Δευτέρα, 25 Απριλίου 2011

Το υπέρμετρο χρέος είναι ταξικό. Δημιουργήθηκε από την κρατική επιδότηση του αθέμιτου κέρδους των επιχειρήσεων. Ταξική πρέπει να είναι και η αποπληρωμή του

.

Κάποιοι «μαρξιστές» διεκδικούν αβασάνιστα και ατεκμηρίωτα
παύση πληρωμών, επειδή «στον καπιταλισμό δεν υπάρχει λύση».

Ομως το ίδιο υποστηρίζεται από γερμανικούς τραπεζικούς κύκλους:
αποβολή της Ελλάδος, διακοπή οικονομικών σχέσεων με «αναξιόχρεες»
χώρες. Όσοι φαντάζονται την πτώχευση ως «αντίσταση» στον καπιταλισμό,
ταυτόχρονα καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση την εφαρμόζει ήδη εν κρυπτώ
 και ντεφάκτο, ότι οι αγορές την ακολουθούν στην πράξη υποτιμώντας
τα ελληνικά ομόλογα κατά 30%-40%.

Ακόμη και στην Αργεντινή η πτώχευση δεν ήταν δική της επιλογή,
 αλλά του ΔΝΤ. Στην Ελλάδα ενδεχόμενη πτώχευση θα αποτελειώσει
τα εναπομένοντα λαϊκά εισοδήματα.



ΕΤΟΣ ....ΑΕΠ*.... Έσοδα.. Δαπάνες .Έλλειμμα..Δ.Χρέος...% επί ΑΕΠ
2003
...153.045 ..37.500 ....40.735 ..-3.235 ....179.008.... 117,00%
2004....164.421. .40.700 ....45.414 ..-4.714 ....198.832 ....120,90%
2005 ....196.609...42.206 ....48.685.. -6.479.....209.723..... 118,90%
2006.... 213.085 ..46.293 ...50.116....-3.823.... 224.162..... 105,10%
2007....228.180.. 49.153 ...55.733... -6.580.....237.742.....104,20%
2008....239.141...51.680....61.642....-9.962....260.439.....108,90%
2009....237.494...48.491... 71.810.. -30.866...298.524......125,68%
2010.....231।000...52.700....66.188...-19.473...340.680.......147,48%
Οι τιμές στον Πίνακα είιναι σε εκατομμύρια ευρώ
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών (εκτιμήσεις σελ। 49 και 64), βλ.
Εδώ
Από τον παραπάνω πίνακα προκύπτει ότι την διετία 2003-2004, εποχή
των ολυμπιακών αγώνων, το έλλειμμα αυξήθηκε κατά 1,5 δις
και το χρέος 3,9 δις. Την τελευταία διετία 2008-2009 της διακυβέρνησης
της ΝΔ μετά την ανανέωση της εμπιστοσύνης των πολιτών μέσω των
 εκλογών που προκήρυξε για να κάνει μεταρρυθμίσεις,
το έλλειμμα αυξήθηκε κατά 21 δις και το χρέος κατά 38 δις 
Στα 5 χρόνια 2004-2009 το χρέος αυξήθηκε 100 δις, 2πλασιάστηκε
 (λόγω των μειωμένων επιτοκίων σε ποσοστό αυξήθηκε κατά 25%).

Άρθρο από το ιστολόγιο http://techiechan.com/

Η δημόσια συζήτηση της Ελληνικής κρίσης έχει τεθεί πολλές φορές σε επίπεδο ηθικής, αλλά ελάχιστες σε επίπεδο αριθμών.
 Έτσι πέρα από τα κλασικά “είμαστε τεμπέληδες” και “μαζί τα φάγαμε” , υπάρχει κι ένα σαφές κάλεσμα σε εθνική επαγρύπνηση.
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν χάνει καμία ευκαιρία να αναφερθεί σε ιστορικές εθνικές στιγμές, σε εθνικό χρέος κλπ κλπ.

Όπως η αριστερά αρέσκεται να τσουβαλιάζει τον “λαό” σ’ έναν άμορφο ομοιογενές χυλό προκειμένου να κρύψει τις πραγματικές της αδυναμίες αντιπροσώπευσης στην κοινωνία,
έτσι και η δεξιά χρησιμοποιεί τον όρο “έθνος” προκειμένου να καλύψει όλη τη βρώμα και τη δυσωδία του κυβερνητικού συστήματος.

Κι αν για την αριστερά, αυτό το τσουβάλιασμα σημαίνει συνήθως χαμένες προσδοκίες και πνιγμένα όνειρα κοινωνικής δικαιοσύνης,
για την κοινωνική και οικονομική δεξιά που αντιπροσωπεύεται από το 70% του εκλογικού σώματος, σημαίνει κυριολεκτικά χοντρές κοιλιές, ζεστό χρήμα και συγκάλυψη του ποιος πραγματικά μας οδήγησε στην καταστροφή.

Στον παρακάτω πίνακα βλέπετε σε απόλυτα νούμερα τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου από την άμεση φορολογία την τελευταία δεκαετία.
Είναι χωρισμένα σε φυσικά πρόσωπα (πολίτες) και σε νομικά πρόσωπα (επιχειρήσεις).

Το πρώτο που μπορεί να παρατηρήσει κανείς είναι πως στη δεκαετία της ανάπτυξης, δηλαδή “της μεγάλης και ισχυρής ελλάδας”, οι φόροι των πολιτών διπλασιάστηκαν, τη στιγμή που η φόροι των επιχειρήσεων μειώθηκαν στα 3/5 του 2000.
Κι έτσι ενώ το 2000 οι δύο κατηγορίες (πολίτες και επιχειρήσεις) πλήρωναν σχεδόν ίσα ποσά (5δις προς 5δις), το θρυλικό 2008 η διαφορά έγινε 11δις προς 4δις, διαφορά που διατηρήθηκε και το 2009 παρά τις εξαγγελίες περί έκτακτης εισφοράς και άλλων πατριωτικών δεκάρικων.

Με λίγα λόγια οι επιχειρήσεις μέσα στη δεκαετία της ανάπτυξης, πλήρωναν κάθε χρόνο και λιγότερα.

Και προσέξτε με τον όρο επιχειρήσεις, στην ουσία βάζουμε μέσα και τους περισσότερους ελεύθερους επαγγελματίες που βγάζουν παραπάνω από 40-45 χιλιάδες ευρώ το χρόνο.
Αυτό συμβαίνει διότι -μετά τον αλογοσκούφη- φορολογικά μιλώντας, συνέφερε περισσότερο να ανοίξεις επιχείρηση, παρά να είσαι ελεύθερος επαγγελματίας αν έβγαζες πάνω από 40-45χιλιάδες ευρώ το χρόνο.
Άρα στην ουσία, η φορολογία των πραγματικών επιχειρήσεων είναι ακόμα μικρότερη από τα νούμερα που βλέπουμε.


Ας πάει το παλιάμπελο

Διότι στην ουσία ήθελα να κάνω μια υπόθεση:
Τι θα γινόταν εάν οι επιχειρήσεις πλήρωναν κι αυτές εξίσου με τους πολίτες τις χρονιές της ανάπτυξης?
Τι θα γινόταν δηλαδή εάν οι επιχειρήσεις έπρατταν το χρέος τους σε μια κοινωνία που τους χάριζε κάθε χρόνο και περισσότερα κέρδη?
Προσέξτε, η υπόθεση που κάνουμε συμπεριλαμβάνει όλες τις ελληνικές “ιδιαιτερότητες”, δηλαδή όλα τα παράθυρα νόμιμης και παράνομης φοροδιαφυγής που εφαρμόζουν τα φυσικά πρόσωπα.
Διότι τα παράκατω νούμερα μας λένε, πως μπορεί όλοι να τρώγαμε, αλλά κάποια γουρουνάκια σίγουρα έτρωγαν πολύ παραπάνω.
Ας δούμε πόσο παραπάνω.

Στη στήλη Δ λοιπόν μάζεψα τη διαφορά μεταξύ των φόρων που πλήρωναν οι πολίτες και των φόρων που πλήρωναν οι επιχειρήσεις.
Και βλέπετε πως στο τέλος ο λογαριασμός γράφει σχεδόν 44δις.
Μας φτάνουν αυτά?
Όχι φυσικά. Διότι για κάθε χρονιά που τα γουρουνάκια επιχειρήσεις απέφευγαν να συνεισφέρουν εξίσου με τους πολίτες, το κράτος έβαζε τη διαφορά από την τσέπη του δανειζόμενο.
Στην ουσία επιχορηγούσε τα κέρδη των επιχειρήσεων, κι αυτή η επιχορήγηση έχει κόστος.

Το οποίο υπολογίσαμε στην τελευταία στήλη (τόκοι).
Οι τόκοι υπολογίστηκαν με βάση τον μέσο όρο των τόκων που πληρώναμε για το χρέος μας την κάθε αντίστοιχη χρονιά.
Τετραετή αναχρηματοδότηση, σημαίνει πως το κράτος κάθε 4 χρόνια (κατά μέσο όρο) έπρεπε να ξαναδανειστεί τα χρήματα, σε αυτό που στην αργκό ονομάζεται ρολάρισμα των ομολόγων.
 Έτσι πχ, τα 378εκ ευρώ του 2000 τα οποία το κράτος δανείστηκε με επιτόκιο 7,4% , αναχρηματοδοτούνταν το 2004 με επιτόκιο 4,8% κ.ο.κ.

Ο λογαρισμός των τόκων που πλήρωσε το κράτος για τη δεκαετία μας βγαίνει 13,5δις ευρώ.
Με λίγα λόγια το συνολικό κουστουμάκι που πληρώσαμε ως επιδότηση για τα κέρδη των επιχειρήσεων ήταν χοντρικά περίπου 57,5δις ευρώ μέσα στη δεκαετία.
Τι σημαίνουν 57,5 δις?

Το 2009 με την καταστροφική κυβέρνηση της ΝΔ και του καραμανλή να έχει διαλύσει ο,τιδήποτε κινείται σε αυτή τη χώρα,
το χρέος της κυβέρνησης είχε φτάσει περίπου στα 300δις ευρώ, δηλαδή πάνω από 120% του ΑΕΠ.

Αν οι επιχειρήσεις είχαν κάνει το χρέος τους προς την κοινωνία στην οποία βασίζονται για να τρώνε και πλήρωναν όσους φόρους πλήρωναν και τα φυσικά πρόσωπα, το δημόσιο χρέος θα ήταν 300-57=243δις ευρώ δηλαδή κάτω από 100% του ΑΕΠ.

Άρα η χώρα σύμφωνα με την επίσημη αφήγηση θα είχε γλυτώσει τη λαίλαπα των αγορών, το μνημόνιο το ΔΝΤ και τα ρέστα.

Ο παραπάνω χοντρικός αλλά ακριβής στην ιδέα του υπολογισμός, δεν έγινε για να δείξουμε πως δεν υπήρξε κάποιο γενικευμένο φαγοπότι σε αυτή τη θρυλική δεκαετία του ευρώ.
Έγινε για να δείξει, πως μερικά γουρουνάκια έφαγαν (και συνεχίζουν να τρώνε εάν δείτε τα αποτελέσματα του 2010) πολύ παραπάνω από μερικά άλλα.

Κι έτσι την επόμενη φορά που θα ακούσετε κάποιον να μιλάει για εθνική προσπάθεια, σας παρακαλώ θυμηθείτε να του τρίψετε αυτόν τον πίνακα στη μούρη.

Διότι μεταξύ κατεργαρέων χρειάζεται και λίγη ειλικρίνεια που γενικά δεν περισσεύει.

Και θα κάνω και μια δίκαιη πρόταση.
Το κράτος επί μία δεκαετία “δάνειζε” τις επιχειρήσεις με προνομιακότατους όρους, καθώς καμία επιχείρηση δεν μπορούσε να πάρει δάνειο με μικρότερο επιτόκιο σε κάθε αντίστοιχη εποχή.
Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να ξεπληρώσουν στο κράτος αυτά τα 57δις?
 Ξέρω τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά τόσο μεγάλες και υγιείς επιχειρήσεις που έχουμε, θα βρούνε έναν τρόπο.
Το χρωστάνε άλλωστε στο έθνος.

ΥΓ
Το κείμενο αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να γραφτεί χωρίς τα στοιχεία που με επιμονή μέρμηγκα έχει μαζέψει ο eparistera.blogspot.com Για το μαγείρεμα και τις όποιες μαλακίες ή λάθη ευθύνεται αποκλειστικά ο βρωμερός κινέζος από τα φραουλοχώραφα της μανωλάδας Techie Chan.
sancho7.blogspot.com

Δεν υπάρχουν σχόλια :