφέ μπορεί να επιφέρει σε μερικούς από αυτούς μεταβατικά συμπτώματα, συνήθως με τη μορφή ή πονοκεφάλου ή λήθαργου. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι ο μισός αριθμός των συμμετεχόντων στην μελέτη υπέφερε από πονοκέφαλο εξαιτίας της ξαφνικής αποχής από την καφεΐνη.
Επίσης άλλες ξαφνικές αλλαγές στην δίαιτα ή στον καθημερινό ρυθμό μπορούν να προκαλέσουν πονοκεφάλους. Λογικές διακυμάνσεις στην καθημερινή κατανάλωση καφέ από τακτικούς καταναλωτές, ή σταδιακή μείωση σε καθημερινή κατανάλωση δεν προκαλεί κανένα σύμπτωμα.
Έχει θρεπτικά συστατικά η κατανάλωση καφέ;
Η κατανάλωση καφέ συνδέεται συνήθως με μια στιγμή χαλάρωσης, η οποία από μόνη της είναι πολύτιμη ζώντας σε μία αγχωτική κοινωνία. Μια στιγμή ευχαρίστησης (από τις μικρές απολαύσεις της ζωής) μπορεί να αποβεί ωφέλιμη στην υγεία των ανθρώπων.
Εκτός από την καφεΐνη, ως το πλέον γνωστό συστατικό του καφέ, το συνηθισμένο φλιτζάνι καφέ φίλτρου περιέχει έναν αριθμό μεταλλικών στοιχείων και επίσης μια βιταμίνη (Β3) σε σημαντικές ποσότητες. Ο σκέτος καφές (χωρίς ζάχαρη και γάλα) δεν περιέχει θερμίδες (λιγότερο από 1Kcal). Ως προϊόν φυτού, ο καφές είναι πλούσιος σε κάλιο (περίπου 98mg/φλιτζάνι) και φτωχός σε νάτριο (λιγότερο από 15mg/φλιτζάνι). Άλλα μεταλλικά στοιχεία τα οποία περιέχονται στον καφέ σε σημαντικές ποσότητες είναι το μαγνήσιο και το μαγγάνιο. Η βιταμίνη (Β3) είναι παρούσα με περίπου 0,5mg/ανά φλιτζάνι.
Ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος φύλαξης του καφέ;
Το βασικότερο για να απολαμβάνετε ποιοτικό καφέ είναι να τον διατηρείται όσο πιο φρέσκο γίνεται Συνιστούμε, όταν ανοίγετε μια συσκευασία, να αδειάζετε τον καφέ στο αεροστεγές δοχείο και να τον φυλάσσετε στο ψυγείο. Έτσι, θα είστε σίγουροι ότι ο καφές που απολαμβάνετε είναι πάντα φρέσκος. Για να απολαύσετε την πλήρη γεύση και το άρωμα του καφέ, θα πρέπει να τον καταναλώνεται εντός 3 εβδομάδων από το άνοιγμα της συσκευασίας.
Πόσα φλυτζάνια καφέ περιέχει μια συσκευασία;
Με ένα πακέτο 250γρ φτιάχνετε περίπου 30 φλυτζάνια καφέ. Ωστόσο, αυτό ποικίλλει ανάλογα με την ποσότητα που χρησιμοποιείτε για την παρασκευή του ανάλογα με τα γούστα σας.
Πόσες διαφορετικές μέθοδοι παρασκευής υπάρχουν και ποιος καφές είναι καλύτερος για κάθε μια από αυτές;
Υπάρχουν διαφορετικοί μέθοδοι παρασκευής. Κάποιοι από τους αυτούς σχετίζονται με την πολιτισμική ταυτότητα της κάθε περιοχής. Οι πιο γνωστές μέθοδοι είναι η μέθοδος του φίλτρου και της καφετιέρας. Στις μέρες μας, η μέθοδος του εσπρέσο εξαπλώνεται όλο και περισσότερο κυρίως λόγω της προσφοράς του εκτός σπιτιού. Μεγάλη σημασία για τη γεύση του καφέ έχει το άλεσμα των κόκκων που ταιριάζει στην μέθοδο που προτιμάτε.
Γιατί το μέγεθος του αλεσμένου καφέ είναι σημαντικό και ποιο άλεσμα πρέπει να αγοράσω;
Το μέγεθος του αλέσματος επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα της γεύσης. Θα πρέπει πάντα να χρησιμοποιείται το σωστό άλεσμα για τον τύπο του εξοπλισμού που χρησιμοποιείτε ώστε να απολαμβάνετε τον καφέ σας καλύτερα.
Το άλεσμα αποκαλύπτει τα τοιχώματα των κόκκων και προετοιμάζει τους κόκκους να απελευθερώσουν τη γεύση τους κατά την παρασκευή. Λόγω της διαφορετικής διάρκειας του κύκλου παρασκευής, τη θερμοκρασία και το ρυθμό ανάδευσης του νερού, κάθε μέθοδος παρασκευής απαιτεί το κατάλληλο άλεσμα.
Συνέπειες του Αλέσματος
Εφόσον υπάρχουν τόσες διαφορετικές μέθοδοι παρασκευής καφέ, η επιλογή του σωστού μεγέθους αλέσματος είναι βασική προϋπόθεση για να επιτύχετε την καλύτερη γεύση του αποστάγματος κατά την παρασκευή. Ο βαθμός απόσταξης εξαρτάται από τρεις παράγοντες:
• τη λεπτότητα του αλέσματος
• την αναλογία καφέ / νερού
• το χρόνο επαφής του αλέσματος με το νερό
Συνήθως, όσο πιο σύντομος είναι ο κύκλος παρασκευής, τόσο πιο ψιλό άλεσμα απαιτείται για να επιτύχετε απόσταγμα με βέλτιστη γεύση. Όσο μεγαλύτερη η διάρκεια του κύκλου παρασκευής, τόσο πιο χονδρό άλεσμα απαιτείται. Τα ψιλά αλέσματα αποκαλύπτουν μεγαλύτερο μέρος της επιφάνειας των κόκκων του καφέ στο νερό και τα αρωματικά έλαια τους απελευθερώνονται γρηγορότερα. Για τις μεθόδους παρασκευής οι οποίες απαιτούν περισσότερο χρόνο απαιτείται χονδρό άλεσμα ώστε να αποφεύγεται η υπερβολική απόσταξη.
Για παράδειγμα, τα μηχανήματα παρασκευής εσπρέσο παράγουν ένα φλυτζάνι εσπρέσο σε 20 δευτερόλεπτα, οπότε, σε αυτή την περίπτωση, απαιτείται πολύ ψιλό άλεσμα. Άλεσμα που δεν ταιριάζει στην μέθοδο παρασκευής μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα έναν καφέ πικρό και πολύ δυνατό, ή αραιό και χωρίς γεύση.
Ο καφές περιέχει πρόσθετες ουσίες, όπως συντηρητικά;
Όχι, ο καφές είναι πάντα ένα 100% φυσικό προϊόν και δεν περιέχει πρόσθετες ουσίες. Ο καφές είναι απλά ο σπόρος του καφεόδεντρου (ο κόκκος του καφέ), ο οποίος καβουρντίζεται και αλέθεται. Ο καφές χωρίς καφεΐνη είναι καθαρός καφές, από τον οποίον έχει αφαιρεθεί η καφεΐνη. Ο καφές παραμένει φρέσκος χάρη στη συσκευασία του σε κενό αέρος και συνεπώς δεν χρειάζεται συντηρητικά. Όταν ο καφές περιέχει πρόσθετες ουσίες, αυτό πρέπει να αναγράφεται στη συσκευασία.
Ο καφές βλάπτει την υγεία;
Δεν υπάρχουν αποδείξεις οι οποίες υποδηλώνουν ότι η μέτρια κατανάλωση καφέ βλάπτει την υγεία. Από τότε που ανακαλύφθηκε ο καφές, του έχουν αποδοθεί πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Η σύγχρονη επιστήμη αναγνωρίζει τις επιδράσεις της καφεΐνης, όπως η διέγερση του μεταβολισμού και μια αυξημένη ικανότητα αντίδρασης. Σε ένα υγιές άτομο, η φυσιολογική κατανάλωση καφέ δεν έχει βλαβερές συνέπειες, αν και δεν ανέχονται όλοι την καφεΐνη το ίδιο καλά.
Περιέχει θερμίδες ο καφές;
Όχι, αλλά η προσθήκη γάλακτος και ζάχαρης σε ένα φλυτζάνι καφέ προσθέτει θερμίδες.
Η γλώσσα του καφέ
Ακολουθεί μια λίστα διαφόρων γνωστών, σε ολόκληρο τον κόσμο ή σε κάποιες χώρες, ροφημάτων καφέ αν και ο τρόπος παρασκευής τους διαφέρει κατά τόπους.
Αμερικάνο (Americano)
Εσπρέσο ο οποίος μοιάζει με το σουρωτό καφέ. Παρασκευάζεται με την προσθήκη καυτού νερού από το ειδικό στόμιο του μηχανήματος για να δημιουργηθεί το απόσταγμα του καφέ αλλά και να διατηρηθεί το άρωμα του εσπρέσο.
Café Crème (Καφέ Κρεμ)
Μέτριος καφές με μια στρώση κρέμα γάλακτος όπως ο εσπρέσο.
Café Frappé (Καφέ Φραπέ)
Δυνατός καφές (1/2) τον οποίο ανακατεύουμε με παγωτό (1/2) σε μπλέντερ.
Caffe Latte, Café au lait, Koffie Verkeerd (Καφέ Λάτε ή Καφέ ω λαι)
Μέτριος καφές (1/2) με ζεστό γάλα (1/2)
Café Lungo (Καφέ Λούνγκο)
Σερβίρετε σε μεγάλο φλυτζάνι και παρασκευάζεται με περισσότερο νερό για να ποτίσει τον αλεσμένο καφέ αλλά χωρίς να αραιωθεί υπερβολικά το ρόφημα 100 ml - 120 ml
Café Ristreto (Καφέ Ριστρέτο)
Ένα μικρό φλυτζάνι ή 'βαρύς' εσπρέσο, όπου η παροχή νερού μέσα από το στόμιο από το οποίο βγαίνει το ρόφημα διακόπτεται στα 25 ml περίπου
Καπουτσίνο (Cappuccino)
Εσπρέσο (1/3) με αχνιστό γάλα (1/3) και αφρόγαλα (1/3)
Con Panna (Με κρέμα γάλακτος)
Σκέτο εσπρέσο με γαρνιτούρα κρέμα γάλακτος
Demi-tasse (Ντεμί τας)
Μια δόση εσπρέσο σε κανονικό φλυτζάνι
Εσπρέσο (Espresso)
Καφές παρασκευασμένος με την μέθοδο του εσπρέσο, από 40 ml έως 50 ml
Erlängerter (Ερλανγκέρτερ)
Καφές εσπρέσο με περισσότερο νερό (βλ. Café Lungo)
Espresso Doppio (Εσπρέσο Ντόπιο)
Διπλή δόση εσπρέσο
Flavoured Latte
12 oz. γάλα με 1 oz. αρωματικής ουσίας (τσέρι, βανίλια, κλπ.).Το μέγεθος του φλυτζανιού ποικίλλει
(Grosser) Brauner (Γκρόσσερ Μπράουνερ)
Ο καφές με γάλα σε μεγάλο φλυτζάνι ονομάζεται Γκρόσσερ
Kapuziner (Καπουτσίνερ)
Σκέτος καφές με λίγο αφρόγαλα
Latte macchiato (Λάτε μακιάτο)
Μια δόση εσπρέσο σε ποτήρι με αχνιστό γάλα
Latteccino (Λατετσίνο)
Κάτι μεταξύ καφέ με γάλα και καπουτσίνο
Macchiato (Μακιάτο)
Μια δόση εσπρέσο με ένα ή δύο κουταλιές της σούπας αφρόγαλα
Μόκα
Παρασκευάζεται όπως ο εσπρέσο αλλά προστίθεται γάλα αρωματισμένο με σοκολάτα. (1/3) εσπρέσο με (1/3) αφρόγαλα στο οποίο έχει διαλυθεί σκόνη κακάο (1/3)
Romano (Ρομάνο)
Μια δόση εσπρέσο ο οποίος σερβίρεται με μια φλούδα φρέσκου λεμονιού
Schlagobers (Σλαγκόμπερς)
Δυνατός καφές με κρέμα σαντιγί
Schwarzer (Σβάρτζερ)
Σκέτος καφές
Wiener melange (Βίνερ μελάνζ)
Μέτριος καφές (1/2) με ζεστό γάλα (1/2) και σοκολάτα
Πώς να φτιάξετε τον τέλειο καφέ
Μόνο η μηχανή του καφέ δεν αρκεί για να φτιάξετε τον τέλειο καφέ. Υπάρχουν οι “4 βασικές αρχές” της αναλογίας, της άλεσης, του νερού και της φρεσκάδας που είναι πολύ σημαντικές. Εξοπλιστείτε με λίγες βασικές γνώσεις για τον καφέ και θα μπορείτε και εσείς να φτιάξετε τον τέλειο καφέ.
Αναλογία
Χρησιμοποιήστε τη σωστή αναλογία καφέ και νερού- αυτό είναι και το πιο καθοριστικό βήμα για τον τέλειο καφέ. Για έναν γευστικό φλιτζάνι καφέ, εμείς συνιστούμε την αναλογία: 10 γραμ. καφέ για κάθε 180 ml νερού.
Αν αυτός ο καφές είναι πολύ δυνατός για τη γεύση σας μπορείτε να προσθέσετε λίγο ζεστό νερό.
10 γραμ. καφέ —180ml νερού
Άλεση
Οι διαφορετικές μέθοδοι παρασκευής καφέ απαιτούν διαφορετικό τρόπο άλεσης. Γενικά όσο πιο λίγο διαρκεί η διαδικασία παρασκευής τόσο πιο ψιλή η άλεση, και αυτό γιατί η επαφή του νερού με τον καφέ μπορεί να επιδράσει στη γεύση του. Για παράδειγμα, ο τριμμένος καφές για μια μηχανή espresso πρέπει να είναι αρκετά ψιλοκομμένος γιατί ο κύκλος παρασκευής του διαρκεί μόνο 18-23 δευτερόλεπτα.
Αν πρόκειται για παρασκευή καφέ σε καφετιέρα γαλλικού τύπου με έμβολο, τότε ο καφές θα πρέπει να είναι χοντροκομμένος γιατί θα παραμείνει σε επαφή με το νερό για 4 λεπτά.
Μηχανές Espresso —Λεπτό άλεσμα
Μηχανές φίλτρου —Μεσαίο άλεσμα
Καφετιέρα γαλλικού τύπου με έμβολο —Χοντρό άλεσμα
Νερό
Ένα φλιτζάνι καφέ είναι 98% νερό. Για τον λόγο αυτό το νερό που χρησιμοποιείτε για να φτιάξετε τον καφέ σας πρέπει να είναι φρέσκο , με καθαρή γεύση και χωρίς πρόσθετα στοιχεία. Νερό στη θερμοκρασία βρασμού (90ο το 96οC) είναι ιδανικό για να βγάλει όλη τη γεύση του καφέ. Αν το νερό βρίσκεται σε χαμηλότερη θερμοκρασία δεν θα έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Καθαρό νερό —Καλύτερος καφές.
Φρεσκάδα
Ο καφές είναι ένα φρέσκο προϊόν και οι εχθροί του είναι το οξυγόνο, το φως, η ζέστη και η υγρασία. Για να διατηρήσετε πάνω από μία εβδομάδα τον καφέ φρέσκο, φυλάξτε τον σε ένα αδιαφανές, αεροστεγές δοχείο σε θερμοκρασία δωματίου. Για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα ο καφές θα πρέπει να αλέθεται αμέσως πριν την παρασκευή του.
Συνταγές
Americano
Παρασκευάστε έναν κανονικό espresso χρησιμοποιώντας τη μηχανή espresso σας. Βάλτε τον espresso σε ένα κανονικό φλυτζάνι καφέ (όχι φλιτζανάκι espresso) και προσθέστε καυτό αποσταγμένο νερό.
Cappuccino
Ένας espresso με γάλα ζεσταμένο στον ατμό και αφρό γάλακτος πάνω-πάνω.
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: 1/3 espresso, 1/3 γάλα ζεσταμένο στον ατμό και 1/3 αφρός γάλακτος σε ένα μικρό φλιτζάνι.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Κάντε αφρό το γάλα στην καπουτσινο-μηχανή. Ετοιμάστε έναν espresso (μονό) και αδειάστε τον στο φλιτζάνι. Χρησιμοποιώντας ένα κουταλάκι αδειάστε το γάλα σιγά-σιγά μέχρι να γεμίσουν τα 2/3 του φλιτζανιού. Προσθέστε τον αφρό με το κουταλάκι μέχρι να γεμίσει το φλιτζάνι. Σερβίρετε με κανέλα ή με σκόνη κακάο.
Espresso Con Panna
Ένας espresso με ένα "λευκό καπέλο". Φτιάξτε έναν μονό espresso, ακολουθώντας τις οδηγίες της espresso-μηχανής σας. Προσθέστε μια "μπάλα" σαντιγί.
Espresso Lungo
Φτιάξτε έναν μονό espresso, ακολουθώντας τις οδηγίες της espresso-μηχανής σας, αλλά χρησιμοποιείστε περισσότερο νερό (γεμίστε το κουπάκι μέχρι επάνω).
Espresso Ristretto
Ένας μικρότερος espresso (περίπου 30ml), που θα σας μεταδώσει μία πιο έντονη εμπειρία espresso. Φτιάξτε έναν μονό espresso, ακολουθώντας τις οδηγίες της espresso-μηχανής σας, αλλά χρησιμοποιείστε λιγότερο από τον καφέ που θα παράγει η μηχανή (αφήστε τον καφέ να κυλήσει λιγότερη ώρα από ότι συνήθως).
Espresso Romano
Φτιάξτε έναν μονό espresso, ακολουθώντας τις οδηγίες της espresso-μηχανής σας, αλλά σερβίρετε με τουΐστ ή μία φέτα λεμόνι σε ένα πιατάκι.
Latte Macchiato
Ένας "σημαδεμένος" latte.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Χρησιμοποιήστε το εξάρτημα ατμού της espresso-μηχανή σας για να "αφρίσετε" το γάλα. Ετοιμάστε ένα μονό espresso. Σε ένα κανονικό φλιτζάνι καφέ, βάλτε πρώτα το ζεστό γάλα και μετά αν θέλετε, μία κουταλιά αφρού. Προσθέστε τον espresso χύνοντάς τον ώστε να διαπεράσει τον αφρό και το γάλα. Με αυτόν τον τρόπο, θα δημιουργηθεί ένα σημάδι από καφέ στο γάλα.
Mocha Latte
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: 1/4 φλιτζανιού espresso, 1/4 φλιτζανιού ζεστού ροφήματος σοκολάτας, 1/4 φλιτζανιού ζεστό γάλα, 1/4 φλιτζανιού αφρό από γάλα.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Ακολουθήστε τις οδηγίες για να φτιάξετε έναν κανονικό latte, συνδυάζοντας τον espresso, τη ζεστή σοκολάτα και το γάλα. Στο τέλος, προσθέστε πάνω-πάνω τον αφρό.
Texas Espress
Αλλέστε σπόρους καφέ γαλλικού χαρμανιού σε πολύ λεπτή σκόνη και βάλτε τη στο φίλτρο της espresso-μηχανής. Χρησιμοποιήστε 1 φλιτζάνι κρύου νερού και αφήστε τον καφέ να ετοιμαστεί. Σερβίρετε και απολαύστε.
Texas Espress (ver2)
Ίδιος με τον κανονικό Texas Espress, αλλά χρησιμοποιείστε λιγότερο νερό.Αραβικός καφές με τζίντζερΠικάντικος και γλυκός με μία πραγματικά εξωτική γεύση.
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: 1,5 φλιτζάνι νερό, 6 κουταλάκια γλυκού ζάχαρη, 6 κουτ. γλυκού καφέ σκόνη, 2 κουτ. γλυκού αλεσμένο τζίντζερ.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Αναμιγνύετε τα συστατικά σε μία μικρή κατσαρόλα και ανακατεύετε καλά. Αφήστε την κατσαρόλα να σιγοβράσει. Επαναλάβετε την ίδια διαδικασία τρεις φορές. Σερβίρετε σε φλιτζανάκια για espresso. Για καλύτερα αποτελέσματα χρησιμοποιείστε πολύ καλά αλεσμένους σπόρους καφέ. Σε περίπτωση που σας έχουν τελειώσει μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κόκκους στιγμιαίου καφέ. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε περισσότερη ή λιγότερη ζάχαρη, ανάλογα με το γούστο σας.
Βιεννέζικος καφές με μπαχαρικά
Θα χρειαστείτε 3 φλιτζάνια βιεννέζικου καφέ, 4 γαρίφαλα, 4 καρπούς μπαχαριού, 1/4 κουτ. γλυκού μοσχοκάρυδο, κανέλα και γλυκιά σαντιγί για γαρνιτούρα.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Αφού ετοιμάσετε τον καφέ στην καφετιέρα σας, προσθέστε τα γαρίφαλα, τα μπαχάρια και το μοσχοκάρυδο. Χρησιμοποιώντας σουρωτήρι βάλτε τον καφέ σε ποτήρια κρασιού και προσθέστε πάνω-πάνω τη σαντιγί. Τέλος, πασπαλίστε λίγη κανέλα.
Ιρλανδικός καφές
1 ζεσταμένο ποτήρι για ιρλανδικό καφέ. 3/4 φλιτζανιού καφέ φίλτρου. 2 κουταλιές ζάχαρη. 1 μεζούρα ιρλανδικό ουϊσκυ (όχι σκωτσέζικο!). 1/4 φλιτζανιού ελαφριά σαντιγί.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Αδειάστε τον καφέ στο ζεσταμένο ποτήρι. Προσθέστε τη ζάχαρη και ανακατώστε μέχρι να διαλυθεί. Προσθέστε το ουϊσκυ. Τέλος, βάλτε πάνω-πάνω σαντιγί για γαρνιτούρα.
Ιρλανδικός καφές με Baileys
1 ζεσταμένη κούπα καφέ, 1.5 φλυτζάνι μέτρια καβουρντισμένου καφέ φίλτρου, 1.5 δόσεις Baileys, 1/4 φλυτζανιού σαντιγί καλά χτυπημένη, προαιρετικά λίγη κανέλα.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Αδειάστε τον καυτό καφέ στην κούπα. Προσθέστε το Baileys και ανακατώστε καλά. Συμπληρώστε με την σαντιγί και λίγη κανέλα. Μπορείτε αν θέλετε να προσθέσετε μια δόση λικέρ Creme de Cacao και 1/4 κουτ. γλυκού λικέρ Frangelico.
Ιταλικός καφές
Ετοιμάστε μισό φλιτζάνι φρέσκου καφέ φίλτρου ιταλικού χαρμανιού. Θα χρειαστείτε επίσης 1 κουτ. γλυκού Amaretto, 1 κουτ. γλυκού μπράντυ, 1/4 φλιτζανιού βαριά σαντιγί, 1/4 κουτ. γλυκού κανέλα και όση ζάχαρη προτιμάτε.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Βάλτε τον καφέ σε μία κούπα ή σε ένα ποτήρι ιρλανδικού καφέ. Προσθέστε όση ζάχαρη θέλετε. Ανακατώστε το Amaretto και το μπράντυ. Προσθέστε τη σαντιγί προσεκτικά, τοποθετώντας ένα αναποδογυρισμένο κουταλάκι στην επιφάνεια του καφέ, ώστε η σαντιγί να κρατηθεί πάνω-πάνω. Πασπαλίστε λίγη κανέλα.
Καλοκαιρινός καφές
Έχουμε βάλει στην κατάψυξη δύο πλαστικά ποτηράκια γεμάτα φρέσκο, άπαχο γάλα.
Βάζουμε στο μπλέντερ 4 κουταλάκια nescafe και 6 κουταλάκια nesquik και, βέβαια, όση ζάχαρη θέλουμε, κατά προτίμηση ακατέργαστη.
Χτυπάμε μέχρι να γίνει μια ομοιόμορφη γρανίτα.
Σερβίρεται με καλαμάκι και καλή παρέα.
Καυτός καφές με βούτυρο
1 κουτ. γλυκού βούτυρο (όχι αλατισμένο), 1 κουτ. γλυκού μαύρη ζάχαρη, φρεσκο-φτιαγμένος καφές φίλτρου Τζαμάικας, 1 γαρίφαλο, 1 κουτ. γλυκού σκούρο ρούμι, 1/8 κουτ. γλυκού τριμμένο μοσχοκάρυδο.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Βάλτε το βούτυρο σε ένα ποτήρι ή κούπα ιρλανδικού καφέ και μετά προσθέστε τον καυτό καφέ. Προσθέστε τη ζάχαρη και ανακατώστε μέχρι να διαλυθεί. Προσθέστε το γαρίφαλο και το ρούμι. Τέλος, πασπαλίστε λίγο μοσχοκάρυδο.
Καφέ Brulot
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: 3 φλιτζάνια δυνατού καφέ, 1 μεγάλο ζεσταμένο ποτήρι του κονιάκ μπράντυ, 1.5 δόσεις κονιάκ, 1 κουτ. γλυκού ζάχαρη, 1 ή 2 ολόκληρα γαρύφαλλα, 1 ξυλάκι κανέλα.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Αδειάστε τον καυτό καφέ στο ποτήρι μπράντυ και ανακατώστε το λικέρ. Προσθέστε σαντιγί και αμύγδαλα αν θέλετε.
Καφέ Caribe
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: 6 κουτ. γλυκού αλεσμένου καφέ, 6-8 μικροί κύβοι μαύρης ζάχαρης, 3 ξυλάκια κανέλας, 3 γαρύφαλλα, 4 φλιτζάνια νερού.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Ζεστάνετε όλα τα συστατικά σε μια μικρή κατσαρόλα μέχρι να αρχίσουν να βράζουν. Χαμηλώστε τη φωτιά και αφήστε την κατσαρόλα να σιγοβράζει για 15-20 λεπτά ή μέχρι να διαλυθούν οι κύβοι της ζάχαρης. Όσο περισσότερη ώρα αφήσετε τον καφέ να σιγοβράζει, τόσο πλουσιότερη γεύση θα έχει. Αδειάστε τον καφέ σε κούπες καφέ χρησιμοποιώντας σουρωτήρι.
Καφέ de Olla
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: 6 κουτ. γλυκού σπόροι καφέ, καλά αλεσμένοι, 4-5 ολόκληρους χλωρούς σπόρους κάρδαμου αλεσμένους. Ζάχαρη, σαντιγί και θρυμματισμένο πάγο.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Τοποθετήστε τον καφέ και τα μπαχαρικά μέσα στο φίλτρο της καφετιέρας σας. Περιμένετε μέχρι να ετοιμαστεί ο καφές και αφήστε τον να κρυώσει. Σε ένα ψηλό ποτήρι διαλύστε 1 ή 2 κουτ. γλυκού ζάχαρης σε 2 κουτ. σούπας καφέ (είναι πιο εύκολο να ανακατώσετε πριν προσθέσετε τον πάγο). Προσθέστε 5-6 παγάκια (θρυμματισμένα) και γεμίστε το ποτήρι με καφέ μέχρι περίπου 2 δάχτυλα από την κορυφή του, ώστε να μείνει χώρος για τη σαντιγί. Έχοντας τοποθετήσει ένα κουτάλι στην επιφάνεια του καφέ, προσθέστε τη σαντιγί. Με αυτόν τον τρόπο, η σαντιγί θα παραμείνει στην επιφάνεια του καφέ και δε θα διαλυθεί αμέσως.
Καφέ Diablo
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: Χρησιμοποιήστε μία ζεσταμένη κούπα καφέ, 2 κύβους ζάχαρης, 1.5 ποτηράκι μπράντυ, 1/2 ποτηράκι Grand Marnier, 5-8 γαρύφαλα, 1 κομματάκι φλούδας πορτοκαλιού, 1 κομματάκι φλούδας λεμονιού, 1-1.5 φλιτζάνι προετοιμασμένο καφέ φίλτρου, χαρμανιού Κένυας ή Σουμάτρας.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Ζεστάνετε ελαφρά όλα τα συστατικά εκτός του καφέ μέσα σε ένα φοντύ ή αν δεν έχετε διαθέσιμο, σε μία μικρή κατσαρόλα. Αδειάστε τον καυτό καφέ στην κούπα. Όταν το μπράντυ αρχίσει να απελευθερώνει το άρωμά του, ανάψτε το με ένα σπίρτο και αφήστε το να καίγεται για 15-20 δευτερόλεπτα. Χρησιμοποιώντας μια βαθιά κουτάλα, προσθέστε το μείγμα του μπράντυ στον καφέ και ανακατώστε.
Καφέ Latte - Καφέ au Lait
Ένα φλιτζανάκι espresso στο οποίο προσθέτετε ίση ποσότητα ζεστού γάλακτος.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Ετοιμάστε τον espresso. Ζεστάνετε το γάλα σε μία μικρή κατσαρόλα μέχρι να αρχίσει να βγάζει φουσκάλες στις άκρες. Προσθέστε το γάλα στον espresso.
ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ: Χρησιμοποιήστε λιγότερο γάλα ώστε το ρόφημα να αποκτήσει πιο έντονη γεύση.
Καφέ Primavera
Είναι ένας μικρός cappuccino, πoυ φτιάχνεται με πολύ μεράκι.
Κάνουμε τον espresso και όσο περιμένουμε να γίνει ο καφές, ζεσταίνουμε 3 φλιτζανάκια γάλα.
Σε ένα σέικερ βάζουμε το γάλα, και ζάχαρη αν θέλουμε, και χτυπάμε μέχρι το γάλα να γίνει αφρός.
Στα φλιτζανάκια βάζουμε λίγο κακάο σκόνη, προσθέτουμε λίγο καφέ, λίγο γάλα και επαναλαμβάνουμε με κακάο, καφέ, γάλα. Στο τέλος πασπαλίζουμε με κακάο.
Καφέ Royale
Καφές με πολύ έντονο άρωμα, επίσης γνωστός ως Cofe Gloria.
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: Χρησιμοποιήστε ένα μεγάλο ζεσταμένο ποτήρι κρασιού, 1.5 φλιτζάνι προετοιμασμένου γαλλικού καφέ φίλτρου, 1/2 κουτ. γλυκού κανονικής ζάχαρης, 1 κύβο ζάχαρης, 1/2 δόση μπράντυ.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Αδειάστε τον καφέ στο ποτήρι του κρασιού. Προσθέστε 1/2 κουταλιά ζάχαρης και ανακατώστε μέχρι να διαλυθεί στον καφέ. Τοποθετήστε τον κύβο ζάχαρης σε ένα μικρό ζεστό μπωλ και προσθέστε το μπράντυ. Ανάψτε το μπράντυ με ένα σπίρτο και αμέσως ρίξτε το μέσα στο ποτήρι με τον καφέ. Αφήστε τις φλόγες να καίνε μέχρι να καεί όλο το αλκοόλ. Ανακατώστε και σερβίρετε.
Καφέ Shakerato
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: Δύο δόσεις espresso, 1/2 φλυτζάνι ζάχαρη, νερό και παγάκια.
ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ: Μηχανή για milk shake ή χειροκίνητη συσκευή για να κάνετε το γάλα αφρό.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Ετοιμάστε ένα απλό σιρόπι ζεσταίνοντας τη ζάχαρη και το νερό σε ένα κατσαρολάκι μέχρι το διάλυμα να γίνει διαφανές και μετά βράστε το για 1 λεπτό. Ετοιμάστε έναν διπλό espresso. Βάλτε τα παγάκια μέσα στη δοχείο της μηχανής για milk shake ή αν χρησιμοποιείτε χειροκίνητο αφριστή σε ένα ψηλό και στενό ποτήρι. Αδειάστε μέσα τον espresso μαζί με 3 κουτ. γλυκού από το σιρόπι (ή όσο σιρόπι επιθυμείτε). Φτιάξτε αφρό για περίπου 30 δευτερόλεπτα. Αδειάστε χρησιμοποιώντας σουρωτήρι σε ένα ποτήρι σαμπάνιας.
Καφές Kioki
Συνδυασμός δυνατού καφέ με τη διπλή δύναμη του μπράντυ και του Kahlua. Θα χρειαστείτε 1 μεγάλη ζεσταμένη κούπα καφέ, 1 φλιτζάνι γαλλικού καφέ, 1 μεζούρα μπράντυ, 1 μεζούρα Kahlua ή κάποιου άλλου καλού λικέρ με γεύση καφέ και 1/4 φλιτζανιού σαντιγί.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Βάλτε τον καυτό καφέ στην κούπα. Προσθέστε το μπράντυ, το Kahlua και ανακατώστε καλά. Προσθέστε τη σαντιγί πάνω-πάνω για γαρνιτούρα.
Καφές με Ameretto
1 μεγάλο ζεσταμένο ποτήρι μπράντυ, 1.5 φλυτζάνι μέτρια ψημένου καφέ φίλτρου, 1.5 δόσεις λικέρ Ameretto, 1/4 φλυτζανιού ελαφρά χτυπημένου καφέ, 1/2 κουτ. γλυκού ψημμένα κομματιασμένα αμύγδαλα (προαιρετικά).
Καφές με καραμέλα βουτύρου
Θα χρειαστείτε 6 κουταλιές καφέ, 1/3 φλιτζανιού γαρνιτούρας για γλυκά με γεύση καραμέλας και σοκολάτας, 4.5 φλιτζάνια κρύο νερό και 1 πακέτο κατεψυγμένη σαντιγί.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Βάλτε τον καφέ στο φίλτρο της καφετιέρας. Βάλτε τη γαρνιτούρα της καραμέλας και της σοκολάτας στο γυάλινο δοχείο της καφετιέρας. Ετοιμάστε τον καφέ χρησιμοποιώντας 4.5 φλιτζάνια κρύο νερό. Όταν ο καφές ετοιμαστεί ανακατώστε καλά-καλά με ένα κουτάλι. Σερβίρετε αμέσως. Στολίστε με την ξεπαγωμένη σαντιγί και κομματάκια καραμέλας βουτύρου καλυμμένη από σοκολάτα.
Κλασσικός Espresso
Μία δόση espresso (μονή), περίπου 45 ml. Συνήθως τον πίνετε σκέτο ή με μία μόνο κουταλιά ζάχαρης.
ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ: Για να φτιάξετε διπλό espresso, διπλασιάστε την ποσότητα του καφέ (90ml).
Μεξικάνικος καφές
Μπορείτε να τον κάνετε πιο δυνατό προσθέτοντας 2 κουτ. γλυκού της αγαπημένης σας τεκίλα. Θα χρειαστείτε 1 μεγάλο ζεσταμένο ποτήρι μπράντυ, 1.5 φλιτζάνι μέτρια καβουρδισμένου καφέ φίλτρου (μεξικάνικου χαρμανιού ή Γουατεμάλας), 1.5 μεζούρα Kahlua, 1/4 φλιτζανιού ελαφριάς σαντιγί, λίγη κανέλα και σκόνη κακάο.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Βάλτε τον καφέ στο ζεστό ποτήρι του μπράντυ και ανακατώστε μέσα και το Kahlua. Προσθέστε για γαρνιτούρα τη σαντιγί και πασπαλίστε την κανέλα και το κακάο.
Παγωμένος καφές latte
Ετοιμάστε μισό φλιτζάνι ιταλικού espresso. Θα χρειαστείτε επίσης: μισό φλιτζάνι γάλα, όση ποσότητα ζάχαρης προτιμάτε, παγάκια που έχετε φτιάξει από καφέ και προαιρετικά, κανέλα για γαρνιτούρα.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Ζεστάνετε το γάλα στο εξάρτημα ατμού της espresso-μηχανής σας. Βάλτε το γάλα μαζί με τον espresso και τη ζάχαρη σε ένα ψηλό ποτήρι με πάγο και ανακατώστε. Αν θέλετε, πασπαλίστε λίγη κανέλα. Σερβίρετε με ένα καλαμάκι.
Παγωμένος Ταϊλανδέζικος καφές
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ:4 κουταλιές πολύ καλά αλλεσμένου καφέ Τζαμάικας, 1/2 κουτ. γλυκού ξεραμένης φλούδας πορτοκαλιού, 1/4 κουτ. γλυκού κανέλα, 2 δάχτυλα βανίλιας και μια πρέζα τριμμένου γαρίφαλου.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Βάλτε τα συστατικά σε μία πλαστική σακούλα με φερμουάρ. Κλείστε την ερμητικά και ταρακουνήστε την καλά-καλά. Ετοιμάστε τον καφέ στην καφετιέρα σας, βάζοντας το μίγμα σε χάρτινο φίλτρο και χρησιμοποιώντας 4 φλιτζάνια καυτού νερού.
Στεγνός Cappuccino
Μια παραλλαγή του κλασικού Cappuccino με λιγότερο γάλα και περισσότερο αφρό.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Ακολουθήστε τις οδηγίες παρασκευής του κλασικού Cappuccino. Χρησιμοποιώντας ένα κουταλάκι για να κρατήσετε τον αφρό στην κανάτα, αδειάστε μικρή ποσότητα του αφρισμένου γάλακτος σιγά-σιγά στον espresso (δεν πρέπει να γεμίσετε το φλιτζάνι πάνω από το μισό). Προσθέστε τον αφρό από πάνω μέχρι να γεμίσει το υπόλοιπο φλιτζάνι.
Τούρκικος καφές
Μπορεί να ονομάζεται τούρκικος, αλλά η συνταγή ξεκίνησε στην Υεμένη, σε μια πόλη ονομαζόμενη Μόκα. Είναι πολύ δυνατός καφές, εξαιρετικός για μετά το γεύμα.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Πάρτε καλοψημένους κόκκους καφέ. Αλέστε μέχρι να γίνουν μια ψιλή σκόνη. Βάλτε 1 φλυτζάνι νερό ανά άτομο στο μπρίκι. Προσθέστε 1 κουταλάκι του γλυκού καφέ ανά άτομο και 1 κουταλάκι του γλυκού ζάχαρη ανά άτομο (για τον μέτριο). Ανακατέψτε καλά. Αφήστε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να φτάσει σε σημείο βρασμού. Πρίν ξεχειλίσει το καϊμάκι, βγάλτε το μπρίκι από τη φωτιά. Μοιράστε το καϊμάκι στα φλυτζάνια. Βάλτε να βράσει ξανά και μοιράστε όλο το υγρό στα φλυτζάνια. Στη νότια Υεμένη, μερικοί άνθρωποι προσθέτουν μια πρέζα σκόνη κάρδαμου. Αυτός ο καφές γίνεται γλυκός (σκεφτείτε να προσθέσετε λιγότερη ζάχαρη).
Χριστουγεννιάτικο Egg Nog από τη Τζαμάικα...
ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ: 1 λίτρο προετοιμασμένο egg nog (αβγό χτυπητό με ζάχαρη, γάλα και ποτό), 1 φλυτζάνι καφέ φίλτρου Τζαμάικας, 1/2 φλυτζάνι ρούμι (ή λικέρ με γεύση καφέ), 1 κουτ. γλυκού βανίλια και μοσχοκάρυδο για γαρνιτούρα.
ΟΔΗΓΙΕΣ: Ετοιμάστε τον καφέ φίλτρου και αφήστε τον να κρυώσει. Σε μια κανάτα, αδειάστε το egg nog, τον καφέ, το ρούμι και τη βανίλια και ανακατώστε. Αδειάστε το μείγμα σε μικρά ποτηράκια για ποντς (punch), προσθέστε το μοσχοκάρυδο και σερβίρετε.
Ανέκδοτο
Εάν έπεφτε ένα έντομο στην κούπα του καφέ σας πως θα αντιδρούσατε?
Δείτε πως θα αντιδρούσαν διάφορες εθνικότητες:
1. Άγγλος : Πετάει την κούπα με τον καφέ και φεύγει από την καφετέρια
2. Αμερικάνος : Βγάζει το έντομο και συνεχίζει να πίνει τον καφέ του.
3. Κινέζος : Τρώει το έντομο και πετάει τον... καφέ
4. Εγκλωβισμένος Παλαιστίνιος : Πίνει τον καφέ μαζί με το έντομο
5. Σκωτσέζος : Πιάνει το έντομο και το σφίγγει φωνάζοντας "φτύσ' τον καφέ ρε!"
6. Ισραηλινός
α. Πουλάει τον καφέ στον Αμερικάνο και το έντομο στον Κινέζο
β. Διαμαρτύρεται ότι η προσωπική του ασφάλεια βρίσκεται σε κίνδυνο
γ. Φωνάζει ότι οι παλαιστίνιοι του ρίχνουν έντομα στον καφέ
δ. Κατηγορεί ότι η Χεζμπολάχ, η Συρία και το Ιράν υποθάλπουν
επιθέσεις με όπλα μαζικών εντόμων.
ε. Συσχετίζει αυτή την ποταπή επίθεση με την Παλαιστινιακή τρομοκρατία, με
καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, με τον αντισημιτισμό, το ολοκαύτωμα,
τη διασπορά και την έξοδο.
στ. Διατάζει τους άραβες να σταματήσουν αμέσως όλα τα έντομα να πετάνε ή να
πέφτουν μέσα στον καφέ του.
η. Επανακαταλαμβάνει τη δυτική όχθη και τη Γάζα, συνεχίζει την εποίκηση,
κόβει την παροχή νερού και ρεύματος στους παλαιστίνιους, τρομοκρατεί ή
εξευτελίζει πολίτες, σκοτώνει ή σακατεύει οτιδήποτε στο πέρασμά του.
θ. απαιτεί ισχυρότερη στρατιωτική βοήθεια από τους αμερικάνους.
ι. Ζητά δάνειο ενός δισ. δολαρίων με 100ετή περίοδο αποπληρωμής, από τους
Αμερικάνους για την αγορά καινούργιας κούπας καφέ.
κ. Απαιτεί εφόρου ζωής δωρεάν καφέ από την καφετέρια ως αποζημίωση.
7. Έλληνας : Ρίχνει ένα βρισίδι στη γυναίκα του και πάει στη μάνα του να πιει ένα καφέ της προκοπής
ΟΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΙΔΕΕΣ ΟΙ ΣΥΝHΘΕΙΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΣΗΜΑΝΤΟΙ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
Σάββατο 9 Μαΐου 2009
Πέμπτη 7 Μαΐου 2009
Θάλασσα ( THE SEA )
Ω θάλασσα! Ω Ήλιε!. Ω απέραντη κοίτη!
Και ξέρω γιατί. Σ΄αγαπώ. Ξέρω πως είμαστε πολύ γερασμένοι,
Κι ότι εμείς οι δύο γνωριζόμαστε εδώ κι αιώνες.
Ξέρω πως στα λεπτά και γελαστά νερά σου πρωτάναψε ο όρθρος της Ζωής.
(Στην τέφρα ενός τριτογενούς απομεσήμερου, ακούστηκαν οι πρώτοι μου παλμοί στην αγκαλιά σου)
Ω πρωτεόμορφη, βγήκα από μέσα σου!
Κι οι δυο μας αλυσοδεμένοι και περιπλανώμενοι
Κι οι δυο μας με ακόρεστη τη δίψα γι΄άστρα
Κι οι δυο μας φως, αέρας, δύναμη, σκοτάδια
Κι οι δυο μας με τις απέραντες επιθυμίες μας, μα και τη φοβερή μας δυστυχία!
(απόσπασμα από τον Υμνο στη Θάλασσα 1919 ,του Χόρχε Λουίς Μπόρχε)
Όσο Μπορείς
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.
Κωνσταντίνος Καβάφης
Ετικέτες
ΓΛΩΣΣΑ
,
ΔΙΑΦΟΡΑ ΞΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - SEVERAL SONGS
Τετάρτη 6 Μαΐου 2009
Η θεωρία των Ινδοευρωπαίων
Ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί ακόμα
1) Αναφέρουν οι επιστήμονες μετακινήσεις μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων. Για ποιό λόγο αναγκάστηκαν να μετακινηθούν; Πως μετακινήθηκαν και ειδικότερα πως πέρασαν τεράστια φυσικά εμπόδια (π.χ. τα Ουράλια); Διέθεταν καράβια; Υπάρχουν ευρήματα που να αποδυκνείουν κάτι τέτοιο; Γιατί άφησαν τα πατρώα εδάφη τους και κατευθύνθηκαν προς τελείως άγνωστες περιοχές
2) Υποστηρίζεται ότι οι Ινδοευρωπαίοι κινήθηκαν αρχικά σε περιοχές της Βόρειας Ευρώπης και στη συνέχεια προς το νότο (και στον ελληνικό χώρο). Εφόσον βρισκόμαστε σε περίοδο παγετώνων, είναι φυσιολογικό να μετακινηθούν τόσο μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες σε περιοχές που είναι καλλυμένες απο πάγο;
3) Είναι αποδεδειγμένο ότι στοιχεία της ελληνικής γλώσσας συναντούμε σε πολιτισμούς της Άπω Ανατολής, στους Μάγια και τους Ίνκας. Πως εξηγούν οι επιστήμονες το γεγονός ότι υπάρχουν ευρήματα που να τεκμηριώνουν την επιρροή της ελληνικής γλώσσας, επιρροής προγενέστερης των Ινδοευρωπαίων, στους πολιτισμούς αυτούς, εφόσον οι Ινδοευρωπαίοι δεν έφτασαν ποτέ εκεί;
4)Τα ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά των Ινδοευρωπαίων καλύπτουν μια αχανή γεωγραφική έκταση, απο τις Ινδίες μέχρι και τη Βόρεια Ευρώπη, συμπεριλαμβάνοντας ανθρώπους με εντελώς διαφορετικά ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά. Πως είναι δυνατόν να μην έχει ακόμα προσδιοριστεί η κοιτίδα τους; Που είναι τα αρχαιολογικά ευρήματα (κτίσματα, εργαλεία) αυτού του μεγάλου πληθυσμιακού φύλου, που ήταν διάσπαρτο σε ένα τόσο μεγάλο κομμάτι γής; Πως δικαιολογούνται αυτές οι ανθρωπολογικές διαφορές και ομοιότητες μεταξύ των λαών σήμερα, όταν οι Ινδοευρωπαίοι απλώθηκαν τόσο πολύ γεωγραφικά; Για παράδειγμα, οι ομοιότητες μεταξύ Ούγγρων και Τσεχοσλοβάκων. Οι Ούγγροι δεν θεωρούνται Ινδοευρωπαίοι, ενώ στη χώρα τους κατοικούσαν τέτοιοι, ενώ οι Τσεχοσλοβάκοι θεωρούνται. Ποιές οι ομοιότητες μεταξύ Ινδών, Σουηδών και Ελλήνων; Πως είναι δυνατόν σημερινές ευρωπαϊκές φυλές, όπως οι Φινλανδοί, να μην θεωρούνται Ινδοευρωπαίοι και να είναι οι Αρμένιοι, μια ασιατική φυλή;
5) Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι την 3η π.Χ. χιλιετία αρχίζει ο διαχωρισμός των Ινδοευρωπαίων. Για ποιό λόγο; Που γίνετε αναφορά για αυτόν τον διαχωρισμό Οι Ινδοευρωπαίοι φτάνουν στην Ελλάδα γύρω στο 1900 π.Χ. και καταστρέφουν τον υπάρχοντα πολιτισμό και μέσα σε 300 χρόνια δημιουργούν δικό τους, ακμαίο πολιτισμό. Άρα, σύμφωνα με την άποψη αυτή, πολιτισμοί όπως ο Μηκυναϊκός και ο Μινωικός δεν είναι ελληνικοί! Πως κατάφεραν μέσα σε 300 χρόνια να αναπτύξουν δικό τους πολιτισμό; Που αναφέρεται κάτι τέτοιο; Πως δικαιολογούν οι υπέρμαχοι αυτής της θεωρίας την διατήρηση των Πελασγικών παραδόσεων των κατακτηθέντων πληθυσμών, των λεγόμενων και Προελλήνων, απο τους Ινδοευρωπαίους; Γιατί δεν παρατηρείται αλλαγή στα ήθη και έθιμα τους; Μιλάμε για τους Ινδοευρωπαίους, έναν πολυπληθή και πολεμικό λαό, οι οποίοι δεν κατάφεραν να επιβληθούν στους Προέλληνες.
6) Οι επιστήμονες θεωρούν Ινδοευρωπαϊκές της λέξεις "δήμος" και "ψήφος", οι οποίες προέρχονται απο τις λέξεις "damos" και "bhsa". Ποιός νομαδικός λαός στην ιστορία της ανθρωπότητας είχε δήμο και ψήφιζε πράξεις;
θεωρία περί Ινδοευρωπαϊσμού στηρίζεται στην φαντασία και στις υποθέσεις ορισμένων επιστημόνων, οι οποίοι κάθε άλλο πάρα επιστήμονες πρέπει να θεωρούνται, για το λόγο ότι ο επιστήμονας δεν πρέπει να είναι δογματικός. Παρόλο που αυτά τα ερωτήματα διατυπώνονται απο την αρχή της ανακάλυψης του Ινδοευρωπαϊσμού, δεν έχουν απαντηθεί, προκαλώντας την κοινή και επιστημονική γνώμη για τον ύποπτο ρόλο τους. Τα αρχαιολογικά ευρήματα αποδυκνείουν το αντίθετο. Στο σπήλαιο των Πετραλώνων βρέθηκε ανθρώπινο κρανίο ηλικίας περίπου 70.000 ετών. Ακολούθησαν και άλλες έρευνες στο ίδιο σπήλαιο με αποτέλεσμα να βρεθούν ίχνη φωτιάς και κρανίο Πρώιμου Έμφρονος Ανθρώπου (Pro Homo Sapiens) ηλικίας εως 500.000 ετών, ο οποίος χρησιμοποιούσε φωτιά και λίθινα εργαλεία. Το 1981 ο Άρης Πουλιανός ανακοινώνει την εύρεση δύο ανθρώπινων σκελετών ηλικίας 800.000 ετών. Τον άνθρωπο αυτό τον ονομάζει "Αρχάνθρωπο" και αποδυκνείεται ότι είναι ο αρχαιότερος Homo Sapiens της Ευρώπης. Αρχαιότερος απο τον Άνθρωπο της Χαϊδελβέργης (250.000 ετών), τον Άνθρωπο του Πίλταουν (εως 100.000 ετών) και τον Ορθό Άνθρωπο στην Κεντρική Ευρώπη (500.000 ετών). Ο Πουλιανός όμως συνέχισε τις έρευνες και κατέληξε σε μια συγκλονιστική ανακάλυψη στην Τρίγλια της Μακεδονίας. Ανακάλυψε τον αρχαιότερο άνθρωπο επι της γής, ηλικίας 11.000.000 ετών!!! Βρέθηκε στο ανώτερο Μειόκαινο στρώμα και δίπλα του βρέθηκαν εργαλεία απο χαλαζία. Ο Πουλιανός και η Ελληνική Ανθρωπολογική Εταιρεία έχουν πρεοβεί και σε άλλες σημαντικές ανακαλύψεις στην Ικαρία, τη Μήλο, την Χαλκιδική και στη Μάνη.
Απο τη μια μεριά λοιπόν, έχουμε την ομάδα εκείνη των επιστημόνων, οι οποίοι βασίζονται σε εικασίες και φανταστικά γεγονότα και απο την άλλη έχουμε επιστήμονες που μιλούν με έργα και όχι με λόγια.
Πηγές: "Αυτοί είμαστε οι Έλληνες-Η Ινδοευρωπαϊκή θεωρία καταρρίπτεται" Θεόδωρος Πετρόπουλος
Περιοδικό Δαυλός, Ιανουάριος ΄97, συνέντευξη του Άρη Πουλιανού
1) Αναφέρουν οι επιστήμονες μετακινήσεις μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων. Για ποιό λόγο αναγκάστηκαν να μετακινηθούν; Πως μετακινήθηκαν και ειδικότερα πως πέρασαν τεράστια φυσικά εμπόδια (π.χ. τα Ουράλια); Διέθεταν καράβια; Υπάρχουν ευρήματα που να αποδυκνείουν κάτι τέτοιο; Γιατί άφησαν τα πατρώα εδάφη τους και κατευθύνθηκαν προς τελείως άγνωστες περιοχές
2) Υποστηρίζεται ότι οι Ινδοευρωπαίοι κινήθηκαν αρχικά σε περιοχές της Βόρειας Ευρώπης και στη συνέχεια προς το νότο (και στον ελληνικό χώρο). Εφόσον βρισκόμαστε σε περίοδο παγετώνων, είναι φυσιολογικό να μετακινηθούν τόσο μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες σε περιοχές που είναι καλλυμένες απο πάγο;
3) Είναι αποδεδειγμένο ότι στοιχεία της ελληνικής γλώσσας συναντούμε σε πολιτισμούς της Άπω Ανατολής, στους Μάγια και τους Ίνκας. Πως εξηγούν οι επιστήμονες το γεγονός ότι υπάρχουν ευρήματα που να τεκμηριώνουν την επιρροή της ελληνικής γλώσσας, επιρροής προγενέστερης των Ινδοευρωπαίων, στους πολιτισμούς αυτούς, εφόσον οι Ινδοευρωπαίοι δεν έφτασαν ποτέ εκεί;
4)Τα ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά των Ινδοευρωπαίων καλύπτουν μια αχανή γεωγραφική έκταση, απο τις Ινδίες μέχρι και τη Βόρεια Ευρώπη, συμπεριλαμβάνοντας ανθρώπους με εντελώς διαφορετικά ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά. Πως είναι δυνατόν να μην έχει ακόμα προσδιοριστεί η κοιτίδα τους; Που είναι τα αρχαιολογικά ευρήματα (κτίσματα, εργαλεία) αυτού του μεγάλου πληθυσμιακού φύλου, που ήταν διάσπαρτο σε ένα τόσο μεγάλο κομμάτι γής; Πως δικαιολογούνται αυτές οι ανθρωπολογικές διαφορές και ομοιότητες μεταξύ των λαών σήμερα, όταν οι Ινδοευρωπαίοι απλώθηκαν τόσο πολύ γεωγραφικά; Για παράδειγμα, οι ομοιότητες μεταξύ Ούγγρων και Τσεχοσλοβάκων. Οι Ούγγροι δεν θεωρούνται Ινδοευρωπαίοι, ενώ στη χώρα τους κατοικούσαν τέτοιοι, ενώ οι Τσεχοσλοβάκοι θεωρούνται. Ποιές οι ομοιότητες μεταξύ Ινδών, Σουηδών και Ελλήνων; Πως είναι δυνατόν σημερινές ευρωπαϊκές φυλές, όπως οι Φινλανδοί, να μην θεωρούνται Ινδοευρωπαίοι και να είναι οι Αρμένιοι, μια ασιατική φυλή;
5) Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι την 3η π.Χ. χιλιετία αρχίζει ο διαχωρισμός των Ινδοευρωπαίων. Για ποιό λόγο; Που γίνετε αναφορά για αυτόν τον διαχωρισμό Οι Ινδοευρωπαίοι φτάνουν στην Ελλάδα γύρω στο 1900 π.Χ. και καταστρέφουν τον υπάρχοντα πολιτισμό και μέσα σε 300 χρόνια δημιουργούν δικό τους, ακμαίο πολιτισμό. Άρα, σύμφωνα με την άποψη αυτή, πολιτισμοί όπως ο Μηκυναϊκός και ο Μινωικός δεν είναι ελληνικοί! Πως κατάφεραν μέσα σε 300 χρόνια να αναπτύξουν δικό τους πολιτισμό; Που αναφέρεται κάτι τέτοιο; Πως δικαιολογούν οι υπέρμαχοι αυτής της θεωρίας την διατήρηση των Πελασγικών παραδόσεων των κατακτηθέντων πληθυσμών, των λεγόμενων και Προελλήνων, απο τους Ινδοευρωπαίους; Γιατί δεν παρατηρείται αλλαγή στα ήθη και έθιμα τους; Μιλάμε για τους Ινδοευρωπαίους, έναν πολυπληθή και πολεμικό λαό, οι οποίοι δεν κατάφεραν να επιβληθούν στους Προέλληνες.
6) Οι επιστήμονες θεωρούν Ινδοευρωπαϊκές της λέξεις "δήμος" και "ψήφος", οι οποίες προέρχονται απο τις λέξεις "damos" και "bhsa". Ποιός νομαδικός λαός στην ιστορία της ανθρωπότητας είχε δήμο και ψήφιζε πράξεις;
θεωρία περί Ινδοευρωπαϊσμού στηρίζεται στην φαντασία και στις υποθέσεις ορισμένων επιστημόνων, οι οποίοι κάθε άλλο πάρα επιστήμονες πρέπει να θεωρούνται, για το λόγο ότι ο επιστήμονας δεν πρέπει να είναι δογματικός. Παρόλο που αυτά τα ερωτήματα διατυπώνονται απο την αρχή της ανακάλυψης του Ινδοευρωπαϊσμού, δεν έχουν απαντηθεί, προκαλώντας την κοινή και επιστημονική γνώμη για τον ύποπτο ρόλο τους. Τα αρχαιολογικά ευρήματα αποδυκνείουν το αντίθετο. Στο σπήλαιο των Πετραλώνων βρέθηκε ανθρώπινο κρανίο ηλικίας περίπου 70.000 ετών. Ακολούθησαν και άλλες έρευνες στο ίδιο σπήλαιο με αποτέλεσμα να βρεθούν ίχνη φωτιάς και κρανίο Πρώιμου Έμφρονος Ανθρώπου (Pro Homo Sapiens) ηλικίας εως 500.000 ετών, ο οποίος χρησιμοποιούσε φωτιά και λίθινα εργαλεία. Το 1981 ο Άρης Πουλιανός ανακοινώνει την εύρεση δύο ανθρώπινων σκελετών ηλικίας 800.000 ετών. Τον άνθρωπο αυτό τον ονομάζει "Αρχάνθρωπο" και αποδυκνείεται ότι είναι ο αρχαιότερος Homo Sapiens της Ευρώπης. Αρχαιότερος απο τον Άνθρωπο της Χαϊδελβέργης (250.000 ετών), τον Άνθρωπο του Πίλταουν (εως 100.000 ετών) και τον Ορθό Άνθρωπο στην Κεντρική Ευρώπη (500.000 ετών). Ο Πουλιανός όμως συνέχισε τις έρευνες και κατέληξε σε μια συγκλονιστική ανακάλυψη στην Τρίγλια της Μακεδονίας. Ανακάλυψε τον αρχαιότερο άνθρωπο επι της γής, ηλικίας 11.000.000 ετών!!! Βρέθηκε στο ανώτερο Μειόκαινο στρώμα και δίπλα του βρέθηκαν εργαλεία απο χαλαζία. Ο Πουλιανός και η Ελληνική Ανθρωπολογική Εταιρεία έχουν πρεοβεί και σε άλλες σημαντικές ανακαλύψεις στην Ικαρία, τη Μήλο, την Χαλκιδική και στη Μάνη.
Απο τη μια μεριά λοιπόν, έχουμε την ομάδα εκείνη των επιστημόνων, οι οποίοι βασίζονται σε εικασίες και φανταστικά γεγονότα και απο την άλλη έχουμε επιστήμονες που μιλούν με έργα και όχι με λόγια.
Πηγές: "Αυτοί είμαστε οι Έλληνες-Η Ινδοευρωπαϊκή θεωρία καταρρίπτεται" Θεόδωρος Πετρόπουλος
Περιοδικό Δαυλός, Ιανουάριος ΄97, συνέντευξη του Άρη Πουλιανού
Δευτέρα 4 Μαΐου 2009
Open Your Mind - Illuminati Symbolism - It's All Around You!
Απόσπασμα από τον έναν στην ιεραρχία από τους Ιλλουμινάτοι.Ανάχαρσις Κλοζ Βαρόνος , Πρώσος Ιλλουμινάτος.
«Όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν ένα έθνος, όλες οι μορφές εμπορίου θα ενοποιηθούν σε ένα κοινό εμπόριο, όλες οι επιστήμες θα γίνουν μία, όλα τα συμφέροντα θα συγκλίνουν σε ένα συμφέρον» Οι κύριες δραστηριότητες μας πρέπει να διευθύνονται κάτω από άλλα ονόματα και κάτω από άλλες δραστηριότητες. Για παράδειγμα, η μορφή μιας σοφής και λόγιας εταιρείας αρμόζει καλύτερα στους στόχους μας. Δημιουργώντας εταιρείες αναγνωστηρίων και δανειστικές βιβλιοθήκες. Βάζοντας όλες αυτές τις εταιρίες υπό τον έλεγχό μας και εφοδιάζοντας τες συνεχώς με τις εργασίες μας, ακόμη κα με άλλα ονόματα, μπορούμε να στρέψουμε την ευρωπαϊκή σκέψη και διανόηση σε όποια κατεύθυνση επιθυμούμε.
Πέμπτη 30 Απριλίου 2009
Waiting For The Miracle
Baby, I've been waiting,
I've been waiting night and day.
I didn't see the time,
I waited half my life away.
There were lots of invitations
And I know you sent me some,
But I was waiting
For the miracle, for the miracle to come.
I know you really loved me.
But, you see, my hands were tied.
I know it must have hurt you,
It must have hurt your pride
To have to stand beneath my window
With your bugle and your drum,
And me I'm up there waiting
For the miracle, for the miracle to come.
Ah I don't believe you'd like it,
You wouldn't like it here.
There ain't no entertainment
And the judgments are severe.
The Maestro says it's Mozart
But it sounds like bubble gum
When you're waiting
For the miracle, for the miracle to come.
Waiting for the miracle
There's nothing left to do.
I haven't been this happy
Since the end of World War II.
Nothing left to do
When you know that you've been taken.
Nothing left to do
When you're begging for a crumb
Nothing left to do
When you've got to go on waiting
Waiting for the miracle to come.
I dreamed about you, baby.
It was just the other night.
Most of you was naked
Ah but some of you was light.
The sands of time were falling
From your fingers and your thumb,
And you were waiting
For the miracle, for the miracle to come
Ah baby, let's get married,
We've been alone too long.
Let's be alone together.
Let's see if we're that strong.
Yeah let's do something crazy,
Something absolutely wrong
While we're waiting
For the miracle, for the miracle to come.
Nothing left to do
When you've fallen on the highway
And you're lying in the rain,
And they ask you how you're doing
Of course you'll say you can't complain
If you're squeezed for information,
That's when you've got to play it dumb
You just say you're out there waiting
For the miracle, for the miracle to come
Τρίτη 28 Απριλίου 2009
Κοράκιασα από τη δίψα
Σε κάποια μικρή, ορεινή πόλη της αρχαίας Ελλάδας οι κάτοικοι αποφάσισαν κάποτε να κάνουν μια σημαντική θυσία στο θεό Απόλλωνα. Υπήρχε στην περιοχή τους ανάμεσα σε δύσβατα φαράγγια της οποίας το νερό το θεωρούσαν ιερό και το χρησιμοποιούσαν στις θυσίες. Έπρεπε λοιπόν για αυτή τη σημαντική θυσία να στείλουν κάποιον σε αυτή τη δύσκολη και ανηφορική διαδρομή για να φέρει το «ιερό» νερό.
Ξαφνικά, ακούστηκε μια φωνή από ένα δέντρο εκεί κοντά. Ήταν η φωνή ενός μεγαλόσωμου κόρακα ο οποίος προσφερόταν να αναλάβει το συγκεκριμένο εγχείρημα. Παρά την έκπληξη που ένιωσαν οι κάτοικοι ακούγοντας τη φωνή του κόρακα, αποφάσισαν να του αναθέσουν την αποστολή, μιας και με τα φτερά του θα έφτανε γρήγορα και εύκολα στην πηγή που έτρεχε το «ιερό» αυτό νερό.
Έδωσαν λοιπόν, οι άνθρωποι στον κόρακα μια μικρή υδρία, αυτός την άρπαξε με τα νύχια του και πέταξε στον ουρανό με κατεύθυνση την πηγή. Ο κόρακας έφτασε γρήγορα στην πηγή. Πλάι της αντίκρισε μια συκιά γεμάτη σύκα και λιχούδης καθώς ήταν άρχισε να δοκιμάζει μερικά σύκα. Τα σύκα όμως ήταν άγουρα και ο κόρακας αποφάσισε να περιμένει μέχρι να ωριμάσουν, ξεχνώντας όμως την αποστολή που είχε αναλάβει για λογαριασμό των ανθρώπων.
Περίμενε τελικά δύο ολόκληρες μέρες ώσπου τα σύκα ωρίμασαν. Έφαγε πολλά μέχρι που κάποια στιγμή θυμήθηκε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο είχε έρθει στην πηγή. Άρχισε να σκέφτεται λοιπόν, πώς θα δικαιολογούσε την αργοπορία του στους κατοίκους της πόλης. Τελικά γέμισε με νερό τη μικρή υδρία, άρπαξε με το ράμφος του ένα μεγάλο φίδι το οποίο διέκρινε να κινείται κοντά στους θάμνους και πέταξε για την πόλη.
Όταν ο κόρακας έφτασε στην πόλη, οι κάτοικοι θέλησαν να μάθουν το λόγο για τον οποίο άργησε να επιστρέψει με το νερό από την πηγή. Ο κόρακας αφού άφησε κάτω την υδρία και το φίδι, ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο φίδι ρουφούσε το νερό από την πηγή με αποτέλεσμα αυτή να αρχίσει να ξεραίνεται. Έπειτα τους είπε πως όταν το φίδι αποκοιμήθηκε, αυτός γέμισε την υδρία με το νερό και γράπωσε και το φίδι για να το παρουσιάσει στους κατοίκους.
Οι άνθρωποι τον πίστεψαν και σκότωσαν το φίδι χτυπώντας το με πέτρες και ξύλα. Όμως, το φίδι αυτό ήταν του θεού Απόλλωνα και ο θεός του φωτός οργισμένος αποφάσισε να τιμωρήσει τον κόρακα για το ψέμα του. Έτσι από εκείνη την ημέρα, κάθε φορά που ο κόρακας προσπαθούσε να πιει νερό από κάποια πηγή, αυτή στέρευε. Κράτησε πολύ καιρό το μαρτύριο αυτό της δίψας του κόρακα, μέχρι που ο Απόλλωνας τον λυπήθηκε και τον έκανε αστέρι στον ουρανό.
Από τότε, όταν κάποιος διψούσε πολύ, έλεγε τη φράση « Κοράκιασα από τη δίψα ». Και αυτή η φράση έχει παραμείνει ως τις μέρες μας…
Ξαφνικά, ακούστηκε μια φωνή από ένα δέντρο εκεί κοντά. Ήταν η φωνή ενός μεγαλόσωμου κόρακα ο οποίος προσφερόταν να αναλάβει το συγκεκριμένο εγχείρημα. Παρά την έκπληξη που ένιωσαν οι κάτοικοι ακούγοντας τη φωνή του κόρακα, αποφάσισαν να του αναθέσουν την αποστολή, μιας και με τα φτερά του θα έφτανε γρήγορα και εύκολα στην πηγή που έτρεχε το «ιερό» αυτό νερό.
Έδωσαν λοιπόν, οι άνθρωποι στον κόρακα μια μικρή υδρία, αυτός την άρπαξε με τα νύχια του και πέταξε στον ουρανό με κατεύθυνση την πηγή. Ο κόρακας έφτασε γρήγορα στην πηγή. Πλάι της αντίκρισε μια συκιά γεμάτη σύκα και λιχούδης καθώς ήταν άρχισε να δοκιμάζει μερικά σύκα. Τα σύκα όμως ήταν άγουρα και ο κόρακας αποφάσισε να περιμένει μέχρι να ωριμάσουν, ξεχνώντας όμως την αποστολή που είχε αναλάβει για λογαριασμό των ανθρώπων.
Περίμενε τελικά δύο ολόκληρες μέρες ώσπου τα σύκα ωρίμασαν. Έφαγε πολλά μέχρι που κάποια στιγμή θυμήθηκε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο είχε έρθει στην πηγή. Άρχισε να σκέφτεται λοιπόν, πώς θα δικαιολογούσε την αργοπορία του στους κατοίκους της πόλης. Τελικά γέμισε με νερό τη μικρή υδρία, άρπαξε με το ράμφος του ένα μεγάλο φίδι το οποίο διέκρινε να κινείται κοντά στους θάμνους και πέταξε για την πόλη.
Όταν ο κόρακας έφτασε στην πόλη, οι κάτοικοι θέλησαν να μάθουν το λόγο για τον οποίο άργησε να επιστρέψει με το νερό από την πηγή. Ο κόρακας αφού άφησε κάτω την υδρία και το φίδι, ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο φίδι ρουφούσε το νερό από την πηγή με αποτέλεσμα αυτή να αρχίσει να ξεραίνεται. Έπειτα τους είπε πως όταν το φίδι αποκοιμήθηκε, αυτός γέμισε την υδρία με το νερό και γράπωσε και το φίδι για να το παρουσιάσει στους κατοίκους.
Οι άνθρωποι τον πίστεψαν και σκότωσαν το φίδι χτυπώντας το με πέτρες και ξύλα. Όμως, το φίδι αυτό ήταν του θεού Απόλλωνα και ο θεός του φωτός οργισμένος αποφάσισε να τιμωρήσει τον κόρακα για το ψέμα του. Έτσι από εκείνη την ημέρα, κάθε φορά που ο κόρακας προσπαθούσε να πιει νερό από κάποια πηγή, αυτή στέρευε. Κράτησε πολύ καιρό το μαρτύριο αυτό της δίψας του κόρακα, μέχρι που ο Απόλλωνας τον λυπήθηκε και τον έκανε αστέρι στον ουρανό.
Από τότε, όταν κάποιος διψούσε πολύ, έλεγε τη φράση « Κοράκιασα από τη δίψα ». Και αυτή η φράση έχει παραμείνει ως τις μέρες μας…
Δευτέρα 27 Απριλίου 2009
Έτσι είναι η ζωή
Τι τα θες, έτσι είν' η ζωή.
Βρίσκεις τέλος μα ποτέ αρχή.
Κι αν πονάς πίσω μη κοιτάς.
Ω τι τα θες, έτσι είν' η ζωή!
Είσαι πλούσιος, θέλεις ομορφιά.
Είσαι ωραίος, θέλεις τα λεφτά.
Μη ζητάς να βρεις την αρχή.
Ω τι τα θες, έτσι είν' η ζωή!
Έχεις φίλους, θέλεις μοναξιά.
Είσαι μόνος, θέλεις συντροφιά.
Χαμογέλα, γέλα σ' ό,τι σου συμβεί.
Τι τα θες, έτσι είν' η ζωή!
Και στον αδερφό είσ' αγαπητός
αν του δίνεις απ' αυτό που τρως.
Και αν πάψεις, δε θα σε ξαναδεί.
Ω τι τα θες, έτσι είν' η ζωή!
Ετικέτες
EΛΛΗΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - GREEK SONGS
Κυριακή 26 Απριλίου 2009
Ελληνόφωνες ομάδες στην Τουρκία• μια άγνωστη πλευρά της σύγχρονης Τουρκίας
Βλάσσης Αγτζίδης*
'Ενα από τα πλέον ενδιαφέροντα φαινόμενα στη σύγχρονη Τουρκία αποτελεί αυτό της ύπαρξης μουσουλμανικών ελληνόφωνων ομάδων. Η παραδοσιακή ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, η αυταρχική εσωτερική δομή της Τουρκίας, η εξέγερση των Κούρδων, μαζί με την επιβίωση των στερεοτύπων για τη διαμόρφωση των νεότερων εθνών στην περιοχή μας, εμπόδισε τη μελέτη του φαινομένου αυτού. Η μετάβαση ελληνοφώνων ομάδων από το χριστιανικό θρησκευτικό σύστημα στο ισλαμικό κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης αποτελεί μέχρι σήμερα ένα θέμα άγνωστο για τη νεοελληνική επιστήμη. Το φαινόμενο αυτό έχει εμφανιστεί σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Από την Κύπρο και την Πελοπόννησο έως την Ηπειρο και τον Πόντο.
Σήμερα όμως, η δημόσια εμφάνιση όσων από τις ομάδες αυτές επιβιώνουν διευρύνει το ερευνητικό ενδιαφέρον. Η βιβλιογραφική και αρθρογραφική παρουσία των ελληνόφωνων ομάδων της Τουρκίας είναι πλέον γεγονός. Η αρχή έγινε πριν από μερικά χρόνια με την Tanju Izbek, η οποία έλαβε το βραβείο Ιπεκτσί για μια νουβέλα της στο κρητικό ιδίωμα, όπως αυτό μιλιέται σήμερα στην περιοχή της Gunda (τα παλιά Μοσχονήσια). Πιθανότατα, σύμφωνα με το τουρκικό περιοδικό Actuel, να υπήρχαν πολιτικές ομάδες στη Βόρεια Τουρκία που δραστηριοποιούνταν, πριν από το πραξικόπημα του '80, γύρω από τον πολιτισμό του Πόντου. Το 1996 εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον εκδοτικό οίκο Belge, το κλασσικό πλέον βιβλίο του Omer Asan με τίτλο "Pontos Kulturu", δηλαδή: Ο πολιτισμός του Πόντου. Σήμερα υπάρχουν τέσσερις ελληνόφωνες ομάδες στην Τουρκία: κρητική, ποντιακή, μακεδονική και κυπριακή. Κάθε μια απ' αυτές έχει εξαιρετικό ιστορικό ενδιαφέρον. Η έκφραση είναι γεγονός ιδιαίτερης σημασίας, εφόσον αναδεικνύει μια άγνωστη πλευρά της σύγχρονης τουρκικής κοινωνίας, που ολοένα γίνεται σημαντικότερη.
Η δημόσια εμφάνιση των ομάδων αυτών δεν αφορά μόνο στην τουρκική κοινωνία, η οποία συνειδητοποιεί αργά τον πολυεθνοτικό της χαρακτήρα, καθώς και στους εθνογενετικούς της μύθους. Αφορά παράλληλα και στην ελληνική, γιατί της αποκαλύπτει τον τρόπο συγκρότησης των σύγχρονων εθνικών κρατών στην περιοχή μας και το αδιέξοδο των ενδιάμεσων ομάδων - γέννημα της ιστορίας - οι οποίες υποχρεώθηκαν να ενταχθούν στο κράτος που είχε ως ιδεολογικό υπόβαθρο το δικό τους θρησκευτικό δόγμα. Η κρητική και η κυπριακή, από τις τέσσερις αυτές ομάδες - οι οποίες στη διαχρονική τους παρουσία ταυτίστηκαν ως μουσουλμανικές με την οθωμανική αυτοκρατορία - συγκρούστηκαν με το επαναστατικό κίνημα των χριστιανών Ελλήνων. Εμμέσως υπέστη τις συνέπειες της ελληνοτουρκικής σύγκρουσης και η μακεδονική, η οποία υποχρεώθηκε με βάση τη συμφωνία ανταλλαγής των πληθυσμών να εγκαταλείψει τα γενέθλια εδάφη της περιοχής του Αλιάκμονα και της Κοζάνης και να αναχωρήσει για την Τουρκία το 1824.
Η διαμόρφωση του φαινομένου
Η κατανόηση του φαινομένου της επιβίωσης ελληνόφωνων μουσουλμανικών πληθυσμών απαιτεί την υπέρβαση της σημερινής εικόνας που έχουμε για τις σχέσεις ισλαμισμού και χριστιανισμού, καθώς και για τις σύγχρονες αρχές συγκρότησης των μονοεθνικών κρατών. Θα πρέπει να δεχθούμε ότι το σημερινό τείχος που υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και τους γείτονές μας, σε θρησκευτικό επίπεδο, είναι μια πραγματικότητα της τελευταίας ιστορικής περιόδου. Για εκατονταετίες υπήρχε ένα ανακάτεμα εθνών και θρησκειών. Αν σήμερα ο διαχωρισμός είναι απόλυτος μεταξύ άσπρου και μαύρου, εντούτοις, για μεγάλο διάστημα, υπήρχε ανάμεσά τους ένας εκτεταμένος γκρίζος χώρος. Για να κατανοήσουμε το φαινόμενο που σήμερα εξετάζουμε θα πρέπει να δούμε τη διαπλοκή του Ισλάμ με τον Ελληνισμό σε χρονικό και γεωγραφικό επίπεδο. Από τον 14ο αιώνα συναντιούνται Ελληνες στους χώρους της νέας θρησκείας. Ο περιηγητής Ιμπντί Μπατούτα γράφει ότι συνάντησε στον ποταμό Κούμα, κοντά στην πόλη Ματζάρ, το αναχωρητήριο του μουσουλμανικού τάγματος Αχμεδέ στο οποίο όπως γράφει «διεβίουν σε κοινή ζωή Δερβίσες, Αραβες, Πέρσες, Τούρκοι και Ελληνες».
Ο εξισλαμισμός μέρους των Ελλήνων ανοίγει την δίοδο για να εισχωρήσουν στον ισλαμικό χώρο οι ελληνικές φιλοσοφικές δοξασίες. Οι σοφιστικές απόψεις για παράδειγμα εκφράζονται με τους "σούφι", το θρησκευτικό τάγμα των δερβίσηδων. Ο δημιουργός του, Τζελαδεδίν Ρουμί, χρησιμοποιεί την ελληνική γλώσσα - όπως μιλιόταν κατά τους μέσους χρόνους στην Καππαδοκία. Τα μελωδικά κείμενα των δερβίσηδων αποτελούν προσαρμογή των βυζαντινών μελωδιών στις νέες ανάγκες. Ο Μ.Ρικό, γραμματέας του Βρετανού πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρει το 1670 ότι στον ισλαμικό κόσμο υπάρχει «μεγάλη ποικιλία γνωμών και απόψεων, ασυγκρίτως μεγαλύτερα από τον χριστιανικό κόσμο». Ο Ρικό θεωρεί ότι η είσοδος νέων εθνών στο μουσουλμανικό χώρο δημιουργεί το κατάλληλο κλίμα. Γράφει: «Δεδομένου ότι την καλλίτερη μερίδα των νέων εθνών αποτελούν οι Ελληνες και ότι δεν ικανοποιήθηκαν με τις ονειροπολήσεις του Κορανίου, αυτοί που άλλοτε υπήρξαν διδάσκαλοι των επιστημών από τις οποίες τους απέμεινε κάποια συγκεχυμένη γνώση, αφού προσέθεσαν στη νέα τους θρησκεία παλιές παραδόσεις και κάποιες γνώμες αρχαίων φιλοσόφων, δημιούργησαν μέρος της ποικιλίας των γνωμών για τις οποίες μιλούμε».
Η ύπαρξη ελληνόφωνων ομάδων στην σύγχρονη Τουρκία, εκτός από μια εντυπωσιακή επιβίωση που ενθουσιάζει τους ιστορικούς, τους γλωσσολόγους και τους λαογράφους, μπορεί να αποτελέσει και μια αποτελεσματική και μόνιμη γέφυρα φιλίας μεταξύ των δύο πλευρών του Αιγαίου. Η πιθανή εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας κάνει, ίσως, εφικτή την προσέγγιση των δύο λαών. Η ανάδειξη των κοινών στοιχείων βοηθά, κατ' αρχάς στο να γίνει κατανοητή η διαδικασία διαμόρφωσης των σύγχρονων κρατών στην περιοχή μας και να γίνει επίσης ο απολογισμός για τις διάφορες παραμέτρους που καθόρισαν τα πολιτικά αποτελέσματα στην εποχή του έθνους - κράτους.
*Ο Βλάσης Αγτζίδης είναι διδάκτωρ σύγχρονης ιστορίας του ΑΠΘ
'Ενα από τα πλέον ενδιαφέροντα φαινόμενα στη σύγχρονη Τουρκία αποτελεί αυτό της ύπαρξης μουσουλμανικών ελληνόφωνων ομάδων. Η παραδοσιακή ελληνοτουρκική αντιπαράθεση, η αυταρχική εσωτερική δομή της Τουρκίας, η εξέγερση των Κούρδων, μαζί με την επιβίωση των στερεοτύπων για τη διαμόρφωση των νεότερων εθνών στην περιοχή μας, εμπόδισε τη μελέτη του φαινομένου αυτού. Η μετάβαση ελληνοφώνων ομάδων από το χριστιανικό θρησκευτικό σύστημα στο ισλαμικό κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κατάκτησης αποτελεί μέχρι σήμερα ένα θέμα άγνωστο για τη νεοελληνική επιστήμη. Το φαινόμενο αυτό έχει εμφανιστεί σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Από την Κύπρο και την Πελοπόννησο έως την Ηπειρο και τον Πόντο.
Σήμερα όμως, η δημόσια εμφάνιση όσων από τις ομάδες αυτές επιβιώνουν διευρύνει το ερευνητικό ενδιαφέρον. Η βιβλιογραφική και αρθρογραφική παρουσία των ελληνόφωνων ομάδων της Τουρκίας είναι πλέον γεγονός. Η αρχή έγινε πριν από μερικά χρόνια με την Tanju Izbek, η οποία έλαβε το βραβείο Ιπεκτσί για μια νουβέλα της στο κρητικό ιδίωμα, όπως αυτό μιλιέται σήμερα στην περιοχή της Gunda (τα παλιά Μοσχονήσια). Πιθανότατα, σύμφωνα με το τουρκικό περιοδικό Actuel, να υπήρχαν πολιτικές ομάδες στη Βόρεια Τουρκία που δραστηριοποιούνταν, πριν από το πραξικόπημα του '80, γύρω από τον πολιτισμό του Πόντου. Το 1996 εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον εκδοτικό οίκο Belge, το κλασσικό πλέον βιβλίο του Omer Asan με τίτλο "Pontos Kulturu", δηλαδή: Ο πολιτισμός του Πόντου. Σήμερα υπάρχουν τέσσερις ελληνόφωνες ομάδες στην Τουρκία: κρητική, ποντιακή, μακεδονική και κυπριακή. Κάθε μια απ' αυτές έχει εξαιρετικό ιστορικό ενδιαφέρον. Η έκφραση είναι γεγονός ιδιαίτερης σημασίας, εφόσον αναδεικνύει μια άγνωστη πλευρά της σύγχρονης τουρκικής κοινωνίας, που ολοένα γίνεται σημαντικότερη.
Η δημόσια εμφάνιση των ομάδων αυτών δεν αφορά μόνο στην τουρκική κοινωνία, η οποία συνειδητοποιεί αργά τον πολυεθνοτικό της χαρακτήρα, καθώς και στους εθνογενετικούς της μύθους. Αφορά παράλληλα και στην ελληνική, γιατί της αποκαλύπτει τον τρόπο συγκρότησης των σύγχρονων εθνικών κρατών στην περιοχή μας και το αδιέξοδο των ενδιάμεσων ομάδων - γέννημα της ιστορίας - οι οποίες υποχρεώθηκαν να ενταχθούν στο κράτος που είχε ως ιδεολογικό υπόβαθρο το δικό τους θρησκευτικό δόγμα. Η κρητική και η κυπριακή, από τις τέσσερις αυτές ομάδες - οι οποίες στη διαχρονική τους παρουσία ταυτίστηκαν ως μουσουλμανικές με την οθωμανική αυτοκρατορία - συγκρούστηκαν με το επαναστατικό κίνημα των χριστιανών Ελλήνων. Εμμέσως υπέστη τις συνέπειες της ελληνοτουρκικής σύγκρουσης και η μακεδονική, η οποία υποχρεώθηκε με βάση τη συμφωνία ανταλλαγής των πληθυσμών να εγκαταλείψει τα γενέθλια εδάφη της περιοχής του Αλιάκμονα και της Κοζάνης και να αναχωρήσει για την Τουρκία το 1824.
Η διαμόρφωση του φαινομένου
Η κατανόηση του φαινομένου της επιβίωσης ελληνόφωνων μουσουλμανικών πληθυσμών απαιτεί την υπέρβαση της σημερινής εικόνας που έχουμε για τις σχέσεις ισλαμισμού και χριστιανισμού, καθώς και για τις σύγχρονες αρχές συγκρότησης των μονοεθνικών κρατών. Θα πρέπει να δεχθούμε ότι το σημερινό τείχος που υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και τους γείτονές μας, σε θρησκευτικό επίπεδο, είναι μια πραγματικότητα της τελευταίας ιστορικής περιόδου. Για εκατονταετίες υπήρχε ένα ανακάτεμα εθνών και θρησκειών. Αν σήμερα ο διαχωρισμός είναι απόλυτος μεταξύ άσπρου και μαύρου, εντούτοις, για μεγάλο διάστημα, υπήρχε ανάμεσά τους ένας εκτεταμένος γκρίζος χώρος. Για να κατανοήσουμε το φαινόμενο που σήμερα εξετάζουμε θα πρέπει να δούμε τη διαπλοκή του Ισλάμ με τον Ελληνισμό σε χρονικό και γεωγραφικό επίπεδο. Από τον 14ο αιώνα συναντιούνται Ελληνες στους χώρους της νέας θρησκείας. Ο περιηγητής Ιμπντί Μπατούτα γράφει ότι συνάντησε στον ποταμό Κούμα, κοντά στην πόλη Ματζάρ, το αναχωρητήριο του μουσουλμανικού τάγματος Αχμεδέ στο οποίο όπως γράφει «διεβίουν σε κοινή ζωή Δερβίσες, Αραβες, Πέρσες, Τούρκοι και Ελληνες».
Ο εξισλαμισμός μέρους των Ελλήνων ανοίγει την δίοδο για να εισχωρήσουν στον ισλαμικό χώρο οι ελληνικές φιλοσοφικές δοξασίες. Οι σοφιστικές απόψεις για παράδειγμα εκφράζονται με τους "σούφι", το θρησκευτικό τάγμα των δερβίσηδων. Ο δημιουργός του, Τζελαδεδίν Ρουμί, χρησιμοποιεί την ελληνική γλώσσα - όπως μιλιόταν κατά τους μέσους χρόνους στην Καππαδοκία. Τα μελωδικά κείμενα των δερβίσηδων αποτελούν προσαρμογή των βυζαντινών μελωδιών στις νέες ανάγκες. Ο Μ.Ρικό, γραμματέας του Βρετανού πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, αναφέρει το 1670 ότι στον ισλαμικό κόσμο υπάρχει «μεγάλη ποικιλία γνωμών και απόψεων, ασυγκρίτως μεγαλύτερα από τον χριστιανικό κόσμο». Ο Ρικό θεωρεί ότι η είσοδος νέων εθνών στο μουσουλμανικό χώρο δημιουργεί το κατάλληλο κλίμα. Γράφει: «Δεδομένου ότι την καλλίτερη μερίδα των νέων εθνών αποτελούν οι Ελληνες και ότι δεν ικανοποιήθηκαν με τις ονειροπολήσεις του Κορανίου, αυτοί που άλλοτε υπήρξαν διδάσκαλοι των επιστημών από τις οποίες τους απέμεινε κάποια συγκεχυμένη γνώση, αφού προσέθεσαν στη νέα τους θρησκεία παλιές παραδόσεις και κάποιες γνώμες αρχαίων φιλοσόφων, δημιούργησαν μέρος της ποικιλίας των γνωμών για τις οποίες μιλούμε».
Η ύπαρξη ελληνόφωνων ομάδων στην σύγχρονη Τουρκία, εκτός από μια εντυπωσιακή επιβίωση που ενθουσιάζει τους ιστορικούς, τους γλωσσολόγους και τους λαογράφους, μπορεί να αποτελέσει και μια αποτελεσματική και μόνιμη γέφυρα φιλίας μεταξύ των δύο πλευρών του Αιγαίου. Η πιθανή εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και η ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας κάνει, ίσως, εφικτή την προσέγγιση των δύο λαών. Η ανάδειξη των κοινών στοιχείων βοηθά, κατ' αρχάς στο να γίνει κατανοητή η διαδικασία διαμόρφωσης των σύγχρονων κρατών στην περιοχή μας και να γίνει επίσης ο απολογισμός για τις διάφορες παραμέτρους που καθόρισαν τα πολιτικά αποτελέσματα στην εποχή του έθνους - κράτους.
*Ο Βλάσης Αγτζίδης είναι διδάκτωρ σύγχρονης ιστορίας του ΑΠΘ
Σάββατο 25 Απριλίου 2009
Πέμπτη 23 Απριλίου 2009
Κυρά Γιώργαινα
Κυρά Γιώργαινα
ο Γιώργος σου που πάει
για που το 'βαλε
και που το ξενυχτάει
φόρεσε το σκούρο του
άναψε το πούρο του
πήρε το αμάξι του
και εντάξει του
Ο Γιώργος είναι πονηρός
κι αυτά που λέει μην τα τρώς
κι από τις έντεκα κι εμπρός
κυκλοφοράει για γαμπρός Ρεφραίν Δίς
Κυρά Γιώργαινα
στο λέω υπευθύνως
ο Γιωργάκης σου
είν' ένας θεατρίνος
για δουλειά σου μίλησε
πονηρά σε φίλησε
η αυγούλα μύρισε
και δεν γύρισε
- Ρεφραίν –
Χρόνια πολλά στους Γιώργηδες
Ετικέτες
EΛΛΗΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - GREEK SONGS
Τετάρτη 22 Απριλίου 2009
Πράσινες "Μεταρριθμύσεις" Γαλάζιες "Μεταρρυθμύσεις" Μαύρο χάλι !
Mεγάλη Πέμπτη βγήκαν τα αποτελέσματα του διαγωνισμού εκτός ΑΣΕΠ που είχε προκυρήξει το υπ.εθ.α. το θέμα είχε αναδείξει το μακελιό, αλλά εδώ μιλάμε ΓΙΑ την αναξιοκρατία και το ρουσφέτι!!
Βρωμάει και ζέχνει η φάση ...;
Πρόκειται για την πλήρωση 55 θέσεων Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας για τη στελέχωση των Γενικών Διευθύνσεών του. Παρακάτω, θα διαπιστώσετε ότι ο μισθός των προσληφθέντων αγγίζει τα 3.000 ευρώ!!!
* Δείτε τον Λέγκα Αλέξανδρο του Νικολάου 1ος στους Πληροφορικάριους. Προφανώς ανιψιός ή συγγενής του Υφυπουργού Λέγκα Νικολάου του Σωτηρίου, βουλευτή . Ψάξτε το Internet.
Είναι γεννηθείς το 1981 (δηλ. μόλις 28 ετών, άρα μετά βίας μεταπτυχιακό και 2-3 χρόνια εμπειρία ενώ η προκήρυξη θέλει κατά προτίμηση 2+4 χρόνια εμπειρία για τους μεταπτυχιακός, έχει βαθμό πτυχίου 6.62 μόνο και δεν πέρασε ούτε στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Τρικάλων είναι ο 33ος ) ...;
33 ΛΕΓΚΑΣ... ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ / ΝΙΚΟΛΑΟΣ 488 - 24/4/1981 Α 0 812 100 ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ 912
3/10/2007 Πτυχίο Πληροφορικής / 6,62
κ Ρ974814 Έτος 2003
1 Πληροφορικής ΑΓΓΛΙΚΑ 70
ΓΑΛΛΙΚΑ 30
ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΣ 150
ΤΙΤΛΟΣ ΣΤΟ ΓΝΩΣΤΙΚΟ
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΣ/
Επίσης στο Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν μόλις στην 85η θέση και δεν πέρασε στη συνέντευξη. Στους Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας (πηγαίνετε εδώ και ψάξτε για ΛΕΓΚΑΣ) γραπτό διαγωνισμό, πάτωσε.
Στο τεστ δεξιοτήτων μόλις 72.75. Μέτρια πράγματα (για τέτοιες θέσεις).
43900 ΛΕΓΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΝΙΚ ΠΑΡ 24/4/1981 ΠΕ 72.75
* Δείτε την Πιπεροπούλου Αναστασία του Γεωργίου που βγήκε 1η στις 5 θέσεις Ψυχολόγων, Κοινωνιολόγων κ.λπ. Η κα Πιπεροπούλου είναι προφανώς θυγατέρα του καθηγητή κ. Γεωργίου Πιπερόπουλου του Παν. Μακεδονίας που βγαίνει στα κανάλια και μας λέει τις διάφορες σοφίες για τα κοινωνικά φαινόμενα (π.χ. τις προάλλες εξ αφορμής του γεγονότος στη σχολή μαθητείας του ΟΑΕΔ.
Έχουμε λοιπόν 1η την κυρία Πιπεροπούλου η οποία βλέπω σε διαγωνισμό με μόρια του Υπουργείου Παιδείας για 50 θέσεις ΠΕ23 Ψυχολόγων μετά βίας είχε πάρει την 49 θέση και εδώ βγαίνει 1η με τα τσαρούχια!
Και αυτά για 2 καραμπινάτες περιπτώσεις περιπτώσεις που το επώνυμο "βγάζει μάτι" - πόσες άλλες να υπάρχουν ...;
Γιατί όλα αυτά έχουν σημασία; ...;
Πηγαίνετε στο site του Εθνικού Τυπογραφείου et.gr και βρείτε το ΦΕΚ Β' 499/19.12.2008 που περιέχει την ΚΥΑ "Καθορισμός αποδοχών του Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, το οποίο προβλέπεται στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ...;" και κάνετε και εσείς τους εξής απλούς υπολογισμούς:
* Άτομο με μεταπτυχιακό και 2 χρόνια εμπειρία (μίνιμουμ περίπτωση)
ΒΑΣΙΚΟΣ: 1450 + 2*1450*0.0424 = 1572.96
ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ:
α) Προσαύξηση 55%: 1572.96 * 0.55 = 865.13
β) Μεταπτυχιακού: 45
γ) Ειδικής απασχόλησης για την Εθνική Άμυνα κ.λ.π.: 100
στ) Κίνητρο απόδοσης: 50
ΣΥΝΟΛΟ: 2633,09 (χωρίς οικογενειακά για τους έγγαμους / με παιδιά)
Δυνητικά επίσης: Μέχρι 60 ώρες υπερωρία το μήνα, 300 το χρόνο
Μιλάμε τονίζω για τις ΜΙΝΙΜΟΥΜ απολαβές. Η προϋπηρεσία ιδιωτικού τομέα αναγνωρίζεται, και κατά συνέπεια, ο βασικός και η προσαύξηση 55% αυξάνονται ανάλογα για άτομα με μεγαλύτερη εμπειρία. Το επίδομα των 45 ευρώ είναι 75 ευρώ για τους διδάκτορες. Επίσης το επίδομα ειδικής απασχόλησης για την Εθνική Άμυνα είναι 150 ή 200 για 4 ή 6 χρόνια εμπειρίας.
Άρα μιλάμε για 3000άρα.
apneagr.blogspot.com
Βρωμάει και ζέχνει η φάση ...;
Πρόκειται για την πλήρωση 55 θέσεων Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας για τη στελέχωση των Γενικών Διευθύνσεών του. Παρακάτω, θα διαπιστώσετε ότι ο μισθός των προσληφθέντων αγγίζει τα 3.000 ευρώ!!!
* Δείτε τον Λέγκα Αλέξανδρο του Νικολάου 1ος στους Πληροφορικάριους. Προφανώς ανιψιός ή συγγενής του Υφυπουργού Λέγκα Νικολάου του Σωτηρίου, βουλευτή . Ψάξτε το Internet.
Είναι γεννηθείς το 1981 (δηλ. μόλις 28 ετών, άρα μετά βίας μεταπτυχιακό και 2-3 χρόνια εμπειρία ενώ η προκήρυξη θέλει κατά προτίμηση 2+4 χρόνια εμπειρία για τους μεταπτυχιακός, έχει βαθμό πτυχίου 6.62 μόνο και δεν πέρασε ούτε στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Τρικάλων είναι ο 33ος ) ...;
33 ΛΕΓΚΑΣ... ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ / ΝΙΚΟΛΑΟΣ 488 - 24/4/1981 Α 0 812 100 ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ 912
3/10/2007 Πτυχίο Πληροφορικής / 6,62
κ Ρ974814 Έτος 2003
1 Πληροφορικής ΑΓΓΛΙΚΑ 70
ΓΑΛΛΙΚΑ 30
ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΣ 150
ΤΙΤΛΟΣ ΣΤΟ ΓΝΩΣΤΙΚΟ
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΣ/
Επίσης στο Ελεγκτικό Συνέδριο ήταν μόλις στην 85η θέση και δεν πέρασε στη συνέντευξη. Στους Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας (πηγαίνετε εδώ και ψάξτε για ΛΕΓΚΑΣ) γραπτό διαγωνισμό, πάτωσε.
Στο τεστ δεξιοτήτων μόλις 72.75. Μέτρια πράγματα (για τέτοιες θέσεις).
43900 ΛΕΓΚΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΝΙΚ ΠΑΡ 24/4/1981 ΠΕ 72.75
* Δείτε την Πιπεροπούλου Αναστασία του Γεωργίου που βγήκε 1η στις 5 θέσεις Ψυχολόγων, Κοινωνιολόγων κ.λπ. Η κα Πιπεροπούλου είναι προφανώς θυγατέρα του καθηγητή κ. Γεωργίου Πιπερόπουλου του Παν. Μακεδονίας που βγαίνει στα κανάλια και μας λέει τις διάφορες σοφίες για τα κοινωνικά φαινόμενα (π.χ. τις προάλλες εξ αφορμής του γεγονότος στη σχολή μαθητείας του ΟΑΕΔ.
Έχουμε λοιπόν 1η την κυρία Πιπεροπούλου η οποία βλέπω σε διαγωνισμό με μόρια του Υπουργείου Παιδείας για 50 θέσεις ΠΕ23 Ψυχολόγων μετά βίας είχε πάρει την 49 θέση και εδώ βγαίνει 1η με τα τσαρούχια!
Και αυτά για 2 καραμπινάτες περιπτώσεις περιπτώσεις που το επώνυμο "βγάζει μάτι" - πόσες άλλες να υπάρχουν ...;
Γιατί όλα αυτά έχουν σημασία; ...;
Πηγαίνετε στο site του Εθνικού Τυπογραφείου et.gr και βρείτε το ΦΕΚ Β' 499/19.12.2008 που περιέχει την ΚΥΑ "Καθορισμός αποδοχών του Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, το οποίο προβλέπεται στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ...;" και κάνετε και εσείς τους εξής απλούς υπολογισμούς:
* Άτομο με μεταπτυχιακό και 2 χρόνια εμπειρία (μίνιμουμ περίπτωση)
ΒΑΣΙΚΟΣ: 1450 + 2*1450*0.0424 = 1572.96
ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ:
α) Προσαύξηση 55%: 1572.96 * 0.55 = 865.13
β) Μεταπτυχιακού: 45
γ) Ειδικής απασχόλησης για την Εθνική Άμυνα κ.λ.π.: 100
στ) Κίνητρο απόδοσης: 50
ΣΥΝΟΛΟ: 2633,09 (χωρίς οικογενειακά για τους έγγαμους / με παιδιά)
Δυνητικά επίσης: Μέχρι 60 ώρες υπερωρία το μήνα, 300 το χρόνο
Μιλάμε τονίζω για τις ΜΙΝΙΜΟΥΜ απολαβές. Η προϋπηρεσία ιδιωτικού τομέα αναγνωρίζεται, και κατά συνέπεια, ο βασικός και η προσαύξηση 55% αυξάνονται ανάλογα για άτομα με μεγαλύτερη εμπειρία. Το επίδομα των 45 ευρώ είναι 75 ευρώ για τους διδάκτορες. Επίσης το επίδομα ειδικής απασχόλησης για την Εθνική Άμυνα είναι 150 ή 200 για 4 ή 6 χρόνια εμπειρίας.
Άρα μιλάμε για 3000άρα.
apneagr.blogspot.com
Σάββατο 11 Απριλίου 2009
Η ΗΔΟΝΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ
Η ανακοίνωση αυτή δημοσιεύθηκε το1996 στον τόμο πρακτικών του Συνεδρίου "Η ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ", σε έκδοση της Εταιρείας Αριστοτελικών Μελετών "Το Λύκειον"
Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
Περίληψη ανακοινώσεως:
"Ο Αριστοτέλης θεωρούσε ότι η αξία της ηδονής εξαρτάται από την αξία της ενέργειας που την προκαλεί. Η ηδονή συμπληρώνει με φυσικό τρόπο κάθε ενέργεια. Ο ενάρετος άνθρωπος αισθάνεται ηδονή από την πραγμάτωση του αγαθού και του ωραίου. Οπωσδήποτε η ηδονή δεν είναι αυτοσκοπός. O Αριστοτέλης περιέγραψε (πριν τον Επίκουρο και τους Στωικούς) τις έννοιες της καταστηματικής ηδονής και της απαθείας και ενδεχομένως τους επηρέασε. Επίσης, πρωτοανήγγειλε τον μετέπειτα Συμπεριφορισμό του Παυλώφ."
Η παρούσα εισήγηση εστιάζει κατά βάσιν την προσπάθειά της στα ίδια τα κείμενα του Αριστοτέλους, τα οποία αναφέρονται στην έννοια της ηδονής. Ήτοι, κυρίως στα Ηθικά Νικομάχεια, βιβλία Α, B, Γ, Η, Θ, Ι και Κ, και δευτερευόντως στα Ηθικά Ευδήμεια, βιβλία Α, Β και Θ. Για τον λόγο αυτόν πρέπει να εκληφθεί ως προκαταρκτική μελέτη της έννοιας της ηδονής κατά τον Αριστοτέλη και κάποιων μη ευρέως γνωστών επιδράσεων επί μεταγενεστέρων διανοητών και όχι ως πλήρης μελέτη.
Όπως και οι περισσότεροι αρχαίοι Έλληνες, έτσι και ο Αριστοτέλης πίστευε ότι η βασική επιδίωξη του κάθε ανθρώπου είναι η ευδαιμονία. Πρόκειται για το αγαθόν, το οποίο επιδιώκουμε χάριν του ιδίου. Όμως, υπήρχε και υπάρχει διαφωνία ως προς το ποίο είναι το περιεχόμενο της ευδαιμονίας.
Στα Ηθικά Νικομάχεια αναγνωρίζεται ότι οι πολλοί άνθρωποι θεωρούν την ηδονή ως ευδαιμονία και για τον λόγον αυτόν διάγουν "βίον απολαυστικόν".
Ακόμα και η συνήθης αντίληψη του όρου ηδονή περιορίζεται στις σωματικές ηδονές, διότι όλοι ασχολούνται με αυτές και τις επιδιώκουν.
Αλλά ο Σταγιρίτης, αν και αναγνωρίζει την λαϊκή αντίληψη περί ηδονής, δεν την παραδέχεται. Ορίζει την ευδαιμονία ως ενέργεια της ψυχής "κατ' αρετήν τελείαν". Ήτοι, ως την ενεργητική ψυχική κατάσταση, η οποία συμφωνεί προς την τέλεια αρετή.
Όμως, ποίο είναι το εύρος της εννοίας της ηδονής, την οποία κατά κάποιον τρόπο υποβαθμίζει αξιολογικώς σε σύγκριση προς την έννοια της αρετής;Ο Αριστοτέλης παρατηρεί ότι η ηδονή είναι κοινή στα ζώα και ριζώνει στον άνθρωπο ήδη από την νηπιακή του ηλικία.
Eιδικότερα, τις ηδονές, οι οποίες προέρχονται από την αφή και την γεύση, τις θεωρεί σε γενικές γραμμές ζωώδεις και ακόλαστες. Πρωτίστως, θεωρεί την υπερβολή ως προς αυτές τις ηδονές ως εντελώς απαράδεκτη.
Ο φιλόσοφος της καταλλήλου μεσότητος δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να αντιμετωπίσει τα άλογα πάθη, τις επιθυμίες και τον έρωτα με αυστηρή διάθεση. Κατακρίνει μόνο τις υπερβολές τους. Γνωρίζει ότι τα παιδιά και τα θηρία επιδιώκουν τις ηδονές.
Όμως, αναγνωρίζει ότι η ηδονή δεν είναι υπέρτατο αγαθό.Κατά τον Αριστοτέλη το επιθυμητικόν πρέπει να βρίσκεται σε συμφωνία με το άρχον στοιχείο της ψυχής, τον λόγον. Αυτή η άποψη έχει ως συνέπεια την λογικοποίηση των αλόγων πλευρών της ψυχικής διαστάσεως του ανθρώπου.Ο φιλόσοφος καταδικάζει τα άκρα και παραδέχεται ότι ορισμένες ηδονές είναι αναγκαίες, ενώ άλλες όχι. Όμως, οι υπερβολές και οι ελλείψεις δεν είναι αναγκαίες.
Η ακολασία και η σωφροσύνη, η ακρασία και η εγκράτεια είναι οι ενέργειες ή έξεις του ανθρώπου, οι οποίες αφορούν την αντιμετώπιση και επιδίωξη των σωματικών ηδονών. Στην μέση μεταξύ υπερβολής και ελλείψεως ως προς την αναζήτηση της ηδονής, βρίσκεται η αρετή της σωφροσύνης.
Επίσης, η αρετή της εγκρατείας βρίσκεται μεταξύ της υστερήσεως στην χαρά της ηδονής και του αντιθέτου της, οπότε η ιδανική μεσότης έγκειται στην εγκράτεια.Μεταξύ του εγκρατούς και του σώφρονος υφίσταται διαφορά: Αν και αμφότεροι δεν παραβιάζουν τον ορθό λόγο χάριν των σωματικών ηδονών, εν τούτοις ο εγκρατής διακατέχεται από κακές επιθυμίες, ενώ αυτό δεν συμβαίνει με τον σώφρονα. Από την άλλη πλευρά, όπως γράφει ο Αριστοτέλης για την σχέση σώφρονος και φρονίμου, "ο σώφρων φεύγει τας ηδονάς. Έτι ο φρόνιμος το άλυπον διώκει, ου το ηδύ". Δηλαδή, ο σώφρων είναι εκείνος, ο οποίος αποφεύγει τις ηδονές, ενώ ο φρόνιμος αποφεύγει την οδύνη χωρίς να επιδιώκει το ευχάριστο.Οι ηδονές εμφανίζονται ως εμπόδιο στην φρόνηση, την αρετή την οποία τόσο πολύ εκτιμά ο Σταγιρίτης.
Ειδικότερα ως εμπόδιο στην φρόνηση τίθενται οι σεξουαλικές ηδονές, διότι κανείς δεν είναι σε θέση να διανοείται, καθόσον τις δοκιμάζει.Πάντως, οι ηδονές, οι οποίες οδηγούν σε φυσικές συνήθειες, είναι ευχάριστες, διότι το αγαθό είναι εν μέρει συνήθεια και εν μέρει δράση. Αλλά υπάρχουν και ηδονές, οι οποίες δεν προκαλούν λύπη ή επιθυμία, όπως είναι η θεωρητική μελέτη. Αυτές οι ηδονές δεν συνιστούν επιτακτική φυσική ανάγκη. Ο Αριστοτέλης, ερευνώντας διεξοδικώς την έννοια της ηδονής, απαντά εν μέρει και εκ των προτέρων στην μετέπειτα αυτού διαμορφωθείσα στωική άποψη περί ηδονής και ιδίως προς τον Χριστιανισμό.
"Διό προσδείται ο ευδαίμων των εν σώματι αγαθών και των εκτός και της τύχης, όπως μη εμποδίζηται ταύτα. Οι δε τον τροχιζόμενον και τον δυστυχίαις μεγάλαις περιπίπτοντα ευδαίμονα φάσκοντες είναι, εάν η αγαθός, η εκόντες η άκοντες ουδέν λέγοντες". Ήτοι, για να είναι κανείς ευδαίμων, πρέπει να συντρέχουν και εξωτερικοί προς αυτόν παράγοντες. Ο βασανιζόμενος δεν είναι δυνατόν να είναι ευδαίμων, ακόμα και αν είναι ενάρετος. Το αντίθετο θα ήταν πλήρης παραλογισμός για τον Αριστοτέλη.Όμως, η ηδονή είναι όντως κάποιο αγαθό. Εαν η ηδονή δεν ήταν αγαθό, ο ευδαίμων δεν θα έπρεπε να ζει μιά ευχάριστη ζωή.
Η επιδίωξη τής ηδονής είναι καθολικό φαινόμενο και στους ανθρώπους και στα ζώα, άρα η ηδονή είναι κάποιο άριστο αγαθό, διάφορες συγκεκριμένες μεμονωμένες ηδονές είναι τω όντι επιθυμητές.
Όμως, δεν επιδιώκουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια ηδονή, αν και ό,τι όλοι επιδιώκουν είναι ένα είδος ηδονής. Ίσως μάλιστα να επιδιώκουν όλοι, όχι ό,τι νομίζουν ή ισχυρίζονται ότι επιδιώκουν, αλλά την ίδια ακριβώς ηδονή, καθόσον όλα τα όντα έχουν κάτι το θεϊκό μέσα τους (πάντα γαρ φύσει έχει τι θείον).
Ο Αριστοτέλης θεωρεί ότι ο Θεός πάντα χαίρει μία και την αυτή ηδονή. Διότι η ηδονή δεν είναι μόνο ενέργεια της κινήσεως, αλλά και της ακινησίας και η ηδονή έγκειται μάλλον στην ακινησία παρά στην κίνηση. (Στην "κίνηση" ο Αριστοτέλης συμπεριλαμβάνει και την "μεταβολή"). Κατ' αυτόν τον τρόπο ο Αριστοτέλης προαναγγέλλει την επικούρειο ηθική φιλοσοφία της καταστηματικής ηδονής, δηλαδή της ηδονής σε ακινησία, χωρίς μεταβολή.
Ο Επίκουρος έδωσε βασική έμφαση σ'αυτήν την άποψη περί ηδονής και την ανήγαγε σε κύριο φιλοσοφικό δόγμα.Και σε επόμενο εδάφιο των Ηθικών Νικομαχείων ο Αριστοτέλης επανέρχεται στο θέμα της κινήσεως ή μη της ηδονής, όπου καταλήγει στο ότι η ηδονή δεν είναι κίνηση.
Ο φιλόσοφος παρατηρεί ότι η ηδονή απομακρύνει την οδύνη. Αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι εξ αιτίας της ισχυρής ηδονής καθίστανται φαύλοι και ακόλαστοι.(27) Όμως, η ηδονή είναι συνυφασμένη με τον άνθρωπο, γι' αυτό και η ανατροφή των νέων γίνεται με την χρησιμοποίηση τόσο της ηδονής, όσο και της οδύνης. Επιδιώκουμε τα ευχάριστα και αποφεύγουμε τα δυσάρεστα.
Αυτή η παρατήρηση του Αριστοτέλους, η οποία αναφέρεται στην διαχρονική κοινωνική και εκπαιδευτική πραγματικότητα, προαναγγέλλει την γνωστή σε εμάς θεωρία των "εξαρτημένων αντανακλαστικών του Παυλώφ" και τον ψυχολογικό μπηχεϋβιορισμό, ο οποίος αναφέρεται στην εν γένει εκμαθημένη συμπεριφορά ανθρώπων και ζώων.
Την καταληκτική του αντίληψη περί του τι είναι ηδονή από περιγραφική άποψη, την παρουσιάζει ο Αριστοτέλης στο βιβλίο Κ λέγοντας:"Κατά πάσαν γαρ αίσθησιν έστιν ηδονή, ομοίως δε και διάνοιαν και θεωρίαν ηδίστη δ' η τελειοτάτη, τελειοτάτη δε η του ευ έχοντος προς το σπουδαιότατον των υπ' αυτήν. Τελοιεί δε την ενέργειαν η ηδονή". Ήτοι, κάθε αίσθηση παρέχει ηδονή, όπως και κάθε θεωρητική αναζήτηση και διανοητική απασχόληση. Η πλέον ευχάριστη ενέργεια είναι η τελειοτάτη, η οποία είναι αυτή η ενέργεια, η οποία προσδιορίζεται από το σπουδαιότερο αντικείμενό της. Η ηδονή αποτελεί την τελείωση, την ολοκλήρωση της ενέργειας.
Ποιο είναι όμως το σπουδαιότερο αντικείμενο ενεργειών; Για τον Αριστοτέλη και κάθε άλλον μαθητή του Πλάτωνος δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από την πνευματική εργασία και δημιουργία!
Ο φιλόσοφος παρατηρεί ότι η ηδονή τελειοποιεί τόσο τις ενέργειες όσο και την ίδια την ζωή, την οποία ποθούν οι άνθρωποι. Χωρίς ενέργεια δεν εμφανίζεται ηδονή. Και με την σειρά της η ηδονή τελειοποιεί κάθε ενέργεια. Η ενέργεια επαυξάνεται, όταν συνοδεύεται από την συγγενή προς αυτήν ηδονή. Όποιος ευχαριστιέται με ό,τι κάνει, το κάνει καλύτερα.
Σε κάθε ενέργεια αντιστοιχεί μία ηδονή. Η ηδονή της ενάρετης πράξεως είναι αξιόλογη, ενώ η ηδονή της κακής πράξεως είναι μοχθηρή. Οι επιθυμίες, οι οποίες κατατείνουν σε καλές πράξεις είναι επαινετές, ενώ αυτές, οι οποίες κατατείνουν σε αισχρές πράξεις, πρέπει να κατακρίνονται. Χαρακτηρίζουμε φαύλους ως προς τις ηδονές αυτούς που επιδιώκουν τις επαίσχυντες ηδονές.
Για τον λόγον αυτόν όλοι συμφωνούν ότι οι αρετές οδηγούν σε απάθεια και ηρεμία μπροστά στις χαρές και τις λύπες, ενώ οι κακίες οδηγούν στα αντίθετα. Κατά μίαν άποψη, λέγει ο Αριστοτέλης, οι αρετές ορίζονται ως "απάθεια". Την έννοια της απάθειας την παρέλαβαν από τον Αριστοτέλη οι Στωικοί και την επεξέτειναν σε συνδυασμό προς τα διδάγματα των Κυνικών.Αξιολογώντας τις ηδονές, ο Αριστοτέλης δέχεται ότι οι ηδονές, οι οποίες τελειώνουν και ολοκληρώνουν τις ενέργειες του τέλειου και μακάριου ανθρώπου, δικαιούνται να λέγονται πρέπουσες ηδονές, ενώ όλες οι άλλες ηδονές κατέχουν δευτερεύουσα θέση, όπως και οι αντίστοιχες ενέργειες. Εφόσον είναι δεδομένο ότι τα ζωντανά όντα ενεργούν, η ενέργειά τους ως πραγματικότητα συνεπάγεται την ολοκληρωμένη τελείωση. Η δράση προσδίδει στα όντα τόσο περισσότερη ευχαρίστηση, όσο τελειότερη γίνεται. Κάθε ον προσπαθεί να επιτύχει διαφορετικά πράγματα και σε κάθε πράξη του συνυπάρχει μία αντίστοιχη ευχαρίστηση. Για τον άνθρωπο τίθεται ως σκοπός του η δράση, η οποία εξασφαλίζει την ευδαιμονία του. Αυτή στηρίζεται στις ενάρετες και πνευματικές-διανοητικές ενασχολήσεις.Ο Αριστοτέλης κρίνει ως άξια εκτιμήσεως και ευχάριστα εκείνα, τα οποία κρίνονται ως τέτοια για τον ενάρετο άνθρωπο. Ιδιαίτερα στην φύση του σπουδαίου ανθρώπου ταιριάζει η αρετή.
Στα Ηθικά Ευδήμεια ο Σταγιρίτης ορίζει την αρετή ως την βέλτιστη διάθεση ή συνήθεια όλων των πραγμάτων, τα οποία χρησιμοποιούνται ή παράγουν έργο.
Κάθε ηθική αρετή σχετίζεται και αναφέρεται στις ηδονές και τις λύπες.
Επομένως, αβιάστως και ελευθέρως προκύπτει το συμπέρασμα ότι "ο ευδαίμων βίος κατ' αρετήν είναι ." Η ηδονή βρίσκεται μέσα στην πράξη. Γι' αυτό και ο αληθώς ευδαίμων θα ζήσει ευχάριστη ζωή. Άλλωστε, ο άνθρωπος είναι κατ'ουσίαν νους. Επομένως, ο βίος συμφώνως προς τον νου πρέπει να είναι και ο πλέον ευδαίμων βίος. Ο φιλόσοφος διαπιστώνει ότι η φιλοσοφία παρέχει αξιοθαύμαστες ηδονές ως προς την αγνότητα και την βεβαιότητα και είναι μεγαλύτερη στους κατόχους της σοφίας παρά στους αναζητούντες.
Να μία μεγάλη αλήθεια, την οποία δυστυχώς ελάχιστοι θα μπορούσαν σήμερα να αντιληφθούν.Η φιλία, η οποία στηρίζεται στην ηδονή είναι η φιλία των νέων, αλλά είναι ευμετάβλητη, διότι καθώς μεγαλώνουν, μεταβάλλονται τα ήθη τους και κατά συνέπειαν η αίσθησή τους περί ηδονής. Όμως, η φιλία, η οποία στηρίζεται στην αρετή είναι η φιλία των καλύτερων ανθρώπων. Όπως είναι γνωστό, υπάρχουν τρία είδη φιλίας, κατ' αρετήν, κατά το χρήσιμον και κατά το ηδύ.
Το ανώτατο είδος είναι η φιλία επ' αρετή. Βεβαίως και οι φαύλοι μπορεί να είναι φίλοι από συμφέρον και ηδονή. Όμως, αυτή η φιλία δεν είναι κατ' αρετήν και γι'αυτόν τον λόγο δεν είναι πραγματική φιλία ούτε πρόκειται να διαρκέσει στον χρόνο.Ο Αριστοτέλης αν και αναγνωρίζει τον ρόλο και την σημασία της ηδονής, εν τούτοις την υποτάσσει στον λόγο και την θέτει σε κατώτερο επίπεδο από την αρετή, στον δρόμο του κάθε ανθρώπου προς την ευτυχία."-
Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ
Περίληψη ανακοινώσεως:
"Ο Αριστοτέλης θεωρούσε ότι η αξία της ηδονής εξαρτάται από την αξία της ενέργειας που την προκαλεί. Η ηδονή συμπληρώνει με φυσικό τρόπο κάθε ενέργεια. Ο ενάρετος άνθρωπος αισθάνεται ηδονή από την πραγμάτωση του αγαθού και του ωραίου. Οπωσδήποτε η ηδονή δεν είναι αυτοσκοπός. O Αριστοτέλης περιέγραψε (πριν τον Επίκουρο και τους Στωικούς) τις έννοιες της καταστηματικής ηδονής και της απαθείας και ενδεχομένως τους επηρέασε. Επίσης, πρωτοανήγγειλε τον μετέπειτα Συμπεριφορισμό του Παυλώφ."
Η παρούσα εισήγηση εστιάζει κατά βάσιν την προσπάθειά της στα ίδια τα κείμενα του Αριστοτέλους, τα οποία αναφέρονται στην έννοια της ηδονής. Ήτοι, κυρίως στα Ηθικά Νικομάχεια, βιβλία Α, B, Γ, Η, Θ, Ι και Κ, και δευτερευόντως στα Ηθικά Ευδήμεια, βιβλία Α, Β και Θ. Για τον λόγο αυτόν πρέπει να εκληφθεί ως προκαταρκτική μελέτη της έννοιας της ηδονής κατά τον Αριστοτέλη και κάποιων μη ευρέως γνωστών επιδράσεων επί μεταγενεστέρων διανοητών και όχι ως πλήρης μελέτη.
Όπως και οι περισσότεροι αρχαίοι Έλληνες, έτσι και ο Αριστοτέλης πίστευε ότι η βασική επιδίωξη του κάθε ανθρώπου είναι η ευδαιμονία. Πρόκειται για το αγαθόν, το οποίο επιδιώκουμε χάριν του ιδίου. Όμως, υπήρχε και υπάρχει διαφωνία ως προς το ποίο είναι το περιεχόμενο της ευδαιμονίας.
Στα Ηθικά Νικομάχεια αναγνωρίζεται ότι οι πολλοί άνθρωποι θεωρούν την ηδονή ως ευδαιμονία και για τον λόγον αυτόν διάγουν "βίον απολαυστικόν".
Ακόμα και η συνήθης αντίληψη του όρου ηδονή περιορίζεται στις σωματικές ηδονές, διότι όλοι ασχολούνται με αυτές και τις επιδιώκουν.
Αλλά ο Σταγιρίτης, αν και αναγνωρίζει την λαϊκή αντίληψη περί ηδονής, δεν την παραδέχεται. Ορίζει την ευδαιμονία ως ενέργεια της ψυχής "κατ' αρετήν τελείαν". Ήτοι, ως την ενεργητική ψυχική κατάσταση, η οποία συμφωνεί προς την τέλεια αρετή.
Όμως, ποίο είναι το εύρος της εννοίας της ηδονής, την οποία κατά κάποιον τρόπο υποβαθμίζει αξιολογικώς σε σύγκριση προς την έννοια της αρετής;Ο Αριστοτέλης παρατηρεί ότι η ηδονή είναι κοινή στα ζώα και ριζώνει στον άνθρωπο ήδη από την νηπιακή του ηλικία.
Eιδικότερα, τις ηδονές, οι οποίες προέρχονται από την αφή και την γεύση, τις θεωρεί σε γενικές γραμμές ζωώδεις και ακόλαστες. Πρωτίστως, θεωρεί την υπερβολή ως προς αυτές τις ηδονές ως εντελώς απαράδεκτη.
Ο φιλόσοφος της καταλλήλου μεσότητος δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να αντιμετωπίσει τα άλογα πάθη, τις επιθυμίες και τον έρωτα με αυστηρή διάθεση. Κατακρίνει μόνο τις υπερβολές τους. Γνωρίζει ότι τα παιδιά και τα θηρία επιδιώκουν τις ηδονές.
Όμως, αναγνωρίζει ότι η ηδονή δεν είναι υπέρτατο αγαθό.Κατά τον Αριστοτέλη το επιθυμητικόν πρέπει να βρίσκεται σε συμφωνία με το άρχον στοιχείο της ψυχής, τον λόγον. Αυτή η άποψη έχει ως συνέπεια την λογικοποίηση των αλόγων πλευρών της ψυχικής διαστάσεως του ανθρώπου.Ο φιλόσοφος καταδικάζει τα άκρα και παραδέχεται ότι ορισμένες ηδονές είναι αναγκαίες, ενώ άλλες όχι. Όμως, οι υπερβολές και οι ελλείψεις δεν είναι αναγκαίες.
Η ακολασία και η σωφροσύνη, η ακρασία και η εγκράτεια είναι οι ενέργειες ή έξεις του ανθρώπου, οι οποίες αφορούν την αντιμετώπιση και επιδίωξη των σωματικών ηδονών. Στην μέση μεταξύ υπερβολής και ελλείψεως ως προς την αναζήτηση της ηδονής, βρίσκεται η αρετή της σωφροσύνης.
Επίσης, η αρετή της εγκρατείας βρίσκεται μεταξύ της υστερήσεως στην χαρά της ηδονής και του αντιθέτου της, οπότε η ιδανική μεσότης έγκειται στην εγκράτεια.Μεταξύ του εγκρατούς και του σώφρονος υφίσταται διαφορά: Αν και αμφότεροι δεν παραβιάζουν τον ορθό λόγο χάριν των σωματικών ηδονών, εν τούτοις ο εγκρατής διακατέχεται από κακές επιθυμίες, ενώ αυτό δεν συμβαίνει με τον σώφρονα. Από την άλλη πλευρά, όπως γράφει ο Αριστοτέλης για την σχέση σώφρονος και φρονίμου, "ο σώφρων φεύγει τας ηδονάς. Έτι ο φρόνιμος το άλυπον διώκει, ου το ηδύ". Δηλαδή, ο σώφρων είναι εκείνος, ο οποίος αποφεύγει τις ηδονές, ενώ ο φρόνιμος αποφεύγει την οδύνη χωρίς να επιδιώκει το ευχάριστο.Οι ηδονές εμφανίζονται ως εμπόδιο στην φρόνηση, την αρετή την οποία τόσο πολύ εκτιμά ο Σταγιρίτης.
Ειδικότερα ως εμπόδιο στην φρόνηση τίθενται οι σεξουαλικές ηδονές, διότι κανείς δεν είναι σε θέση να διανοείται, καθόσον τις δοκιμάζει.Πάντως, οι ηδονές, οι οποίες οδηγούν σε φυσικές συνήθειες, είναι ευχάριστες, διότι το αγαθό είναι εν μέρει συνήθεια και εν μέρει δράση. Αλλά υπάρχουν και ηδονές, οι οποίες δεν προκαλούν λύπη ή επιθυμία, όπως είναι η θεωρητική μελέτη. Αυτές οι ηδονές δεν συνιστούν επιτακτική φυσική ανάγκη. Ο Αριστοτέλης, ερευνώντας διεξοδικώς την έννοια της ηδονής, απαντά εν μέρει και εκ των προτέρων στην μετέπειτα αυτού διαμορφωθείσα στωική άποψη περί ηδονής και ιδίως προς τον Χριστιανισμό.
"Διό προσδείται ο ευδαίμων των εν σώματι αγαθών και των εκτός και της τύχης, όπως μη εμποδίζηται ταύτα. Οι δε τον τροχιζόμενον και τον δυστυχίαις μεγάλαις περιπίπτοντα ευδαίμονα φάσκοντες είναι, εάν η αγαθός, η εκόντες η άκοντες ουδέν λέγοντες". Ήτοι, για να είναι κανείς ευδαίμων, πρέπει να συντρέχουν και εξωτερικοί προς αυτόν παράγοντες. Ο βασανιζόμενος δεν είναι δυνατόν να είναι ευδαίμων, ακόμα και αν είναι ενάρετος. Το αντίθετο θα ήταν πλήρης παραλογισμός για τον Αριστοτέλη.Όμως, η ηδονή είναι όντως κάποιο αγαθό. Εαν η ηδονή δεν ήταν αγαθό, ο ευδαίμων δεν θα έπρεπε να ζει μιά ευχάριστη ζωή.
Η επιδίωξη τής ηδονής είναι καθολικό φαινόμενο και στους ανθρώπους και στα ζώα, άρα η ηδονή είναι κάποιο άριστο αγαθό, διάφορες συγκεκριμένες μεμονωμένες ηδονές είναι τω όντι επιθυμητές.
Όμως, δεν επιδιώκουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια ηδονή, αν και ό,τι όλοι επιδιώκουν είναι ένα είδος ηδονής. Ίσως μάλιστα να επιδιώκουν όλοι, όχι ό,τι νομίζουν ή ισχυρίζονται ότι επιδιώκουν, αλλά την ίδια ακριβώς ηδονή, καθόσον όλα τα όντα έχουν κάτι το θεϊκό μέσα τους (πάντα γαρ φύσει έχει τι θείον).
Ο Αριστοτέλης θεωρεί ότι ο Θεός πάντα χαίρει μία και την αυτή ηδονή. Διότι η ηδονή δεν είναι μόνο ενέργεια της κινήσεως, αλλά και της ακινησίας και η ηδονή έγκειται μάλλον στην ακινησία παρά στην κίνηση. (Στην "κίνηση" ο Αριστοτέλης συμπεριλαμβάνει και την "μεταβολή"). Κατ' αυτόν τον τρόπο ο Αριστοτέλης προαναγγέλλει την επικούρειο ηθική φιλοσοφία της καταστηματικής ηδονής, δηλαδή της ηδονής σε ακινησία, χωρίς μεταβολή.
Ο Επίκουρος έδωσε βασική έμφαση σ'αυτήν την άποψη περί ηδονής και την ανήγαγε σε κύριο φιλοσοφικό δόγμα.Και σε επόμενο εδάφιο των Ηθικών Νικομαχείων ο Αριστοτέλης επανέρχεται στο θέμα της κινήσεως ή μη της ηδονής, όπου καταλήγει στο ότι η ηδονή δεν είναι κίνηση.
Ο φιλόσοφος παρατηρεί ότι η ηδονή απομακρύνει την οδύνη. Αυτός είναι ο λόγος που οι άνθρωποι εξ αιτίας της ισχυρής ηδονής καθίστανται φαύλοι και ακόλαστοι.(27) Όμως, η ηδονή είναι συνυφασμένη με τον άνθρωπο, γι' αυτό και η ανατροφή των νέων γίνεται με την χρησιμοποίηση τόσο της ηδονής, όσο και της οδύνης. Επιδιώκουμε τα ευχάριστα και αποφεύγουμε τα δυσάρεστα.
Αυτή η παρατήρηση του Αριστοτέλους, η οποία αναφέρεται στην διαχρονική κοινωνική και εκπαιδευτική πραγματικότητα, προαναγγέλλει την γνωστή σε εμάς θεωρία των "εξαρτημένων αντανακλαστικών του Παυλώφ" και τον ψυχολογικό μπηχεϋβιορισμό, ο οποίος αναφέρεται στην εν γένει εκμαθημένη συμπεριφορά ανθρώπων και ζώων.
Την καταληκτική του αντίληψη περί του τι είναι ηδονή από περιγραφική άποψη, την παρουσιάζει ο Αριστοτέλης στο βιβλίο Κ λέγοντας:"Κατά πάσαν γαρ αίσθησιν έστιν ηδονή, ομοίως δε και διάνοιαν και θεωρίαν ηδίστη δ' η τελειοτάτη, τελειοτάτη δε η του ευ έχοντος προς το σπουδαιότατον των υπ' αυτήν. Τελοιεί δε την ενέργειαν η ηδονή". Ήτοι, κάθε αίσθηση παρέχει ηδονή, όπως και κάθε θεωρητική αναζήτηση και διανοητική απασχόληση. Η πλέον ευχάριστη ενέργεια είναι η τελειοτάτη, η οποία είναι αυτή η ενέργεια, η οποία προσδιορίζεται από το σπουδαιότερο αντικείμενό της. Η ηδονή αποτελεί την τελείωση, την ολοκλήρωση της ενέργειας.
Ποιο είναι όμως το σπουδαιότερο αντικείμενο ενεργειών; Για τον Αριστοτέλη και κάθε άλλον μαθητή του Πλάτωνος δεν θα μπορούσε να είναι τίποτα άλλο από την πνευματική εργασία και δημιουργία!
Ο φιλόσοφος παρατηρεί ότι η ηδονή τελειοποιεί τόσο τις ενέργειες όσο και την ίδια την ζωή, την οποία ποθούν οι άνθρωποι. Χωρίς ενέργεια δεν εμφανίζεται ηδονή. Και με την σειρά της η ηδονή τελειοποιεί κάθε ενέργεια. Η ενέργεια επαυξάνεται, όταν συνοδεύεται από την συγγενή προς αυτήν ηδονή. Όποιος ευχαριστιέται με ό,τι κάνει, το κάνει καλύτερα.
Σε κάθε ενέργεια αντιστοιχεί μία ηδονή. Η ηδονή της ενάρετης πράξεως είναι αξιόλογη, ενώ η ηδονή της κακής πράξεως είναι μοχθηρή. Οι επιθυμίες, οι οποίες κατατείνουν σε καλές πράξεις είναι επαινετές, ενώ αυτές, οι οποίες κατατείνουν σε αισχρές πράξεις, πρέπει να κατακρίνονται. Χαρακτηρίζουμε φαύλους ως προς τις ηδονές αυτούς που επιδιώκουν τις επαίσχυντες ηδονές.
Για τον λόγον αυτόν όλοι συμφωνούν ότι οι αρετές οδηγούν σε απάθεια και ηρεμία μπροστά στις χαρές και τις λύπες, ενώ οι κακίες οδηγούν στα αντίθετα. Κατά μίαν άποψη, λέγει ο Αριστοτέλης, οι αρετές ορίζονται ως "απάθεια". Την έννοια της απάθειας την παρέλαβαν από τον Αριστοτέλη οι Στωικοί και την επεξέτειναν σε συνδυασμό προς τα διδάγματα των Κυνικών.Αξιολογώντας τις ηδονές, ο Αριστοτέλης δέχεται ότι οι ηδονές, οι οποίες τελειώνουν και ολοκληρώνουν τις ενέργειες του τέλειου και μακάριου ανθρώπου, δικαιούνται να λέγονται πρέπουσες ηδονές, ενώ όλες οι άλλες ηδονές κατέχουν δευτερεύουσα θέση, όπως και οι αντίστοιχες ενέργειες. Εφόσον είναι δεδομένο ότι τα ζωντανά όντα ενεργούν, η ενέργειά τους ως πραγματικότητα συνεπάγεται την ολοκληρωμένη τελείωση. Η δράση προσδίδει στα όντα τόσο περισσότερη ευχαρίστηση, όσο τελειότερη γίνεται. Κάθε ον προσπαθεί να επιτύχει διαφορετικά πράγματα και σε κάθε πράξη του συνυπάρχει μία αντίστοιχη ευχαρίστηση. Για τον άνθρωπο τίθεται ως σκοπός του η δράση, η οποία εξασφαλίζει την ευδαιμονία του. Αυτή στηρίζεται στις ενάρετες και πνευματικές-διανοητικές ενασχολήσεις.Ο Αριστοτέλης κρίνει ως άξια εκτιμήσεως και ευχάριστα εκείνα, τα οποία κρίνονται ως τέτοια για τον ενάρετο άνθρωπο. Ιδιαίτερα στην φύση του σπουδαίου ανθρώπου ταιριάζει η αρετή.
Στα Ηθικά Ευδήμεια ο Σταγιρίτης ορίζει την αρετή ως την βέλτιστη διάθεση ή συνήθεια όλων των πραγμάτων, τα οποία χρησιμοποιούνται ή παράγουν έργο.
Κάθε ηθική αρετή σχετίζεται και αναφέρεται στις ηδονές και τις λύπες.
Επομένως, αβιάστως και ελευθέρως προκύπτει το συμπέρασμα ότι "ο ευδαίμων βίος κατ' αρετήν είναι ." Η ηδονή βρίσκεται μέσα στην πράξη. Γι' αυτό και ο αληθώς ευδαίμων θα ζήσει ευχάριστη ζωή. Άλλωστε, ο άνθρωπος είναι κατ'ουσίαν νους. Επομένως, ο βίος συμφώνως προς τον νου πρέπει να είναι και ο πλέον ευδαίμων βίος. Ο φιλόσοφος διαπιστώνει ότι η φιλοσοφία παρέχει αξιοθαύμαστες ηδονές ως προς την αγνότητα και την βεβαιότητα και είναι μεγαλύτερη στους κατόχους της σοφίας παρά στους αναζητούντες.
Να μία μεγάλη αλήθεια, την οποία δυστυχώς ελάχιστοι θα μπορούσαν σήμερα να αντιληφθούν.Η φιλία, η οποία στηρίζεται στην ηδονή είναι η φιλία των νέων, αλλά είναι ευμετάβλητη, διότι καθώς μεγαλώνουν, μεταβάλλονται τα ήθη τους και κατά συνέπειαν η αίσθησή τους περί ηδονής. Όμως, η φιλία, η οποία στηρίζεται στην αρετή είναι η φιλία των καλύτερων ανθρώπων. Όπως είναι γνωστό, υπάρχουν τρία είδη φιλίας, κατ' αρετήν, κατά το χρήσιμον και κατά το ηδύ.
Το ανώτατο είδος είναι η φιλία επ' αρετή. Βεβαίως και οι φαύλοι μπορεί να είναι φίλοι από συμφέρον και ηδονή. Όμως, αυτή η φιλία δεν είναι κατ' αρετήν και γι'αυτόν τον λόγο δεν είναι πραγματική φιλία ούτε πρόκειται να διαρκέσει στον χρόνο.Ο Αριστοτέλης αν και αναγνωρίζει τον ρόλο και την σημασία της ηδονής, εν τούτοις την υποτάσσει στον λόγο και την θέτει σε κατώτερο επίπεδο από την αρετή, στον δρόμο του κάθε ανθρώπου προς την ευτυχία."-
Παρασκευή 10 Απριλίου 2009
O κουμπάρος πέθανε
Πάει ο μπαμπάς στο κρεβάτι του παιδιού του, για να το καληνυχτίσει
και το ακούει λέει:
"Θεούλη μου θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου, το
μπαμπά μου, τη γιαγιά μου και δώσε χαιρετίσματα στον παππού μου"!
Το ακούει ο μπαμπάς αλλά δε δίνει σημασία!
Την επόμενη μέρα χτυπάει το τηλ. και είναι η γιαγιά και τι είπε;
Πέθανε ο παππούς!!!
Το ίδιο βράδυ πάει πάλι ο μπαμπάς να καληνυχτίσει το παιδί και
ακούει:
"Θεούλη μου θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου, το μπαμπά μου και δώσε
χαιρετίσματα στη γιαγιά μου"!
Το ακούει ο πατέρας αλλά και πάλι δε
δίνει σημασία!
Την επόμενη μέρα πέθανε η γιαγιά!
Ο πατέρας τα είδε
όλα! Το βράδυ πήγε επίτηδες να κρυφακούσει:
"Θεούλη μου θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου και δώσε χαιρετίσματα στον
μπαμπά μου"!
Με το που το ακούει αυτό ο μπαμπάς τρελαίνεται!
Την επόμενη μέρα
φεύγει απ' το σπίτι νωρίς για τη δουλειά και γυρίζει αργά το βράδυ
ευτυχισμένος που μέχρι στιγμής ήταν ζωντανός! Μπαίνει στο σπίτι
καλησπερίζει τη γυναίκα του και της λέει:
"Συγνώμη αγάπη μου που άργησα αλλά είχα μια πολύ άσχημη μέρα"..
και η γυναίκα:
"Μιλάς εσύ; Εγώ τι να πω που πέθανε ο κουμπάρος μπροστά στην πόρτα
μας;"
και το ακούει λέει:
"Θεούλη μου θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου, το
μπαμπά μου, τη γιαγιά μου και δώσε χαιρετίσματα στον παππού μου"!
Το ακούει ο μπαμπάς αλλά δε δίνει σημασία!
Την επόμενη μέρα χτυπάει το τηλ. και είναι η γιαγιά και τι είπε;
Πέθανε ο παππούς!!!
Το ίδιο βράδυ πάει πάλι ο μπαμπάς να καληνυχτίσει το παιδί και
ακούει:
"Θεούλη μου θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου, το μπαμπά μου και δώσε
χαιρετίσματα στη γιαγιά μου"!
Το ακούει ο πατέρας αλλά και πάλι δε
δίνει σημασία!
Την επόμενη μέρα πέθανε η γιαγιά!
Ο πατέρας τα είδε
όλα! Το βράδυ πήγε επίτηδες να κρυφακούσει:
"Θεούλη μου θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου και δώσε χαιρετίσματα στον
μπαμπά μου"!
Με το που το ακούει αυτό ο μπαμπάς τρελαίνεται!
Την επόμενη μέρα
φεύγει απ' το σπίτι νωρίς για τη δουλειά και γυρίζει αργά το βράδυ
ευτυχισμένος που μέχρι στιγμής ήταν ζωντανός! Μπαίνει στο σπίτι
καλησπερίζει τη γυναίκα του και της λέει:
"Συγνώμη αγάπη μου που άργησα αλλά είχα μια πολύ άσχημη μέρα"..
και η γυναίκα:
"Μιλάς εσύ; Εγώ τι να πω που πέθανε ο κουμπάρος μπροστά στην πόρτα
μας;"
Πέμπτη 9 Απριλίου 2009
Aπ' το αεροπλάνο
Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πολύ με πίκρανες ζωή
μακριά θα φύγω ένα πρωί
θ' ανέβω σ' ένα αεροπλάνο
να δω τον κόσμο από κει πάνω
Όταν κοιτάς από ψηλά
μοιάζει η γη με ζωγραφιά
και συ την πήρες σοβαρά
και συ την πήρες σοβαρά
Μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα
μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι
το μεγαλύτερο ανάκτορο
μοιάζει μ' ένα μικρούλι τόπι
Κι όλοι αυτοί που σε πικράνανε
από ψηλά αν τους κοιτάξεις
θα σου φανούν τόσο ασήμαντοι
που στη στιγμή θα τούς ξεχάσεις
Αγαπημένη μου, μην κλαις
πάμε μαζί ψηλά, αν θες
να δεις τη γη απ' τη σελήνη
ένα φεγγάρι είναι και κείνη
Όταν κοιτάς απο ψηλά
μοιάζει ο κόσμος ζωγραφιά
και συ τον πήρες σοβαρά
και συ τον πήρες σοβαρά
Μοιάζουν οι πύργοι με κουκλόσπιτα
και τα κανόνια με παιχνίδια
από ψηλά δεν ξεχωρίζουνε
οι ομορφιές και τα στολίδια
Κι ό,τι σε πλήγωσε ή σε θάμπωσε
από ψηλά αν το κοιτάξεις
θα σου φανεί τόσο ασήμαντο
που στη στιγμή θα το ξεχάσεις
Ετικέτες
EΛΛΗΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ - GREEK SONGS
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Τρίτη 7 Απριλίου 2009
Eίμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή
Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
"Στη Φινλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών. Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του.
Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις...
παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία. Θα βρεις βρέφη, να μαθαίνουν από μικρά να συνυπάρχουν με μεγάλους και αναπήρους, όπως στην κοινωνία των μεγάλων, καλλιεργώντας το αίσθημα της ευθύνης και της αλληλεγγύης των μεγάλων παιδιών προς τα μικρότερα και προς τα διαφορετικά.
Στη Φινλανδία γιορτάζουν, γιατί θα βρεθούν πάλι σε σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια και αμφιθέατρα, με κλειστά γυμναστήρια και πισίνες, με ειδικές αίθουσες χαλάρωσης και σάουνας, με εστιατόρια με το δωρεάν φαγητό και το σημαντικότερο, γιατί θα μάθουν και θα δημιουργήσουν γνώση με τους δασκάλους φίλους τους, παίζοντας, συζητώντας και μελετώντας διάφορα βιβλία και όχι ένα υποχρεωτικό σε κάθε μάθημα, όπως στην Ελλάδα.
Τα παιδιά στη Φινλανδία, στις πρώτες έξι τάξεις, κάνουν συχνά τεστ, όχι όμως για να βαθμολογηθούν (να τιμωρηθούν όπως τα ελληνόπουλα) αλλά για να διαπιστωθούν οι αδυναμίες τους, ώστε να τους παρασχεθεί εξατομικευμένη ενισχυτική διδασκαλία.
Τα παιδιά στη Φινλανδία μπορούν ήδη από τις πρώτες τάξεις, να επιλέξουν ακόμη και το ημερήσιο πρόγραμμά τους. Ένα παιδί της δευτέρας δημοτικού, μπορεί μια ημέρα να επισκεφτεί κάποιο μάθημα της τρίτης ή ακόμη και της πρώτης, αν νομίζει πως αυτό χρειάζεται περισσότερο. Τα παιδιά στη Φινλανδία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, που το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι ανάμεσα σε εκείνο των πρώτων πέντε στον κόσμο, όπως στην Ιαπωνία, Κορέα και Καναδά, όταν έχουν τεστ στα μαθηματικά, φυσική, χημεία, ακόμη και στη γλώσσα τους, επιτρέπεται να έχουν μαζί τους βοήθημα (βιβλίο με τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς τύπους και λεξικό γλώσσας). Οι παιδαγωγοί τους δεν έχουν κανένα λόγο να απαιτήσουν από τα παιδιά να μάθουν απ έξω πράγματα, που μετά από μερικές εβδομάδες δε θα θυμούνται. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν τα παιδιά τους να σκέπτονται λογικά, με κριτική αναλυτική σκέψη, κατανοώντας περίπλοκα νοήματα και αλληλοσυσχετισμούς.
Όταν το απόγευμα, μετά την ενισχυτική διδασκαλία, οι Φιλανδοί μαθητές πάνε στο σπίτι, αφήνουν τη σάκα με τα βιβλία στο σχολείο. Όλη η υπόλοιπη ημέρα τους ανήκει. Χαίρονται την παιδικότητά τους. Τεστ για το σπίτι απαγορεύονται. Η λέξη φροντιστήριο δεν υπάρχει ούτε στο λεξικό τους. Είναι πρώτα στην Ευρώπη στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων και τελευταία σε τηλεθέαση.
Τα ελληνόπουλα τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο σαν κουρδιστά πορτοκάλια. Το μόνο που τους μένει μετά, είναι να καθίσουν εξαντλημένα μπροστά στην τηλεόραση μέχρι να τους πάρει ο ύπνος. Σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δε βλέπεις παιδιά με τσάντες να κυκλοφορούν μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο να προλάβουν το επόμενο μάθημα αποστήθισης, προς μεγάλη ικανοποίηση των φροντιστηρίων. Είναι δυνατόν αυτά τα τραύματα της χαμένης παιδικότητας να μην έχουν βαθιές και μακροχρόνιες ψυχικές συνέπειες;
Τα περισσότερα ελληνόπουλα πάνε άκεφα σε άθλια δημόσια σχολεία, που μοιάζουν σαν γκαράζ αυτοκινήτων. Θα συναντήσουν δασκάλους, στην πλειονότητά τους σκυθρωπούς και δίχως όρεξη, που από τότε που τελείωσαν τις σπουδές τους δεν έχουν ανοίξει βιβλίο. Θα συναντήσουν δασκάλους, για τους οποίους η λέξη εξατομικευμένη προσέγγιση μαθητή με ιδιαίτερα προβλήματα, υπάρχει μόνο στα λεξικά. Θα πρέπει να αποστηθίσουν κακογραμμένα βιβλία πάνω στα οποία θα εξεταστούν. Όποιος έχει την καλύτερη μνήμη ή τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης, όχι απαραίτητα και το καλύτερο μυαλό, θα επιβραβευθεί. Οι κακοί μαθητές θα τιμωρηθούν και θα σπρωχθούν στη μαθησιακή άρνηση.
Η μαθητική διαρροή στη χώρα μας, σε κάποιες περιοχές ξεπερνά το 30% , ενώ στη Φινλανδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η απάντηση της υπουργού παιδείας τους είναι: «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή». Γιατί αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στο σημαντικότερο τομέα μιας χώρας όπως είναι η παιδεία, από την οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα; Γιατί βασανίζουμε δίχως λόγο ότι πολυτιμότερο έχουμε, τα παιδιά μας; Γιατί, ενώ πληρώνουμε τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο για την παιδεία (στην παραπαιδεία των φροντιστηρίων), έχουμε μια τόσο άθλια δημόσια παιδεία;
Κυβερνώντες και εξουσιάζοντες, που στέλνουν τα παιδιά τους σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία, δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά στη δημόσια παιδεία, όπως δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά για τη δημόσια υγεία αφού αν χρειαστεί, οι ίδιοι και τα παιδιά τους θα πάνε στο Memorial. Αυτή είναι η μοναδική εξήγηση και καμία άλλη για τα άθλια δημόσια σχολεία μας. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες προς βλάκες! Στη Φινλανδία, ο γιος του πρωθυπουργού, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού της πολυκατοικίας και του χασάπη της γειτονιάς πάνε στο ίδιο δημόσιο σχολείο. Γι αυτό και έχουν κάθε λόγο να δίνουν τα διπλάσια ακριβώς λεφτά από εμάς, γύρω στο 7% του ΑΕΠ, για την παιδεία τους. «Βάση της εκπαίδευσής μας είναι η ισότητα όλων στο σχολείο», λέει η υπουργός τους.
Οι Φιλανδοί αγαπούν την πατρίδα τους, όχι ακροδεξιά και θεωρητικά σαν μια αφηρημένη ιδέα, αλλά σαν ζωντανό οργανισμό. Γι' αυτούς πατρίδα είναι πάνω απ' όλα ο λαός τους, οι άνθρωποί τους, τα παιδιά τους."
"Στη Φινλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών. Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του.
Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις...
παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία. Θα βρεις βρέφη, να μαθαίνουν από μικρά να συνυπάρχουν με μεγάλους και αναπήρους, όπως στην κοινωνία των μεγάλων, καλλιεργώντας το αίσθημα της ευθύνης και της αλληλεγγύης των μεγάλων παιδιών προς τα μικρότερα και προς τα διαφορετικά.
Στη Φινλανδία γιορτάζουν, γιατί θα βρεθούν πάλι σε σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια και αμφιθέατρα, με κλειστά γυμναστήρια και πισίνες, με ειδικές αίθουσες χαλάρωσης και σάουνας, με εστιατόρια με το δωρεάν φαγητό και το σημαντικότερο, γιατί θα μάθουν και θα δημιουργήσουν γνώση με τους δασκάλους φίλους τους, παίζοντας, συζητώντας και μελετώντας διάφορα βιβλία και όχι ένα υποχρεωτικό σε κάθε μάθημα, όπως στην Ελλάδα.
Τα παιδιά στη Φινλανδία, στις πρώτες έξι τάξεις, κάνουν συχνά τεστ, όχι όμως για να βαθμολογηθούν (να τιμωρηθούν όπως τα ελληνόπουλα) αλλά για να διαπιστωθούν οι αδυναμίες τους, ώστε να τους παρασχεθεί εξατομικευμένη ενισχυτική διδασκαλία.
Τα παιδιά στη Φινλανδία μπορούν ήδη από τις πρώτες τάξεις, να επιλέξουν ακόμη και το ημερήσιο πρόγραμμά τους. Ένα παιδί της δευτέρας δημοτικού, μπορεί μια ημέρα να επισκεφτεί κάποιο μάθημα της τρίτης ή ακόμη και της πρώτης, αν νομίζει πως αυτό χρειάζεται περισσότερο. Τα παιδιά στη Φινλανδία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, που το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι ανάμεσα σε εκείνο των πρώτων πέντε στον κόσμο, όπως στην Ιαπωνία, Κορέα και Καναδά, όταν έχουν τεστ στα μαθηματικά, φυσική, χημεία, ακόμη και στη γλώσσα τους, επιτρέπεται να έχουν μαζί τους βοήθημα (βιβλίο με τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς τύπους και λεξικό γλώσσας). Οι παιδαγωγοί τους δεν έχουν κανένα λόγο να απαιτήσουν από τα παιδιά να μάθουν απ έξω πράγματα, που μετά από μερικές εβδομάδες δε θα θυμούνται. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν τα παιδιά τους να σκέπτονται λογικά, με κριτική αναλυτική σκέψη, κατανοώντας περίπλοκα νοήματα και αλληλοσυσχετισμούς.
Όταν το απόγευμα, μετά την ενισχυτική διδασκαλία, οι Φιλανδοί μαθητές πάνε στο σπίτι, αφήνουν τη σάκα με τα βιβλία στο σχολείο. Όλη η υπόλοιπη ημέρα τους ανήκει. Χαίρονται την παιδικότητά τους. Τεστ για το σπίτι απαγορεύονται. Η λέξη φροντιστήριο δεν υπάρχει ούτε στο λεξικό τους. Είναι πρώτα στην Ευρώπη στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων και τελευταία σε τηλεθέαση.
Τα ελληνόπουλα τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο σαν κουρδιστά πορτοκάλια. Το μόνο που τους μένει μετά, είναι να καθίσουν εξαντλημένα μπροστά στην τηλεόραση μέχρι να τους πάρει ο ύπνος. Σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δε βλέπεις παιδιά με τσάντες να κυκλοφορούν μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο να προλάβουν το επόμενο μάθημα αποστήθισης, προς μεγάλη ικανοποίηση των φροντιστηρίων. Είναι δυνατόν αυτά τα τραύματα της χαμένης παιδικότητας να μην έχουν βαθιές και μακροχρόνιες ψυχικές συνέπειες;
Τα περισσότερα ελληνόπουλα πάνε άκεφα σε άθλια δημόσια σχολεία, που μοιάζουν σαν γκαράζ αυτοκινήτων. Θα συναντήσουν δασκάλους, στην πλειονότητά τους σκυθρωπούς και δίχως όρεξη, που από τότε που τελείωσαν τις σπουδές τους δεν έχουν ανοίξει βιβλίο. Θα συναντήσουν δασκάλους, για τους οποίους η λέξη εξατομικευμένη προσέγγιση μαθητή με ιδιαίτερα προβλήματα, υπάρχει μόνο στα λεξικά. Θα πρέπει να αποστηθίσουν κακογραμμένα βιβλία πάνω στα οποία θα εξεταστούν. Όποιος έχει την καλύτερη μνήμη ή τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης, όχι απαραίτητα και το καλύτερο μυαλό, θα επιβραβευθεί. Οι κακοί μαθητές θα τιμωρηθούν και θα σπρωχθούν στη μαθησιακή άρνηση.
Η μαθητική διαρροή στη χώρα μας, σε κάποιες περιοχές ξεπερνά το 30% , ενώ στη Φινλανδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η απάντηση της υπουργού παιδείας τους είναι: «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή». Γιατί αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στο σημαντικότερο τομέα μιας χώρας όπως είναι η παιδεία, από την οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα; Γιατί βασανίζουμε δίχως λόγο ότι πολυτιμότερο έχουμε, τα παιδιά μας; Γιατί, ενώ πληρώνουμε τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο για την παιδεία (στην παραπαιδεία των φροντιστηρίων), έχουμε μια τόσο άθλια δημόσια παιδεία;
Κυβερνώντες και εξουσιάζοντες, που στέλνουν τα παιδιά τους σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία, δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά στη δημόσια παιδεία, όπως δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά για τη δημόσια υγεία αφού αν χρειαστεί, οι ίδιοι και τα παιδιά τους θα πάνε στο Memorial. Αυτή είναι η μοναδική εξήγηση και καμία άλλη για τα άθλια δημόσια σχολεία μας. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες προς βλάκες! Στη Φινλανδία, ο γιος του πρωθυπουργού, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού της πολυκατοικίας και του χασάπη της γειτονιάς πάνε στο ίδιο δημόσιο σχολείο. Γι αυτό και έχουν κάθε λόγο να δίνουν τα διπλάσια ακριβώς λεφτά από εμάς, γύρω στο 7% του ΑΕΠ, για την παιδεία τους. «Βάση της εκπαίδευσής μας είναι η ισότητα όλων στο σχολείο», λέει η υπουργός τους.
Οι Φιλανδοί αγαπούν την πατρίδα τους, όχι ακροδεξιά και θεωρητικά σαν μια αφηρημένη ιδέα, αλλά σαν ζωντανό οργανισμό. Γι' αυτούς πατρίδα είναι πάνω απ' όλα ο λαός τους, οι άνθρωποί τους, τα παιδιά τους."
Δευτέρα 6 Απριλίου 2009
Fairuz
H Fairuz θεωρείται η μεγαλύτερη φωνή του αραβόφωνου κόσμου και όχι μόνο.
Η ντροπαλή,αποτραβηγμένη και συντηρητική προσωπικότητα της Φεΐρουζ έχει συζητηθεί συχνά από τους σχολιαστές. Παρά τη θέση της ως διάσημη προσωπικότητα και μεγάλη σταρ,η Φεΐρουζ δεν ενέργησε ποτέ σαν τέτοια, αλλά διατήρησε ένα σχεδόν ασκητικό τρόπο ζωής ανεξαρτήτως από τη φήμη και τα πλούτη της που της άνοιξαν ολόκληρο τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια της πενηντάχρονης μουσικής της καριέρας, έδωσε πολύ λίγες συνεντεύξεις ( μετρούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού) και απέφυγε πάντα τη δημοσιότητα.Κατά τη διάρκεια όλης της ζωής της,η Φεΐρουζ ήταν πάντα μια πολύ αφοσιωμένη χριστιανή. Προέρχεται από μια φτωχή Ασσυριακή "Ορθόδοξη" οικογένεια. Ο πατέρας της,ο Γουάντι Χαντάντ ήταν Ασσύριος και γεννήθηκε στην Ασσυριακή πόλη Μαρδίν της Μικράς Ασίας αλλά οι Ασσύριοι εκδιώχθηκαν από τις Οθωμανικές-κεμαλικές εθνικές ένοπλες δυνάμεις, και ο πατέρας της Φεΐρουζ εγκαταστάθηκε στο Λίβανο.Εκεί παντρεύτηκε τη Λίσα Ελ Μπουστάνι τη μητέρα της Φεΐρουζ που ήταν Λιβάνια Μαρωνίτισσα.Η Φεΐρουζ ασπάστηκε την Ελληνική Ορθοδοξία όταν παντρεύτηκε τον Άσσι που ήταν Ελληνορθόδοξος.Η Φεΐρουζ ψάλλει την ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής στις ορθόδοξες εκκλησίες του Λιβάνου για δεκαετίες τώρα. Κάθε χρόνο ψάλλει τους ορθόδοξους ύμνους της Μεγάλης Παρασκευής ντυμένη στα μαύρα και με δάκρυα στα μάτια που συνήθως προσπαθεί να κρύψει φορώντας γυαλιά.
Η Φεΐρουζ έχει περάσει πολλές δοκιμασίες καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της.Είχε ένα δύσκολο γάμο με τον Άσσι ο οποίος θεωρείται ευρέως ότι ήταν καταχρηστικός και ασκούσε βία πάνω της. Από τον γάμο της με τον Άσσι,η Φεΐρουζ απέκτησε δύο αγόρια:τον Ζιάντ και τον Χίλλε & δύο κορίτσια: την Λαγιάλ και την Ρίμα. Γέννησε πρώτα τον Ζιάντ, έπειτα τον Χίλλε,τη Λαγιάλ και τελευταία τη Ρίμα.Ο Χίλλε αρρώστησε από μηνιγγίτιδα σύντομα μετά τη γέννησή του και έμεινε παράλυτος για το υπόλοιπο της ζωής του. Τον φροντίζει ακόμα μέχρι αυτή τη μέρα. Η κόρη της,η Λαγιάλ πέθανε το 1987 από εγκεφαλικό.Η Φεΐρουζ επηρεάστηκε βαθιά από το θάνατο της κόρης της και την αναπηρία του γιου της.
Κάθε Μεγάλη Παρασκευή,η Φεΐρουζ ψάλλει τους ύμνους και αισθάνεται τον πόνο μιας μάνας που χάνει το παιδί της και στο σταυρό ίσως δεν βλέπει μόνο τον Ιησού αλλά και την ίδια τη ζωή της.
noctoc-noctoc.blogspot.com
Η ντροπαλή,αποτραβηγμένη και συντηρητική προσωπικότητα της Φεΐρουζ έχει συζητηθεί συχνά από τους σχολιαστές. Παρά τη θέση της ως διάσημη προσωπικότητα και μεγάλη σταρ,η Φεΐρουζ δεν ενέργησε ποτέ σαν τέτοια, αλλά διατήρησε ένα σχεδόν ασκητικό τρόπο ζωής ανεξαρτήτως από τη φήμη και τα πλούτη της που της άνοιξαν ολόκληρο τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια της πενηντάχρονης μουσικής της καριέρας, έδωσε πολύ λίγες συνεντεύξεις ( μετρούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού) και απέφυγε πάντα τη δημοσιότητα.Κατά τη διάρκεια όλης της ζωής της,η Φεΐρουζ ήταν πάντα μια πολύ αφοσιωμένη χριστιανή. Προέρχεται από μια φτωχή Ασσυριακή "Ορθόδοξη" οικογένεια. Ο πατέρας της,ο Γουάντι Χαντάντ ήταν Ασσύριος και γεννήθηκε στην Ασσυριακή πόλη Μαρδίν της Μικράς Ασίας αλλά οι Ασσύριοι εκδιώχθηκαν από τις Οθωμανικές-κεμαλικές εθνικές ένοπλες δυνάμεις, και ο πατέρας της Φεΐρουζ εγκαταστάθηκε στο Λίβανο.Εκεί παντρεύτηκε τη Λίσα Ελ Μπουστάνι τη μητέρα της Φεΐρουζ που ήταν Λιβάνια Μαρωνίτισσα.Η Φεΐρουζ ασπάστηκε την Ελληνική Ορθοδοξία όταν παντρεύτηκε τον Άσσι που ήταν Ελληνορθόδοξος.Η Φεΐρουζ ψάλλει την ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής στις ορθόδοξες εκκλησίες του Λιβάνου για δεκαετίες τώρα. Κάθε χρόνο ψάλλει τους ορθόδοξους ύμνους της Μεγάλης Παρασκευής ντυμένη στα μαύρα και με δάκρυα στα μάτια που συνήθως προσπαθεί να κρύψει φορώντας γυαλιά.
Η Φεΐρουζ έχει περάσει πολλές δοκιμασίες καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της.Είχε ένα δύσκολο γάμο με τον Άσσι ο οποίος θεωρείται ευρέως ότι ήταν καταχρηστικός και ασκούσε βία πάνω της. Από τον γάμο της με τον Άσσι,η Φεΐρουζ απέκτησε δύο αγόρια:τον Ζιάντ και τον Χίλλε & δύο κορίτσια: την Λαγιάλ και την Ρίμα. Γέννησε πρώτα τον Ζιάντ, έπειτα τον Χίλλε,τη Λαγιάλ και τελευταία τη Ρίμα.Ο Χίλλε αρρώστησε από μηνιγγίτιδα σύντομα μετά τη γέννησή του και έμεινε παράλυτος για το υπόλοιπο της ζωής του. Τον φροντίζει ακόμα μέχρι αυτή τη μέρα. Η κόρη της,η Λαγιάλ πέθανε το 1987 από εγκεφαλικό.Η Φεΐρουζ επηρεάστηκε βαθιά από το θάνατο της κόρης της και την αναπηρία του γιου της.
Κάθε Μεγάλη Παρασκευή,η Φεΐρουζ ψάλλει τους ύμνους και αισθάνεται τον πόνο μιας μάνας που χάνει το παιδί της και στο σταυρό ίσως δεν βλέπει μόνο τον Ιησού αλλά και την ίδια τη ζωή της.
noctoc-noctoc.blogspot.com
Μάθημα πολιτικού ήθους
ΛΥΣΙΑ ΚΑΤΑ ΑΛΚΙΒΙΑΔΟΥ ΛΙΠΟΤΑΞΙΟΥ (12-13)
Ο Αλκιβιάδης, γιος του ομώνυμου γνωστού πολιτικού και της Ιππαρέτης, κατηγορείται ότι, ενώ κατατάχθηκε το 395/4 π.Χ. για να πολεμήσει ως οπλίτης στην Αλίαρτο της Βοιωτίας, λόγω της δειλίας του μεταπήδησε στο σώμα των ιππέων, μολονότι αυτό απαγορευόταν για κάποιον που δεν είχε προηγουμένως δοκιμαστεί ενώπιον της Βουλής.
Ο ΛΥΣΙΑΣ ως δημόσιος κατήγορος, δηλώνει την πρόθεσή του να επιτύχει την τιμωρία του κατηγορουμένου.
Πιστεύω, κύριοι δικαστές, ότι οι καταδικαστικές σας αποφάσεις δεν αποσκοπούν μόνον στην τιμωρία των ενόχων αλλά έχουν σκοπό να κάνουν σωφρονέστερους και τους άλλους που παρανομούν, ή έχουν την πρόθεση να παρανομήσουν.
Στην περίπτωση που τιμωρείτε ασήμαντους μόνον ανθρώπους κανένας από τους υπόλοιπους πολίτες δεν πρόκειται να παραδειγματιστεί, εφόσον κανένας δεν πρόκειται να πληροφορηθεί τις καταδικαστικές σας αποφάσεις. Εάν όμως τιμωρείτε τους διάσημους ενόχους, θα γίνει γνωστό σε όλους, με αποτέλεσμα αυτό να λειτουργήσει ως παράδειγμα και η κοινωνία να βελτιωθεί. Εάν λοιπόν καταδικάσετε τον Αλκιβιάδη, δεν θα το μάθουν μόνον οι συμπολίτες μας αλλά και οι σύμμαχοι και οι εχθροί μας θα το πληροφορηθούν και όλοι θα θεωρήσουν πως η πόλη μας αξίζει πολύ περισσότερο απ’ όσο φαντάζονται, αφού θα διαπιστώσουν ότι σας εξοργίζουν τα τέτοιου είδους ατοπήματα και δεν απαλλάσσετε τους ριψάσπιδες, όσο ψηλά και αν βρίσκονται.
Πηγή:www.greek-language.gr
Ο Αλκιβιάδης, γιος του ομώνυμου γνωστού πολιτικού και της Ιππαρέτης, κατηγορείται ότι, ενώ κατατάχθηκε το 395/4 π.Χ. για να πολεμήσει ως οπλίτης στην Αλίαρτο της Βοιωτίας, λόγω της δειλίας του μεταπήδησε στο σώμα των ιππέων, μολονότι αυτό απαγορευόταν για κάποιον που δεν είχε προηγουμένως δοκιμαστεί ενώπιον της Βουλής.
Ο ΛΥΣΙΑΣ ως δημόσιος κατήγορος, δηλώνει την πρόθεσή του να επιτύχει την τιμωρία του κατηγορουμένου.
Πιστεύω, κύριοι δικαστές, ότι οι καταδικαστικές σας αποφάσεις δεν αποσκοπούν μόνον στην τιμωρία των ενόχων αλλά έχουν σκοπό να κάνουν σωφρονέστερους και τους άλλους που παρανομούν, ή έχουν την πρόθεση να παρανομήσουν.
Στην περίπτωση που τιμωρείτε ασήμαντους μόνον ανθρώπους κανένας από τους υπόλοιπους πολίτες δεν πρόκειται να παραδειγματιστεί, εφόσον κανένας δεν πρόκειται να πληροφορηθεί τις καταδικαστικές σας αποφάσεις. Εάν όμως τιμωρείτε τους διάσημους ενόχους, θα γίνει γνωστό σε όλους, με αποτέλεσμα αυτό να λειτουργήσει ως παράδειγμα και η κοινωνία να βελτιωθεί. Εάν λοιπόν καταδικάσετε τον Αλκιβιάδη, δεν θα το μάθουν μόνον οι συμπολίτες μας αλλά και οι σύμμαχοι και οι εχθροί μας θα το πληροφορηθούν και όλοι θα θεωρήσουν πως η πόλη μας αξίζει πολύ περισσότερο απ’ όσο φαντάζονται, αφού θα διαπιστώσουν ότι σας εξοργίζουν τα τέτοιου είδους ατοπήματα και δεν απαλλάσσετε τους ριψάσπιδες, όσο ψηλά και αν βρίσκονται.
Πηγή:www.greek-language.gr
Κυριακή 5 Απριλίου 2009
Σάββατο 4 Απριλίου 2009
Ποιος είναι ο δίκαιος;
Παρασκευή 3 Απριλίου 2009
Μήπως αφήνεις τα σημαντικά κι όμορφα να περάσουν αδιάφορα πλάι σου;
Ένας άντρας μπήκε στο σταθμό μετρό L'Enfant Plaza της Washington DC και άρχισε να παίζει βιολί. Ήταν ένα ψυχρό πρωινό του Ιανουαρίου. Έπαιξε έξι κομμάτια Bach για περίπου 45 λεπτά. Καθώς ήταν ώρα αιχμής, υπολόγιζε ότι χιλιάδες άνθρωποι θα περνούσαν από μπροστά του κατά τη διάρκεια της «συναυλίας».
Mετά από τα πρώτα τρία λεπτά, ένας μεσήλικας πρόσεξε ότι υπήρχε ένας μουσικός στο σταθμό που έπαιζε βιολί. Επιβράδυνε για λίγο το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά επιτάχυνε πάλι για τη δουλειά του. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής έλαβε το πρώτο του δολάριο, καθώς μία κυρία έριξε τα χρήματα μπροστά του χωρίς να σταματήσει το περπάτημα.
Λίγα λεπτά αργότερα, κάποιος ακούμπησε για λίγο στον τοίχο για να ακούσει πιο προσεκτικά, αλλά σε λίγο κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατάει. Προφανώς είχε αργήσει για τη δουλειά του. Ο μόνος που έδωσε τη μεγαλύτερη σημασία ήταν ένα 3-χρονο παιδί. Η μητέρα του έκανε νόημα για να συνεχίσουν, αλλά το παιδί είχε σταματήσει μπροστά από το βιολιστή και παρακολουθούσε προσεκτικά. Τελικά η μητέρα τράβηξε το παιδί και αυτό έφυγε, γυρνώντας πίσω συνεχώς το κεφάλι του.
Κατά τη διάρκεια των 45 λεπτών που έπαιζε ο μουσικός, μόνο έξι άτομα σταμάτησαν και άκουσαν για λίγο. Περίπου είκοσι άτομα έδωσαν βιαστικά λεφτά, καθώς συνέχισαν να περπατάνε. Όταν ο μουσικός σταμάτησε, και η σιωπή έπεσε στο σταθμό, κανείς δεν το παρατήρησε. Κανείς δεν χειροκρότησε και προφανώς κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία.
Κανείς δεν το ήξερε, ότι ο βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Έπαιζε έξι από τα πιο δύσκολα και έντονα κομμάτια με ένα χειροποίητο βιολί Antonio Stradivari του 1713, αξίας $3,5 εκατομυρίων.
Δύο μέρες πριν την «παράστασή» του στο μετρό, ο Joshua Bell είχε κάνει sold-out σε ένα θέατρο της Βοστόνης όπου η μέση τιμή εισιτηρίου ήταν $100.
Το όλο εγχείρημα της παράστασης στο μετρό, διοργανώθηκε από την εφημερίδα «Washington Post» στα πλαίσια ενός κοινωνικού πειράματος σχετικά με την αντίληψη, τα γούστα και τις προτεραιότητες των ανθρώπων, πριν από περίπου δύο χρόνια.
Το τελικό συμπέρασμα: Ο κόσμος προτίθεται να ξοδέψει πολλά περισσότερα χρήματα, εφόσον δίνει αξία στον τόπο και χρόνο ενός γεγονότος, ενώ δεν δίνει καθόλου προσοχή στo ίδιο γεγονός εφόσον αυτό συμβαίνει σε «ακατάλληλα» μέρη ή ώρες, σύμφωνα με τα γούστα του κόσμου. Κοινώς, η υπεραξία ενός προϊόντος ή μίας υπηρεσίας, δεν εξαρτώνται μόνο από αυτόν που τα πουλάει. Επίσης η αντίληψη που έχουμε για τα πράγματα, καθορίζεται κυρίως από εμάς τους ίδιους και όχι την αντικειμενική τους υπόσταση.
από mail
Mετά από τα πρώτα τρία λεπτά, ένας μεσήλικας πρόσεξε ότι υπήρχε ένας μουσικός στο σταθμό που έπαιζε βιολί. Επιβράδυνε για λίγο το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά επιτάχυνε πάλι για τη δουλειά του. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής έλαβε το πρώτο του δολάριο, καθώς μία κυρία έριξε τα χρήματα μπροστά του χωρίς να σταματήσει το περπάτημα.
Λίγα λεπτά αργότερα, κάποιος ακούμπησε για λίγο στον τοίχο για να ακούσει πιο προσεκτικά, αλλά σε λίγο κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατάει. Προφανώς είχε αργήσει για τη δουλειά του. Ο μόνος που έδωσε τη μεγαλύτερη σημασία ήταν ένα 3-χρονο παιδί. Η μητέρα του έκανε νόημα για να συνεχίσουν, αλλά το παιδί είχε σταματήσει μπροστά από το βιολιστή και παρακολουθούσε προσεκτικά. Τελικά η μητέρα τράβηξε το παιδί και αυτό έφυγε, γυρνώντας πίσω συνεχώς το κεφάλι του.
Κατά τη διάρκεια των 45 λεπτών που έπαιζε ο μουσικός, μόνο έξι άτομα σταμάτησαν και άκουσαν για λίγο. Περίπου είκοσι άτομα έδωσαν βιαστικά λεφτά, καθώς συνέχισαν να περπατάνε. Όταν ο μουσικός σταμάτησε, και η σιωπή έπεσε στο σταθμό, κανείς δεν το παρατήρησε. Κανείς δεν χειροκρότησε και προφανώς κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία.
Κανείς δεν το ήξερε, ότι ο βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου. Έπαιζε έξι από τα πιο δύσκολα και έντονα κομμάτια με ένα χειροποίητο βιολί Antonio Stradivari του 1713, αξίας $3,5 εκατομυρίων.
Δύο μέρες πριν την «παράστασή» του στο μετρό, ο Joshua Bell είχε κάνει sold-out σε ένα θέατρο της Βοστόνης όπου η μέση τιμή εισιτηρίου ήταν $100.
Το όλο εγχείρημα της παράστασης στο μετρό, διοργανώθηκε από την εφημερίδα «Washington Post» στα πλαίσια ενός κοινωνικού πειράματος σχετικά με την αντίληψη, τα γούστα και τις προτεραιότητες των ανθρώπων, πριν από περίπου δύο χρόνια.
Το τελικό συμπέρασμα: Ο κόσμος προτίθεται να ξοδέψει πολλά περισσότερα χρήματα, εφόσον δίνει αξία στον τόπο και χρόνο ενός γεγονότος, ενώ δεν δίνει καθόλου προσοχή στo ίδιο γεγονός εφόσον αυτό συμβαίνει σε «ακατάλληλα» μέρη ή ώρες, σύμφωνα με τα γούστα του κόσμου. Κοινώς, η υπεραξία ενός προϊόντος ή μίας υπηρεσίας, δεν εξαρτώνται μόνο από αυτόν που τα πουλάει. Επίσης η αντίληψη που έχουμε για τα πράγματα, καθορίζεται κυρίως από εμάς τους ίδιους και όχι την αντικειμενική τους υπόσταση.
από mail
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
Κατά μάνα, κατά κύρι ...
Κάποτε ζούσε ένας γέρος. Τα μάτια του δεν έβλεπαν καλά, η ακοή του ήταν χάλια, τα γόνατά του δεν τον κρατούσαν και ο γέρος περπατούσε με μεγάλη δυσκολία.
Όταν έτρωγε δεν μπορούσε να κρατήσει σταθερά το κουτάλι του και συχνά λέρωνε το τραπεζομάντιλο. Ο γιος του και η νύφη του, κοιτούσαν με περιφρόνηση τον γέρο και αποφάσισαν να τον ταΐζουν καθιστό πάνω στο πάτωμα, στη γωνιά του δωματίου.
Μια φορά, τα χέρια του έτρεμαν τόσο, ώστε δε μπόρεσε να κρατήσει το παλιό του πιάτο κι εκείνο έπεσε και έσπασε.
Η νύφη άρχισε να κατσαδιάζει τον γέρο. Εκείνος δεν είπε τίποτα, μόνο αναστέναξε βαριά.
Τότε ο γιος του έκανε ένα χοντροκομμένο ξύλινο πιάτο. Τώρα ο πατέρας του έτρωγε από 'κει.
Μια μέρα, όταν οι γονείς κάθονταν γύρω από το τραπέζι και έτρωγαν, μπήκε στο δωμάτιο ο τετράχρονος γιος τους με ένα κομμάτι ξύλο.
- Τι θα κάνεις με αυτό το ξύλο, ρώτησε ο πατέρας.
- Πιάτο, απάντησε το παιδί, από 'κεί θα τρως εσύ και η μαμά, όταν θα μεγαλώσω.
Όταν έτρωγε δεν μπορούσε να κρατήσει σταθερά το κουτάλι του και συχνά λέρωνε το τραπεζομάντιλο. Ο γιος του και η νύφη του, κοιτούσαν με περιφρόνηση τον γέρο και αποφάσισαν να τον ταΐζουν καθιστό πάνω στο πάτωμα, στη γωνιά του δωματίου.
Μια φορά, τα χέρια του έτρεμαν τόσο, ώστε δε μπόρεσε να κρατήσει το παλιό του πιάτο κι εκείνο έπεσε και έσπασε.
Η νύφη άρχισε να κατσαδιάζει τον γέρο. Εκείνος δεν είπε τίποτα, μόνο αναστέναξε βαριά.
Τότε ο γιος του έκανε ένα χοντροκομμένο ξύλινο πιάτο. Τώρα ο πατέρας του έτρωγε από 'κει.
Μια μέρα, όταν οι γονείς κάθονταν γύρω από το τραπέζι και έτρωγαν, μπήκε στο δωμάτιο ο τετράχρονος γιος τους με ένα κομμάτι ξύλο.
- Τι θα κάνεις με αυτό το ξύλο, ρώτησε ο πατέρας.
- Πιάτο, απάντησε το παιδί, από 'κεί θα τρως εσύ και η μαμά, όταν θα μεγαλώσω.
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν
Η Αλεπού κοίταξε το Μικρό Πρίγκιπα, για πολύ ώρα.
-Σε παρακαλώ εξημέρωσέ με! είπε.
-Το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πολλά πράγματα να γνωρίσω.
-Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάν φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με.
-Τι πρέπει να κάνω; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα καθίσεις κάπως μακριά μου, έτσι, στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού κι εσύ δε θα λες τίποτα. Ο λόγος είναι πηγή παρεξηγήσεων. Κάθε μέρα, όμως, θα μπορείς να κάθεσαι όλο και πιο κοντά…
Την επόμενη μέρα ο μικρός πρίγκιπας ξαναήρθε.
-Θα ήταν καλύτερα αν ερχόσουν την ίδια πάντα ώρα, είπε η αλεπού. Αν έρχεσαι, για παράδειγμα, στις τέσσερις τ’ απόγευμα από τις τρεις θ’ αρχίζω να είμαι ευτυχισμένη. Όσο περνάει η ώρα τόσο πιο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις πια θα κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα και θ’ ανησυχώ. Θ’ ανακαλύψω την αξία της ευτυχίας. Αν έρχεσαι όμως όποτε λάχει, δε θα ξέρω ποτέ τι ώρα να φορέσω στην καρδιά μου τα γιορτινά της…Χρειάζεται κάποια τελετή.
-Τι πάει να πει τελετή; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Είναι κι αυτό κάτι που έχει ξεχαστεί από καιρό, είπε η αλεπού. Είναι αυτό που κάνει μια μέρα να μη μοιάζει με τις άλλες, μια ώρα με τις άλλες ώρες. Υπάρχει, για παράδειγμα, μια τελετή στους κυνηγούς. Χορεύουν την Πέμπτη με τα κορίτσια του χωριού. Η Πέμπτη λοιπόν είναι υπέροχη μέρα. Πάω και κάνω βόλτα ίσαμε τ’ αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν οποτεδήποτε, οι μέρες θα έμοιαζαν σαν όλες, κι εγώ δε θα είχα ποτέ διακοπές.
Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίασε η ώρα του αποχωρισμού:
-Αχ, είπε η αλεπού… Θα κλάψω.
-Εσύ φταις, είπε ο μικρός πρίγκιπας, εγώ δεν ήθελα το κακό σου, εσύ θέλησες να σε εξημερώσω…
-Σωστά, είπε η αλεπού.
-Όμως θα κλάψεις, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Σωστά, είπε η αλεπού.
-Τι κέρδισες λοιπόν;
-Κέρδισα, είπε η αλεπού, το χρώμα του σταριού.
Έπειτα πρόσθεσε.
-Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα. Θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο. Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις και θα σου χαρίσω ένα μυστικό.Ο μικρός πρίγκιπας πήγε να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα.
-Δε μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο, δεν είσαστε τίποτα ακόμα, τους είπε. Κανείς δε σας έχει εξημερώσει και δεν έχετε εξημερώσει κανέναν. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Μια αλεπού ίδια μ’ άλλες εκατό χιλιάδες. Γίναμε όμως φίλοι και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο.
Και τα τριαντάφυλλα στέκονταν θιγμένα.
-Είσαστε όμορφα, όμως είσαστε άδεια, τους είπε ακόμα. Δεν πεθαίνει κανείς για σας. Βέβαια, το δικό μου τριαντάφυλλο ένας απλός περαστικός θα έλεγε πως σας μοιάζει. Όμως εκείνο μόνο του έχει περισσότερη σημασία απ’ όλα εσάς, αφού εκείνο είναι που πότισα. Αφού εκείνο έβαλα κάτω απ’ τη γυάλα. Αφού εκείνο προστάτεψα με το παραβάν. Αφού σ’ εκείνο σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δύο τρεις για να γίνουν πεταλούδες). Αφού εκείνο άκουσα να παραπονιέται ή να κομπάζει ή κάποιες φορές ακόμα να σωπαίνει. Αφού είναι το τριαντάφυλλό μου.
Και ξαναγύρισε στην αλεπού:
-Αντίο, είπε…
-Αντίο, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν.
-Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.
-Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό.
-Είναι ο χρόνος που ξόδεψα για το τριαντάφυλλό μου…είπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
-Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού.
-Μα εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου…
-Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου… Ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται…
ΑΝΤΟΥΑΝ ΝΤΕ ΣΑΙΝΤ-ΕΞΥΠΕΡΥ
-Σε παρακαλώ εξημέρωσέ με! είπε.
-Το θέλω, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, αλλά δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω να ανακαλύψω φίλους και πολλά πράγματα να γνωρίσω.
-Γνωρίζουμε μονάχα τα πράγματα που εξημερώνουμε, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν έχουν πια καιρό να γνωρίζουν τίποτα. Τ’ αγοράζουν όλα έτοιμα απ’ τους εμπόρους. Επειδή όμως δεν υπάρχουν έμποροι που να πουλάν φίλους, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με.
-Τι πρέπει να κάνω; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα καθίσεις κάπως μακριά μου, έτσι, στο χορτάρι. Θα σε κοιτάζω με την άκρη του ματιού κι εσύ δε θα λες τίποτα. Ο λόγος είναι πηγή παρεξηγήσεων. Κάθε μέρα, όμως, θα μπορείς να κάθεσαι όλο και πιο κοντά…
Την επόμενη μέρα ο μικρός πρίγκιπας ξαναήρθε.
-Θα ήταν καλύτερα αν ερχόσουν την ίδια πάντα ώρα, είπε η αλεπού. Αν έρχεσαι, για παράδειγμα, στις τέσσερις τ’ απόγευμα από τις τρεις θ’ αρχίζω να είμαι ευτυχισμένη. Όσο περνάει η ώρα τόσο πιο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις πια θα κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα και θ’ ανησυχώ. Θ’ ανακαλύψω την αξία της ευτυχίας. Αν έρχεσαι όμως όποτε λάχει, δε θα ξέρω ποτέ τι ώρα να φορέσω στην καρδιά μου τα γιορτινά της…Χρειάζεται κάποια τελετή.
-Τι πάει να πει τελετή; Είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Είναι κι αυτό κάτι που έχει ξεχαστεί από καιρό, είπε η αλεπού. Είναι αυτό που κάνει μια μέρα να μη μοιάζει με τις άλλες, μια ώρα με τις άλλες ώρες. Υπάρχει, για παράδειγμα, μια τελετή στους κυνηγούς. Χορεύουν την Πέμπτη με τα κορίτσια του χωριού. Η Πέμπτη λοιπόν είναι υπέροχη μέρα. Πάω και κάνω βόλτα ίσαμε τ’ αμπέλι. Αν οι κυνηγοί χόρευαν οποτεδήποτε, οι μέρες θα έμοιαζαν σαν όλες, κι εγώ δε θα είχα ποτέ διακοπές.
Έτσι ο μικρός πρίγκιπας εξημέρωσε την αλεπού. Κι όταν πλησίασε η ώρα του αποχωρισμού:
-Αχ, είπε η αλεπού… Θα κλάψω.
-Εσύ φταις, είπε ο μικρός πρίγκιπας, εγώ δεν ήθελα το κακό σου, εσύ θέλησες να σε εξημερώσω…
-Σωστά, είπε η αλεπού.
-Όμως θα κλάψεις, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Σωστά, είπε η αλεπού.
-Τι κέρδισες λοιπόν;
-Κέρδισα, είπε η αλεπού, το χρώμα του σταριού.
Έπειτα πρόσθεσε.
-Πήγαινε να ξαναδείς τα τριαντάφυλλα. Θα καταλάβεις πως το δικό σου είναι μοναδικό στον κόσμο. Θα ξανάρθεις να με αποχαιρετήσεις και θα σου χαρίσω ένα μυστικό.Ο μικρός πρίγκιπας πήγε να ξαναδεί τα τριαντάφυλλα.
-Δε μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο, δεν είσαστε τίποτα ακόμα, τους είπε. Κανείς δε σας έχει εξημερώσει και δεν έχετε εξημερώσει κανέναν. Είσαστε όπως ήταν η αλεπού μου. Μια αλεπού ίδια μ’ άλλες εκατό χιλιάδες. Γίναμε όμως φίλοι και τώρα είναι μοναδική στον κόσμο.
Και τα τριαντάφυλλα στέκονταν θιγμένα.
-Είσαστε όμορφα, όμως είσαστε άδεια, τους είπε ακόμα. Δεν πεθαίνει κανείς για σας. Βέβαια, το δικό μου τριαντάφυλλο ένας απλός περαστικός θα έλεγε πως σας μοιάζει. Όμως εκείνο μόνο του έχει περισσότερη σημασία απ’ όλα εσάς, αφού εκείνο είναι που πότισα. Αφού εκείνο έβαλα κάτω απ’ τη γυάλα. Αφού εκείνο προστάτεψα με το παραβάν. Αφού σ’ εκείνο σκότωσα τις κάμπιες (εκτός από δύο τρεις για να γίνουν πεταλούδες). Αφού εκείνο άκουσα να παραπονιέται ή να κομπάζει ή κάποιες φορές ακόμα να σωπαίνει. Αφού είναι το τριαντάφυλλό μου.
Και ξαναγύρισε στην αλεπού:
-Αντίο, είπε…
-Αντίο, είπε η αλεπού. Να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν.
-Την ουσία τα μάτια δεν τη βλέπουν, επανέλαβε ο μικρός πρίγκιπας για να το θυμάται.
-Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό.
-Είναι ο χρόνος που ξόδεψα για το τριαντάφυλλό μου…είπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
-Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού.
-Μα εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου…
-Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου… Ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται…
ΑΝΤΟΥΑΝ ΝΤΕ ΣΑΙΝΤ-ΕΞΥΠΕΡΥ
Ιθάκη - Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1863-1933)
Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μεν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.
Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί ειν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ'έδωσε τ' ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
Ο κόσμος σε αριθμούς
Εάν ήταν δυνατόν να συρρικνώσουμε τον πληθυσμό της γης σε 100 άτομα, θα βρίσκαμε:
57 Ασιάτες,
21 Ευρωπαίους,
14 Αμερικανούς,
8 Αφρικανούς.
70 από αυτούς τους εκατό ανθρώπους θα ήταν αναλφάβητοι.
50 θα θπέφεραν από υποσιτισμό.
80 θα ζούσαν σε υποβαθμισμένες κατοικίες.
1 θα είχε πανεπιστημιακή μόρφωση.
Αυτό και μόνο το υποθετικό παράδειγμα αρκεί για να καταδειχτεί η ανισότητα στη κατανομή των φυσικών πόρων ( τροφή ),στην ποιότητα ζωής και στις δυνατότητες για μόρφωση που υπάρχουν στον πλανήτη.
57 Ασιάτες,
21 Ευρωπαίους,
14 Αμερικανούς,
8 Αφρικανούς.
70 από αυτούς τους εκατό ανθρώπους θα ήταν αναλφάβητοι.
50 θα θπέφεραν από υποσιτισμό.
80 θα ζούσαν σε υποβαθμισμένες κατοικίες.
1 θα είχε πανεπιστημιακή μόρφωση.
Αυτό και μόνο το υποθετικό παράδειγμα αρκεί για να καταδειχτεί η ανισότητα στη κατανομή των φυσικών πόρων ( τροφή ),στην ποιότητα ζωής και στις δυνατότητες για μόρφωση που υπάρχουν στον πλανήτη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)

