Ας γελάσουμε !

Εγω πιστευω πως ο Μητσοτακης ειναι σαν τον Πετρο το πελεκανο της μυκονου..... Πεθαινει κ βαζουν αλλον στη θεση του...

Το έχουμε κατοχυρώσει το ελληνικό αίμα, ή θα την πατήσουμε πάλι όπως με τη φέτα;

Οι γυναίκες ψάχνουμε για ένα καλό παιδί να μας φέρεται όπως μας αξίζει...και μόλις τον βρούμε τον κάνουμε φίλο για να του λέμε για τον μ@λ@κα που μας φέρεται άθλια....

Όχι οτι κοιμάμαι βαριά, αλλά τη τελευταία φορά είχαν ήδη αρχίσει να ρίχνουν χώμα απο πάνω ..

Σε θέλω...όπως η μολότοφ τον μπάτσο..

Όταν φτάσεις σε οργασμό, θέλω να μου το πεις...

-Εντάξει, άφησέ μου το τηλέφωνό σου...

Όταν βαριέμαι παίρνω στο άγιο όρος τηλέφωνο...

-Ναι γειά σας, Άγιο Όρος; Θα ήθελα να κλείσω ένα κελί.

-Μάλιστα. Σε τι όνομα;

-Στο όνομα του Πατρός....

Τι ομορφο που βρεχει....Βγαινεις εξω με το κοριτσι σου...γινεστε μουσκεμα...φιλιεστε στην βροχη....παθαινετε πνευμονια...πεθαινετε μαζι....Ο κυκλος της αγαπης....

Η κρίση χτύπησε και τους οίκους ανοχής. Ανησυχώ για τις κοπέλες που θα μείνουν άνεργες. Τι θα κάνουν τώρα; Πόρνες θα γίνουν;

Το να μαλώνεις online, είναι σα να συμμετέχεις σε διαγωνισμό αυνανισμού. Και να κερδίσεις, πάλι μαλάκας παραμένεις...

Πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τους παπάδες....σαν την "άκρη" που θα "λαδώσει"τον πορτιέρη( άγιο Πέτρο)..

-Ποτε θα μεγαλωσεις επιτέλους;

-Δεν ξέρω, αυριο κατα της 9:00 σε βολεύει;;;

- Ήσουν άρρωστη;

- Όχι, γιατί ρωτάς;

- Ε να, είδα το γιατρό να μπαινοβγαίνει στο σπίτι σου.

- Γιατί, όταν μπαινόβγαινε στο δικό σου ο στρατηγός, είχαμε πόλεμο;

Μπαίνει ενας στο καφενείο με πιστόλα στο χέρι:

“Ποιος απο σας πηδηξε την γυναικα μου ????”

Κάπου απ’το βάθος:

“Δε σου φτάνουν οι σφαίρες ρε!”

 

Με είπε φλώρο...

-Και συ τι της είπες;

-Τι να της πω ρε φίλε; Κι'αν με έδερνε;

Πριν γίνεις επαναστάτης, διάβασε καλά τις οδηγίες στη συσκευασία του καλσόν....

Ο Μωυσής είδε ένα καιόμενο θάμνο και μετά άκουσε φωνή Θεού.....Μεταξύ μας τώρα, όλοι έχουμε καταλάβει τι θάμνος ήταν και γιατί την άκουσε....

Πηδήξτε....  Αν χρειαστεί και από το μπαλκόνι. Δεν έχει σημασία ο όροφος, αλλά το ταξίδι....

Nα πας στον Παράδεισο για το κλίμα...και στην Κόλαση για την παρέα...

Όταν βαριέμαι παω στη Τράπεζα με το μαυρο μου νεροπίστολο κ ρωτάω χαμηλόφωνα τον ταμία που έχει βρύση...

Μην κλέβετε εκκλησίες....Το έχουν αναλάβει οι παπάδες...

Ρώτησα στον ΕΟΠΥΥ τί δίνει το Ταμείο μου, σε περίπτωση εγχείρισης...DVD του Grey's Anatomy για να μάθω να την κάνω μόνος μου, μου είπαν...

Από τον πολύ τόπο που δώσαμε στην οργή, δεν χωράμε πουθενά..

-τι μου κανεις μανα μου;

-Οιδιποδα κοφτο, κουραστηκα...

-Τι ειναι χειροτερο ρε φιλε?? η αγνοια η η αδιαφορια??

-Δεν ξερω ρε συ!!  και δεν με νοιαζει...

Ένας βιομήχανος που είχε πάει ταξίδι στο εξωτερικό, παίρνει τηλέφωνο σπίτι του.

- "Τι γίνεται ρε John στο σπίτι;"

- "Τίποτα σπουδαίο κύριε. Αααα! ξέχασα. Έσπασε το βάζο πάνω στο τραπέζι!"

- "Τί; Και πώς έγινε αυτό;"

- "Να, καθώς ο σκύλος σας έπερνε φόρα, για να πηδήξει από το τον 5ο όροφο, το έριξε κάτω και το έσπασε."

- "Τί; Μα ο αγαπημένος μου σκύλος, ποτέ δεν είχε πηδήξει από το μπαλκόνι. Πώς κι έτσι;"

- "Να, είδε τη φωτιά που είχε αρπάξει το σπίτι σας και πήδηξε για να σωθεί!"

- "Τί; Το σπίτι μου πήρε φωτιά; Μα πώς έγινε αυτό;"

- "Να, βλέπετε πήρε το εργοστάσιό σας δίπλα φωτιά. Και ξέρετε τώρα πόσο εύκολα μεταδίδεται."

- "Τί; Μα πώς πήρε φωτιά;"

- "Από τα κεριά!"

- "Ποιά κεριά; Εγώ ποτέ δεν είχα κεριά"!

- "Μα, από την κηδεία της γυναίκας σας, κύριε."

- "Τί; Η αγαπημένη μου γυναικούλα; Μόνο 35 χρονών ήτανε.Πώς έγινε;"

- "Δεν άντεξε το σοκ η καημένη..."

- "Ποιό σοκ;"

- "Μα, του θανάτου του γιού σας φυσικά."

- "Τί; Του θανάτου του γιού μου; Του αγαπημένου μου γιού; Μα πώς έγινε αυτό;"

- "Να, τον πάτησε ένα αυτοκίνητο όπως έτρεχε."...

- "Ένα αμάξι; Και γιατί έτρεχε;""

- "Για να βγεί από το εξοχικό σας που γρεμιζόταν, λόγω ενός μεγάλου σεισμού. Πάντως η κόρη σας δεν γλύτωσε από αυτό το σεισμό."

- "Αχ! Κανένα θετικό νέο δεν έχεις να μου πείς."

- "Θετικό; Δύσκολα πράγματα ζητάτε κύριε. Α! ναι. Θυμάστε κάτι εξετάσεις για AIDS που είχατε κάνει πριν φύγετε;"

- "Ναι, τι έγινε;"

- "Θετικές βγήκαν."

Τέσσερις άνδρες οι οποίοι βρέθηκαν τυχαία σε ένα μπαρ και είχαν πιάσει την κουβέντα για διάφορα θέματα. Σε μια στιγμή, ο ένας από αυτούς πηγαίνει στην τουαλέτα, ενώ οι υπόλοιπο συνεχίζαν τη συζήτηση τους, σχετικά με τα κατορθώματα των γιών τους. Ξεκινάει ο πρώτος..

- Εμένα ο γιος μου ξεκίνησε καθαρίζοντας πατώματα στην αντιπροσωπεία της Mercedes στην Κηφιας. Ανέβηκε σιγά σιγά όμως θέσεις, και τώρα είναι διευθυντής πωλήσεων. Μάλιστα, είναι τόσο καλός στη δουλειά του που έχει συνεχώς μπόνους. Να φανταστήτε χάρισε σε ένα φίλο του μια ολοκαίνουρια Mercedes.

- Αυτό δεν είναι τίποτα, πετάγεται ο δεύτερος, εμένα ο γιος μου ξεκίνησε καθαρίζοντας πατώματα σε ένα μεσιτικό γραφείο. Ανέβηκε θέσεις όμως και τώρα είναι τόσο πλούσιος που αγόρασε και χάρισε σε ένα φίλο του ένα ολόκληρο σπίτι στην εξοχή.

- Ολα αυτά τα ακούω βερεσέ, λέει και ο τρίτος. Ο γιος μου ξεκίνησε καθαρίζοντας πατώματα στην Σοφοκλέους. Με τον καιρό όμως ανέβηκε στην κλίμακα και πλέον είναι τόσο πλούσιος, ώστε χάρισε σε ένα φίλο του μετοχές αξίας 20 εκατομμυρίων. Εκείνη τη στιγμή, γυρνάει ο τέταρτος της παρέας, και οι υπόλοιποι του εξηγούν το θέμα συζήτησης.. και ρωτάνε και για τον δικό του γιο. Ο τύπος πέρνει περίλυπο ύφος και λέει..

- Τι να σας πω ρε παιδιά.. μια ζωή ο γιος μου κομμωτής ήταν. Και πρόσφατα υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι είναι ομοφυλόφιλος. Και να ήταν κρυφός.. να πάει στο διάολο.. αλλάζει τους γκόμενους σαν τα σώβρακα.. Η μόνη παρηγοριά είναι ότι έχει και τα τυχερά του. Οι τρεις τελευταίοι γκόμενοί του του χάρισαν μια Mercedes, ένα σπίτι και μετοχές αξίας 20 εκατομμυρίων δραχμών.

Τελευταία μέρα των διακοπών για ένα ζευγάρι που είναι στην ρεσεψιόν για να πληρώσει. Του λεει λοιπόν ο ρεσεψιονίστ

- Ολα μαζί, σύνολο 53.000 δρχ. για την διαμονή.

- Α, ωραια γυναίκα πάλι τζάμπα την βγάλαμε, λέει ο άντρας.

- Μην βιάζεστε έχετε ακόμα 30.000 δρχ. για την πισίνα, λέει ο ρεσεψιονίστ.

- Μα εμείς δεν πατήσαμε καν στην πισίνα...

- Δεν μας ενδιαφέρει κύριε, η πισίνα εκει ήτανε, ας πηγαίνατε!

- Τέλος πάντων...

- Επίσης 25.000 δρχ. για το γυμναστήριο.

- Μα εμείς ούτε καν απ' έξω περάσαμε!

- Δεν μας ενδιαφέρει κύριε, εκεί ήταν, ας πηγαίνατε.

- Ας είναι, τι να γίνει ρε γυναίκα.

- Α, και τελος 20.000 δρχ. για το πάρκινγκ.

- Μα εμείς ουτε καν ποδήλατο δεν έχουμε.

- Δεν μας ενδιαφέρει κύριε, εμείς πάντως το είχαμε στην διαθεσή σας.

- Ωραία θα στα πληρώσω όλα αυτά αλλά και εσύ θα μου δώσεις 200.000 δρχ. επειδή πήδηξες την γυναίκα μου.

- Μα τι λέτε κύριε, εγώ ούτε καν την άγγιξα.

- Α, δεν μας ενδιαφέρει κύριε, εμείς εδώ την είχαμε, ας την πηδουσες

Μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα ένας τύπος χτυπάει την πόρτα και λέει:

- Ρε φίλε, μπορείς να έρθεις να με σπρώξεις;

- Ξέρεις τί ώρα είναι; 5 και τέταρτο! Περίμενε όμως να ντυθώ και έρχομαι, γιατί και εγώ το έχω πάθει.

Βγαίνει ο άνθρωπος σε δύο λεπτά, κοιτάει από δω, κοιτάει από κει, δεν βλέπει κανένα αυτοκίνητο.

Την ώρα που είναι έτοιμος να ξαναμπεί, ακούει μία φωνή:

- Φίλε εδώ! Στις κούνιες...

Μια γυναίκα απελπισμένη πάει στο γιατρό:

- Γιατρέ έχω ένα τεράστιο πρόβλημα, δεν με ικανοποιεί ο άντρας μου.

- Αυτό κυρία μου είναι σοβαρό...μήπως όμως θα έπρεπε να δοκιμάσετε και με κάποιον άλλο? Έναν εραστή μήπως?

- Γιατρέ μου, να σου πω την αλήθεια...έχω δοκιμάσει και με άλλον αλλά ούτε κι εκείνος με ικανοποιεί.

- Μήπως κυρία μου ήσασταν απλώς άτυχη, ίσως αν δοκιμάσετε και με κάποιον τρίτο?

- Γιατρέ μου και με τρίτο δοκίμασα και με τέταρτο και με πέμπτο...αλλά τίποτα.

- Ε τότε κυρία μου έχετε σοβαρό πρόβλημα, είσαστε σοβαρά άρρωστη!

- ΑΥΤΟ..., ΑΥΤΟ το τελευταίο γιατρέ..., μπορείτε να το γράψετε σε ένα χαρτί, γιατί στην γειτονιά που@άνα με ανεβάζουν που@άνα με κατεβάζουν...!

Το λάθος του Καποδίστρια

Του Ανδρέα Ζαμπούκα                                                                               

Η ιστορία, για όσους σέβονται τη σημασία του χρόνου, δεν είναι η αιώνια διαμάχη των «καλών» με τους «κακούς» ούτε το γέμισμα της αφήγησης με περισσότερες αυθεντίες. Η ιστορία είναι μια αέναη συνέχεια αντιδράσεων, που συμπληρώνουν το παζλ του πεπρωμένου της ανθρωπότητας.

Ο Καποδίστριας δεν ήταν «άγιος» ούτε ο μοναδικός «μεσσίας» για να ξεκινήσει το κουβάρι της νεοελληνικής ιστορίας. Το Μάρτιο επιλέχτηκε από τους Έλληνες, τον Οκτώβριο του 1827 έγινε η ναυμαχία του Ναβαρίνου και τον Ιανουάριο του 1828 αποβιβάστηκε ως κυβερνήτης, στο Ναύπλιο.

Η ανάληψη της θέσης του θεωρήθηκε ως ήττα της αγγλικής διπλωματίας και πολύ γρήγορα, το αγγλόφιλο περιβάλλον της ελληνικής ελίτ άρχισε να οργανώνεται και να παίρνει τα μέτρα του. Το 1830 οι Άγγλοι καταφέρνουν να προλάβουν τους Ρώσους και να δώσουν αυτοί την πολιτική ανεξαρτησία στους Έλληνες, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να γίνει ένα προτεκτοράτο της υπερδύναμης, στη Μεσόγειο. Αν συνδυάσει κανείς και τα δύο δάνεια (1824, 1825) από αγγλικές τράπεζες, καταλαβαίνει εύκολα πως η χώρα δέθηκε στο άρμα της Αγγλίας, ως το τέλος του εμφυλίου, το 1949.

Ο Καποδίστριας λοιπόν, βρέθηκε να διοικεί μια καινούρια χώρα αγγλοκρατούμενη και με τις αγγλόφιλες πολιτικές ελίτ, να θεωρούν ότι πολύ γρήγορα θα «συνεργαστεί» μαζί τους. Είναι φανερό λοιπόν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Στην πολιτική ιστορία, αυτός ο συνδυασμός είναι αταίριαστος, δεδομένου ότι δεν μπορεί το δίκαιο της πυγμής να λειτουργήσει ως μηχανισμός, χωρίς τη σύμπραξη του «φίλιου» ηγέτη.

Ο Καποδίστριας δεν μπόρεσε ποτέ να καταλάβει ότι η συνεργασία με τους Άγγλους ήταν απολύτως απαραίτητη. Από τη στιγμή που η Ρωσία απέτυχε να «αναλάβει» την ανεξαρτησία, δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να βάλει τη χώρα στις ράγες του εκσυγχρονισμού. Όλες του οι πρωτοποριακές για την εποχή, προσπάθειες πήγαν χαμένες, αφού οι Άγγλοι δεν του επέτρεψαν ποτέ να διοικήσει, χωρίς τη δική τους συμμετοχή. Στο τέλος, τον δολοφόνησαν και με καθυστέρηση δύο ετών, ανέλαβαν την εξουσία. Τώρα όμως, δεν υπήρχε ο ικανός ηγέτης που θα στήριζε ένα εκσυγχρονιστικό σύνταγμα. Γι΄αυτό οι οθωνικές κυβερνήσεις ξεκίνησαν με τις χειρότερες επιλογές, που τις ζούμε ακόμα και σήμερα.

Αν λοιπόν, η ιστορία διδάσκει κάτι, είναι πως για να διοικηθεί σωστά μια χώρα είναι ζήτημα πολλών παραγόντων και συνδυασμός δυνάμεων. Το ότι οι Αμερικάνοι διόρισαν τον Καραμανλή πρωθυπουργό το 1953 ήταν θετικό γιατί συνεργάστηκε μαζί τους, προς όφελος της χώρας του. Το ότι το 1981 «τοποθέτησαν» τον Παπανδρέου ήταν καταστροφικό γιατί και αυτός συνεργάστηκε μαζί τους αλλά όχι προς όφελος της χώρας του. Αυτοί και στις δύο περιπτώσεις τη δουλειά τους την έκαναν.

Όσο γι΄ αυτούς που θα σπεύσουν να «φουντώσουν» από διάθεση εθνικής «ανεξαρτησίας», θα πρέπει να διαβάσουν λίγο για το παράδειγμα των αποικιών, στην αρχαιότητα, που για να απεξαρτηθούν από τις μητροπόλεις, έπρεπε να αναπτυχθούν οικονομικά και να οργανώσουν ισχυρό στρατό. Όποιος λοιπόν, θέλει την ανεξαρτησία του φροντίζει πρώτα να γίνει δυνατός και όχι να «πουλάει» φαντασιώσεις στις «προδομένες» από τα συνθήματα μάζες.

Αξιολογώντας τώρα τα σημερινά πλάνα της «θεατρικής» μας πολιτικής ζωής, όπως πάντα, προσπαθούμε να ισορροπήσουμε μεταξύ αμερικανικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων. Ο Σαμαράς κοιτάει περισσότερο προς την Ευρώπη μήπως και αισθανθεί μεγαλύτερη ασφάλεια, χωρίς όμως να χάνει τις επαφές με τους Αμερικάνους. Από την άλλη ο Τσίπρας πήρε ήδη το χρίσμα για να παίξει το ρόλο του «μπαλαντέρ»... Αν δηλαδή, ο Σαμαράς κάνει το λάθος, τον περιμένουν στη γωνία τα «κόκκινα» αμερικανάκια του Τσίπρα! Κι αλίμονο μας αν κάνει αντίστοιχο λάθος με τον Καποδίστρια. Γιατί, όπως και με τον Όθωνα, ο Τσίπρας, θα είναι πολύ χρήσιμος για τους Αμερικάνους αλλά το πιθανότερο, πολύ κακός για τη χώρα του.

Δυστυχώς, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας για να εξελίξουμε έναν ανώτερο ηθικό πολιτισμό δημοκρατίας, όπου οι συνειδητοποιημένοι πολίτες θα στηρίζουν τις αποφάσεις των εξουσιών. Ώσπου να συμβεί αυτό, θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να ελπίζουμε -γιατί μόνο αυτό μπορούμε να κάνουμε- ότι θα βρίσκονται ηγέτες που θα μπορούν να εξευμενίζουν τα «πάθη» των δυνατών. Που θα είναι σε θέση να χτίζουν δυνάμεις ισορροπίας, μέχρι που και τα δικά τους κράτη να γίνουν ισχυρά και να μπορούν να προτείνουν σχέδια και οράματα για τον κόσμο. Γιατί, αν ο Καποδίστριας συνέχιζε να είναι ο σπουδαίος Ευρωπαίος διπλωμάτης που όλη η Ευρώπη θαύμαζε, η Ελλάδα θα ξεκινούσε τελείως διαφορετικά τη σύγχρονη ιστορία της.

Το δίκαιο της πυγμής είναι φυσικός νόμος και ποτέ δε θα πάψει να ρυθμίζει τα συμφέροντα ανθρώπων και κρατών. Εξαρτάται πάντα η έκβαση της επιτυχίας από την ικανότητα των προσώπων που θα τραβήξουν μπροστά και θα κάνουν τα λιγότερα λάθη.

* Ο κ. Ανδρέας Ζαμπούκας είναι Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας

capital.gr

Τα της Ελλάδος Μυστήρια...

Τρεις Ασφαλισμένοι (μετά την 1/1/1993), ξεκίνησαν να δουλεύουν το 1995 και πάνω κάτω πληρούν τις ίδιες εισοδηματικές προϋποθέσεις...

Ο 1ος στο Ταμείο Νομικών πληρώνει 154 ευρώ/μήνα.
Ο 2ος στο ΤΕΒΕ( ΟΑΕΕ), κατηγορία ΠΟ6 πληρώνει 408,38 ευρώ/μήνα.
Ο 3ος στο ΙΚΑ με 1.200 μικτό μισθό, 45% εισφορές και 14 μισθούς, 630 ευρώ/μηνα.

α) Ποιός άραγε θα λάβει υψηλότερη σύνταξη μετά από 35 χρόνια;
β) Πως είναι δυνατόν ο 1ος, με εισφορά στο 1/4 του ΙΚΑτζη, να θέλει να απολαμβάνει καλύτερη Περίθαλψη απ΄αυτόν και να λέει ότι θέλει να μείνει και εκτος ΕΟΠΥΥ?

Από τον τοίχο του George Vlassopoulos στο φ/β…

capital.gr

Προς την κ. Μέρκελ

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑ ΜΕΡΚΕΛ

Στα τέλη Μαρτίου έρχεται στην Ελλάδα ο αγαπημένος μας τέως προπονητής της εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου Όττο Ρεχάγκελ,  μετά από επιθυμία της καγκελαρίου Μέρκελ η οποία θέλει βελτιώσει τις ελληνογερμανικές σχέσεις.

Φυσικά και θα χαρούμε να έχουμε κοντά μας τον φίλο μας Όττο. Δεν ξεχνάμε τους καλούς φίλους, μιας και ξέρουμε να εκτιμάμε τους ανθρώπους που μας προσφέρουν.

Και ο  Ρεχάγκελ,  πρόσφερε τα μέγιστα τόσο στο Ελληνικό ποδόσφαιρο,  όσο  και στον Ελληνικό λαό, χαρίζοντας μοναδικές στιγμές εθνικής ανάτασης και περηφάνιας.

Θα πρέπει όμως να γνωρίζεται κυρία Μέρκελ πως ο «δικός» μας Όττο Ρεχάγκελ κατάφερε αυτό τον άθλο σε αρμονική  συνεργασία  με τους Έλληνες παίκτες.

Ο σεβασμός ήταν αμφότερος, και οφείλεται στο γεγονός πως ο Όττο πίστεψε στους Έλληνες παίκτες, ανέδειξε τα προτερήματα τους, και το ακατέργαστο έστω ταλέντο τους, τονώνοντας όμως  παράλληλα την εθνική  τους ταυτότητα και  υπερηφάνεια.!!

Κατ’ αυτόν τον τρόπο  κατάφερε να πάρει τόσο το maximum των δυνατοτήτων τους , όσο και να κερδίσει  τον σεβασμό τους.

Δεν απευθύνθηκε σε τεμπέληδες, σε ανθρώπους που απλά έπαιζαν στο άσημο «κακό» και φτωχό  Ελληνικό πρωτάθλημα.

«Αφύπνισε» αυτό που στην Ελλάδα ονομάζουμε  «Φιλότιμο», που σημαίνει να  προσπαθείς ακόμα και εάν είσαι καταδικασμένος να χάσεις, και κέρδισαν.!!!

Κανείς δεν το περίμενε. Όπως και πολλές άλλες φορές στο παρελθόν, όταν λίγοι Έλληνες απέναντι σε πολλαπλάσιους  αντιπάλους πολέμησαν και κέρδισαν,  τόσο στα παλαιότερα χρόνια, όσο και στα  νεότερα.

Ο  ερχομός του φίλου μας Ρεχάγκελ, ίσως  είναι  μία καλή ευκαιρία να προσπαθήσετε να προσεγγίσετε εμάς τους Έλληνες φίλους σας, με έναν νέο τρόπο,  δίχως να μειώνεται  την Εθνική μας αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, και κυρίως αυτό, μην στερώντας σε μία ολόκληρη γενιά το μέλλον της ....

Γνωρίζουμε πως κάναμε λάθη, γνωρίζουμε επίσης πως τα πλοία δεν πλέουν με « χθεσινό άνεμο - αυτό ίσως του αρχαίου Κλέους - »,  αλλά είμαστε δεινοί κολυμβητές γιατί γεννηθήκαμε στην θάλασσα,  για αυτό και μας αρέσει η ελευθερία. Και αν βυθίστηκε λοιπόν τον καράβι μας,  εμείς θα κολυμπήσουμε στην ακτή, θα βρούμε την Ιθάκη μας....!!! 
xletsos-basilhs.blogspot.gr/

Τουρκικές λέξεις στην νεοελληνική

ΑΛΑΝΙ (αλήτης),
ΑΛΑΝΑ (ανοιχτός χώρος),
ΑΓΑΣ (δεσποτικός-αυταρχικός),
ΑΓΙΑΖΙ (πρωινό ή νυχτερινό κρύο),
ΓΙΑΟΥΡΤΙ (πηγμένο γάλα),
ΚΑΡΠΟΥΖΙ (υδροπέπων),
ΜΕΝΕΞΕΣ (εύοσμο λουλούδι),
ΣΟΥΓΙΑΣ (μαχαιράκι),
ΤΕΝΕΚΕΣ (δοχείο),
ΦΛΙΤΖΑΝΙ (κύπελλο),
ΤΣΕΠΗ (θυλάκιο),
ΤΑΒΑΝΙ (οροφή),
ΤΖΑΚΙ (παραγώνι),
ΚΑΪΚΙ (βάρκα),
ΜΕΛΤΕΜΙ (άνεμος ετησίας),ΜΑΝΑΒΗΣ (οπωροπώλης),
ΜΠΑΚΑΛΗΣ (παντοπώλης),
ΓΛΕΝΤΙ (διασκέδαση),
ΚΑΒΓΑΣ (φιλονικία),
ΚΕΦΙ (ευδιαθεσία),
ΧΑΤΙΡΙ (χάρη),
ΝΤΕΡΤΙ (καημός),
ΝΤΑΒΑΝΤΟΥΡΙ (σύγχυση),
ΤΣΙΜΠΟΥΚΙ (καπνοσύριγγα),
ΧΑΣΑΠΙΚΟ (κρεοπωλείο),
ΝΤΟΥΛΑΠΙ (ιματιοθήκη),
ΔΕΡΒΕΝΙ (κλεισούρα),
ΜΠΑΙΡΑΚΙ (σημαία),
ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ (βοσκός-ποιμένας),
ΓΙΛΕΚΟ (περιθωράκιον),
ΧΑΜΠΑΡΙΑ (αγγελία-νέα),
ΓΙΑΠΙ (οικοδομή),
ΓΙΑΚΑΣ (περιλαίμιο),
ΓΙΑΡΜΑΣ (ροδάκινο),
ΓΙΝΑΤΙ (πείσμα),
ΓΙΟΥΡΟΥΣΙ (επίθεση),
ΓΚΕΜΙ (χαλινάρι),
ΓΟΥΡΙ (τύχη),
ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ (κακότυχος),
ΓΚΑΙΝΤΑ (άσκαυλος),
ΕΡΓΕΝΗΣ (άγαμος),
ΖΑΜΑΝΙΑ (μεγάλο χρονικό διάστημα),
ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ (λαχανικά),
ΖΟΡΙ (δυσκολία),
ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ (υάκινθος),
ΚΑΒΟΥΚΙ (καύκαλο),
ΚΑΒΟΥΡΔΙΖΩ(φρυγανίζω-ξεροψήνω),
ΚΑΖΑΝΙ (λέβητας),
ΚΑΣΜΑΣ (αξίνα-σκαπάνη),
ΚΑΛΕΜΙ (γραφίδα),
ΚΑΛΟΥΠΙ (μήτρα-πρότυπο),
ΚΑΛΠΙΚΟΣ (κίβδηλος),
ΚΑΠΑΚΙ (σκέπασμα- κάλυμμα),
ΚΑΡΑΟΥΛΙ (φρουρά-σκοπιά),
ΚΟΥΒΑΣ (κάδος-αγγείο),
ΝΤΙΠ ΓΙΑ ΝΤΙΠ (ολωσδιόλου),
ΚΑΤΣΙΚΑ (ερίφι-γίδα),
ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ (ανέλπιστο εύρημα),
ΚΙΜΑΣ (ψιλοκομμένο κρέας),
ΚΙΟΣΚΙ (περίπτερο),
ΚΟΛΑΙ (ευκολία-άνεση),
ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ (οδηγός),
ΚΟΠΙΤΣΑ (πόρπη),
ΚΟΤΖΑΜ (τεράστιος-πελώριος),
ΚΟΤΣΑΝΙ (μίσχος),
ΚΑΦΑΣΙ (κιβώτιο),
ΚΟΤΣΙ (αστράγαλος),
ΚΟΥΒΑΡΝΤΑΣ(γενναιόδωρος-ανοιχτοχέρης),
ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ (δοχείο χρημάτων),
ΚΟΥΣΟΥΡΙ (ελάττωμα-μειονέκτημα),
ΚΟΥΤΟΥΡΟΥ (ασύνετα-απερίσκεπτα),
ΛΑΓΟΥΜΙ (υπόνομος-οχετός),
ΛΑΠΑΣ (χυλός),
ΛΕΒΕΝΤΗΣ (ανδρείος-ευσταλής),
ΛΕΚΕΣ (κηλίδα),
ΛΕΛΕΚΙ (πελαργός),
ΛΟΥΚΙ (υδροσωλήνας),
ΜΑΓΙΑ (προζύμη-ζυθοζύμη),
ΜΑΓΚΑΛΙ (πύραυνο),
ΜΑΓΚΟΥΦΗΣ (έρημος),
ΜΑΙΝΤΑΝΟΣ (πετροσέλινο-μακεδονίσι),
ΜΑΝΤΖΟΥΝΙ (φάρμακο),
ΜΑΟΥΝΑ (φορτηγίδα),
ΜΑΡΑΖΙ (φθίση),
ΜΑΡΑΦΕΤΙ (μικρόεργαλείο),
ΜΑΣΟΥΡΙ(μικρόξύλο),
ΜΑΧΑΛΑΣ (συνοικία),
ΜΕΖΕΣ (ορεκτικά),
ΜΕΝΤΕΣΕΣ (στρόφιγγα),
ΜΕΡΑΚΙ (πόθος),
ΜΕΡΕΜΕΤΙ (επισκευή-επιδιόρθωση),
ΜΟΥΣΑΜΑΣ (κερωμένο-αδιάβροχο ύφασμα),
ΜΟΥΣΑΦΙΡΗΣ(φιλοξενούμενος-επισκέπτης),
ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΟ (μηνωπό),
ΜΠΑΓΛΑΡΩΝΩ (δένω-φυλακίζω),
ΜΠΑΛΤΑΣ (πελέκι),
ΜΠΑΜΙΑ (ιβίσκος ο εδώδιμος),
ΜΠΑΜΠΑΣ (πατέρας),
ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ(ο πολύγέρος),
ΜΠΑΞΕΣ (περιβόλι-κήπος),
ΜΠΑΡΟΥΤΙ (πυρίτιδα),
ΜΠΑΤΖΑΚΙ (κνήμη-σκέλη),
ΜΠΑΤΖΑΝΑΚΗΣ (σύγαμπρος-συννυφάδα),
ΜΠΑΤΙΡΙΣΑ(πτωχεύω-χρεοκοπώ),
ΜΠΑΧΑΡΙΚΟ (αρωματικό άρτυμα),
ΜΠΕΚΡΗΣ (μέθυσος),
ΜΠΕΛΑΣ(ενόχληση),
ΜΠΟΓΙΑ (βαφή-χρώμα),
ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ (ελαιοχρωματιστής)
ΜΠΟΙ (ανάστημα-ύψος),
ΜΠΟΛΙΚΟΣ (άφθονος),
ΜΠΟΣΤΑΝΙ (λαχανόκηπος),
ΜΠΟΣΙΚΟΣ (χαλαρός),
ΜΠΟΥΖΙ (πάγος-ψύχρα),
ΜΠΟΥΛΟΥΚΙ (στίφος-άτακτο πλήθος),
ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ (καλοθρεμμένος-παχουλός),
ΜΠΟΥΝΤΑΛΑΣ (κουτός-ανόητος),
ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙ (φυλακή),
ΜΠΟΥΡΙ (καπνοσωλήνας),
ΜΠΟΡΑ (καταιγίδα)
ΜΠΟΥΤΙ (μηρός),
ΜΠΟΥΧΤΙΣΜΑ (κορεσμός),
ΝΑΖΙ (κάμωμα-φιλαρέσκεια),
ΝΤΑΜΑΡΙ (φλέβα-λατομείο),
ΝΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία),
ΝΤΑΝΤΑ (παραμάνα-τροφός),
ΝΤΑΡΑΒΕΡΙ (συναλλαγή-αγοραπωλησία),
ΝΤΕΛΑΛΗΣ (διαλαλητής),
ΝΤΕΛΗΣ (παράφρονας),
ΝΤΙΒΑΝΙ (κρεβάτι),
ΝΤΟΥΒΑΡΙ (τοίχος),
ΝΤΟΥΜΑΝΙ (καταχνιά-καπνός),
ΝΤΟΥΝΙΑΣ (κόσμος-ανθρωπότητα),
ΠΑΖΑΡΙ (αγορά-διαπραγμάτευση),
ΠΑΝΤΖΑΡΙ (κοκκινογούλι-τεύτλο),
ΠΑΤΖΟΥΡΙ (παραθυρόφυλλο),
ΠΑΠΟΥΤΣΙ (υπόδημα),
ΠΕΡΒΑΖΙ (πλαίσιοθυρών),
ΠΙΛΑΦΙ (ρύζι),
ΡΑΧΑΤΙ (ησυχία)
ΣΑΚΑΤΗΣ (ανάπηρος),
ΣΑΜΑΤΑΣ (θόρυβος),
ΣΕΝΤΟΥΚΙ (κιβώτιο),
ΣΕΡΤΙΚΟ (τσουχτερό, βαρύ),
ΣΙΝΑΦΙ (συντεχνία, κοινωνικήτάξη),
ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ(πίδακας),
ΣΙΡΟΠΙ (πυκνόρρευστοδιάλυμα ζάχαρης),
ΣΑΙΝΙ (ευφυής),
ΡΟΥΣΦΕΤΙ (χαριστικήεξυπηρέτηση),
ΣΟΒΑΣ (ασβεστοκονίαμα),
ΣΟΙ (καταγωγή-γένος),
ΣΟΚΑΚΙ (δρόμος),
ΣΟΜΠΑ (θερμάστρα),
ΣΟΥΛΟΥΠΙ (μορφή-σχήμα),
ΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία-συγκοπή),
ΤΑΠΙ (χωρίςχρήματα),
ΤΑΡΑΜΑΣ (αυγοτάραχο),
ΤΑΣΑΚΙ (σταχτοδοχείο),
ΤΑΧΙΝΙ (αλεσμένοσουσάμι),
ΤΑΨΙ (μαγειρικόσκεύος),
ΤΕΚΕΣ (καταγώγιο),
TΕΜΠΕΛΗΣ (οκνηρός-ακαμάτης),
ΤΕΡΤΙΠΙ (τέχνασμα-απάτη),
ΤΕΦΑΡΙΚΙ (εκλεκτό-αριστούργημα),
ΤΕΦΤΕΡΙ(κατάστιχο),
ΤΖΑΜΙ (υαλοπίνακας-γυαλί),
ΤΣΑΜΠΑ (δωρεάν),
ΤΖΑΝΑΜΠΕΤΗΣ (κακότροπος-δύστροπος),
ΤΟΠΙ (σφαίρα),
ΤΟΥΛΟΥΜΙ (ασκός),
ΤΟΥΛΟΥΜΠΑ (αντλία),
ΤΟΥΜΠΕΚΙ (σιωπή),
ΤΡΑΜΠΑ (ανταλλαγή),
ΤΣΑΙΡΙ (λιβάδι-βοσκοτόπι),
ΤΣΑΚΑΛΙ (θώς),
ΤΣΑΚΙΡΗΣ (γαλανομάτης),
ΤΣΑΚΜΑΚΙ (αναπτήρας),
ΤΣΑΝΤΑ
ΤΣΑΝΤΙΡΙ (σκηνή),
ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΗΣ (ανοικοκύρευτος-άτσαλος),
ΤΣΑΡΚΑ (επιδρομή-περιπλάνηση),
ΤΣΑΝΤΙΖΩ (εξοργίζω-προσβάλω),
ΤΣΑΧΠΙΝΗΣ(κατεργάρης-πονηρός),
ΤΣΙΓΚΕΛΙ(αρπάγη-σιδερένιοάγκιστρο),
ΤΣΙΦΟΥΤΗΣ-ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ (φιλάργυρος),
ΤΣΙΡΑΚΙ (ακόλουθος),
ΤΣΙΣΑ(ούρα),
ΤΣΙΦΤΗΣ (άψογος-ικανός),
ΤΣΟΥΒΑΛΙ (σακί),
ΤΣΟΥΛΟΥΦΙ (δέσμη μαλλιών),
ΤΖΟΓΛΑΝΙ (νέος)
ΤΣΟΠΑΝΗΣ (βοσκός)
ΦΑΡΑΣΙ (φτυάρι-σκουπιδολόγος),
ΦΑΡΣΙ (τέλεια-άπταιστα),
ΦΥΝΤΑΝΙ(φυτώριο),
ΦΙΣΤΙΚΙ (πιστάκη),
ΦΥΤΙΛΙ (θρυαλλίδα),
ΦΟΥΚΑΡΑΣ (κακομοίρης-άθλιος),
ΦΟΥΝΤΟΥΚΙ (λεπτοκάρυο-λευτόκαρο),
ΦΡΑΝΤΖΟΛΑ (ψωμί),
XABOYZA(δεξαμενή νερού),
ΧΑΖΙ (ευχαρίστηση),
ΧΑΛΑΛΙΖΩ (συγχωρώ),
ΧΑΛΙ (άθλιο),
ΧΑΛΙ (τάπητας),
ΧΑΛΚΑΣ (κρίκος),
ΧΑΜΑΛΗΣ(αχθοφόρος),
ΧΑΝΙ (πανδοχείο),
ΧΑΠΙ (καταπότι),
ΧΑΡΑΜΙ (άδικα),
ΧΑΡΜΑΝΗΣ (χασισοπότης),
ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ (μικρόχρηματικό ποσό),
ΧΑΒΑΣ (μουσικόςσκοπός)
ΧΑΦΙΕΣ(καταδότης),
ΧΟΥΖΟΥΡΕΜΑ (ανάπαυση),
ΧΟΥΙ (ιδιοτροπία),
ΧΟΥΝΕΡΙ (πάθημα-εξαπάτηση).

Εσείς το λέτε κρίση...

Η Απόκριση (1989)

Εσείς το λέτε κρίση , εγώ το λέω καμπινέ που κάθε λίγο βουλώνει.

Όλοι χέζουν, κανείς δε σκουπίζει, κι όταν βουλώσει, όλους τους πιάνει απελπισία κι αναρωτιούνται ποιος θα βρεθεί να τον ξεβουλώσει.

Και στο φινάλε κάποιος βρίσκεται. 

Ποιος; Όχι βέβαια οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις, ούτε τα αδίστακτα κόμματα, ούτε οι ξοφλημένες ιδεολογίες.

Προπάντων όχι οι πολλοί, που το έριξαν στην καλοπέραση και τα παχιά λόγια.

Όχι αυτοί που φαίνονται, που θορυβούν, που εισπράττουν.

Αλλά οι λίγοι , οι σιωπηροί, οι αφανείς, 

αυτοί που χωρίς να τους βλέπει κανείς δίνουν ένα χέρι βοηθείας στον διπλανό τους, 

αυτοί που έχουν ηθικές αρχές ακόμα στη ζωή τους, 

αυτοί που εξακολουθούν ακόμα να πιστεύουν σε κάποια ιδανικά, 

αυτοί που χωρίς να καταστρώνουν αναμορφωτικά προγράμματα έχουν έναν λόγο αγάπης για τον συνάνθρωπο που υποφέρει. 

Αυτοί οι λίγοι είναι τα αραιά κεριά μες στο σκοτάδι, όταν το φως αργεί πολύ να φανεί.
Χριστιανόπουλος

sobaresapopseis.blogspot.gr/